Crowbar - Symmetry in Black (2014)

Τους Crowbar τους ξέρουν όλοι. Είτε οι παλαίουρες επειδή τους πήρε το μάτι τους στα 90s ως τη "βαρύτερη μπάντα του κόσμου (κυριολεκτικά)", είτε οι νεότεροι ως την "μπάντα του -πρώην πλέον- κιθαρίστα των Down", είτε οι υποψιασμένοι ως μία από τις σπουδαιότερες doom/sludge μπάντες όλων των εποχών.  Στο χώρο, οι Crowbar αποτελούν αξίωμα επιπέδου AC/DC: Υπάρχουν από πάντα, είναι σεβαστοί απ'όλους, και -αυτό που μας ενδιαφέρει εδώ- κάθε φορά που βγάζουν δίσκο, ξέρεις από πριν τι θα ακούσεις. Δεν ψάχνουμε την καινοτομία εδώ, αλλά αυτά τα γνώριμα δυσκίνητα grooves, τα trademark υπερ-heavy riffs και την αντρίκεια βραχνή φωνή του Kirk Windstein. Το "Symmetry in Black" συνολικά, μου ακούγεται περισσότερο μελαγχολικό παρά καταπιεστικό σε σύγκριση με το "Sever The Wicked Hand" του 2011. Αν είναι καλό; Οι Crowbar δεν έχουν μέτριο δίσκο, και αυτό δεν αλλάζει ούτε τώρα. Το αν σας αφορά, εξαρτάται αποκλειστικά από την προσωπική σας ανάγκη για έναν καινούριο δίσκο των Crowbar.

Crowbar - Walk With Knowledge Wisely (νέο κομμάτι streaming)

Στις 27 Μαϊου κυκλοφορεί από την eOne το νέο άλμπουμ των Crowbar με τίτλο "Symmetry In Black". Παρακάτω ακούμε το πολύ δυνατό "Walk With Knowledge Wisely"

Crowbar - Sever the Wicked Hand (2011)

Oi Crowbar δε χρειάζονται συστάσεις. Η προσφορά τους στη σκηνή της NOLA είναι ανυπολόγιστη και έχουν κερδίσει επάξια τον αιώνιο σεβασμό ως μια από τις θεμελιώδεις αξίες του sludge ήχου.
Στον ένατο δίσκο τους λοιπόν, είκοσι χρόνια μετά το ντεμπούτο τους δεν μας περιμένει καμία έκπληξη. Όλα τα στοιχεία που ξέρουμε και αγαπάμε στους Crowbar είναι και πάλι εδώ. Και τα πιο-heavy-δεν-γίνεται riffs, και τα πελώρια grooves, και οι μπαφομαστούρες που λατρεύετε και στους Down, και τα καταπιεστικά αργά σημεία, και τα -λίγα- punkικα ξεσπάσματα, και οι μερακλήδικες southern-ιές, και οι πιο προσωπικές στιγμές στο "Α farewell to misery" (θυμηθείτε και το "to touch the hand of God" από το "Equilibrium" του 2000), και η χαρακτηριστική φωνάρα του ηγέτη Κirk Windstein (η ψυχή των Crowbar -οκ και των Down- και μοναδικό εναπομείναν μέλος από τα 90ς, credits πάντως και για τον -από το 2005- drummer Tommy Buckley των μεγάλων Soilent Green).
Οι Crowbar δεν έχουν βγάλει ποτέ μέτριο δίσκο και -κατά πως φαίνεται- δεν πρόκειται να βγάλουν ποτέ. Το νέο τους άλμπουμ ίσως να χάνει συνολικά στα σημεία από το προηγούμενο μιας και εδώ δεν υπάρχει ένα "New Dawn" (υπάρχει όμως "Protectors Of The Shrine"), αλλά Crowbar είσαι. Δεν θα σας αλλάξει τη ζωή (εκτός κι αν δεν έχετε ξανακούσει Crowbar) αλλά είναι άλλος ένας δίσκος Crowbar. Σκέτη πόρωση δηλαδή.

Φέρτε τους και για λάιβ τώρα.