Tombs - Deathtripper (streaming)

Δεύτερο δείγμα από το "Savage Gold" (10 Ιουνίου από τη Relapse) των Tombs είναι το (μετριότατο) "Deathtripper" που ακούμε παρακάτω.

Terra Tenebrosa - V.I.T.R.I.O.L. Purging the Tunnels EP (2014)

Η συναρπαστικότερη και πιο μυστηριώδης περίπτωση του σύγχρονου metal κλείνει με αυτή την κυκλοφορία ένα μεγάλο κεφάλαιο του παγκόσμιου underground. Τα "The Tunnels" και "The Purging" είναι δυο ριζοσπαστικές κυκλοφορίες που έσπρωξαν πιο πέρα τα όρια του ακραίου ήχου, και αυτό εδώ το ΕΡ αποτελεί τον επίλογό τους.
Δύο κομμάτια που δεν κατάφεραν να βρουν το δρόμο τους μέχρι τους δίσκους, με το δεκαοκτάλεπτο περιπετειώδες "Draining The Well" να μας χαρίζει το βαρύτερο κιθαριστικό riff που έχει ακουστεί ως σήμερα σε ηχογράφηση των Terra Tenebrosa, και το υπνωτιστικό εννιάλεπτο "Apokatastasis" (το είχαμε πρωτο-ακούσει ακούσει στη συλλογή του "Falling Down" το 2012) να ξαναξυπνάει το φάντασμα των Breach. Δεν χωράνε παραπάνω περιγραφές, όποιος έχει βιώσει το όραμα του The Cuckoo στις δύο προηγούμενες κυκλοφορίες θα καταδυθεί ξανά στην άβυσσο. Για τη συμπλήρωση του παζλ, αναζητήστε και το "Breaking Open The Head” από τη βινυλιακή έκδοση του "The Tunnels".

Σε hiatus οι Cult of Luna

Με ανακοίνωση στη σελίδα τους στο facebook, οι Σουηδοί Cult of Luna, μια από τις σημαντικότερες post metal μπάντες της Ευρώπης, ανακοίνωσαν την επερχόμενη αναστολή των δραστηριοτήτων τους.

"To Beyond the redshift festival στο Λονδίνο στις 10 Μαΐου θα είναι ένα πολύ σημαντικό show για τους Cult of Luna. Θα σηματοδοτήσει το τέλος μιας εποχής και μετά από αυτό θα εξαφανιστούμε σιγά-σιγά πριν επανεμφανιστούμε με κάποια μορφή κάποτε στο μέλλον.
[…]
Δε διαλυόμαστε.
Το 2013 ήταν ένα πολύ ενεργό έτος για μας και ούτε θέλουμε, ούτε πιστεύουμε ότι είναι σωστό να συνεχίσουμε σε αυτούς τους ρυθμούς.
Δε θα είμαστε πια η μπάντα που βγάζει νέο άλμπουμ κάθε 18-24 μήνες. Το κάναμε αυτό επί σχεδόν 10 χρόνια όσο ήμασταν νεότεροι και μπορούσαμε να αφοσιωθούμε περισσότερο στη μουσική.
Μετά το Beyond the redshift μπορεί να κάνουμε ακόμα μια-δυο εμφανίσεις σε festival, αλλά μετά από αυτό δεν έχουμε τίποτα προγραμματισμένο.
Ίσως κυκλοφορήσουμε κάποιο άλμπουμ τον επόμενο χρόνο, ίσως σε μια δεκαετία, ειλικρινά δεν ξέρουμε.
Αργά ή γρήγορα θα επιστρέψουμε με κάποιο τρόπο.
Οι Cult of Luna δε θα πεθάνουν."

Castevet - Obsian (2013)

To "Mounds of Ash" του 2010 ήταν μια πολύ ευχάριστη έκπληξη. Οι Castevet ηγούνται μιας σκηνής που τα τελευταία χρόνια προσπαθεί να ανανεώσει το χιλιοκορεσμένο post metal, αντικαθιστώντας το με κάτι νέο (στην ίδια φάση μπορείτε να τσεκάρετε και τους πολύ καλούς Γάλλους Celeste).
To ηχητικό στίγμα τους σίγουρα θυμίζει κάτι από black, post και ατμοσφαιρικό metal, χωρίς όμως να μπορείς να τους κατατάξεις σε καμία από τις τρεις σκηνές, ενώ η δειλές prog επιρροές είναι και πάλι παρούσες, δίνοντας το στοιχείο της έκπληξης.
Οι οπαδοί τους, και όσοι γενικά ψάχνουν αυτή τη νέα κατεύθυνση (τώρα που είναι ακόμα ανερχόμενη) θα βρουν ξανά πειραματικό, σκοτεινό και ατμοσφαιρικό metal με συναίσθημα, χωρίς ξεκωλίκια. Απλά εγώ ήθελα και ένα κομμάτι επιπέδου "Harvester" που υπήρχε στον προηγούμενο δίσκο τους.

Castevet news και νέα κομμάτια streaming

Δεν ξέρω πόσοι θυμάστε εκείνο το πολύ καλό "Mounds of Ash" του 2010, oι post/black metallers Castevet από τη Νέα Υόρκη πάντως, έχουν έτοιμο το διάδοχό του με τίτλο "Obsian" που θα κυκλοφορήσει στις 15 Οκτωβρίου από την Profound Lore. Παρακάτω βλέπουμε το εξώφυλλο και ακούμε δύο πολύ καλά νέα κομμάτια.

Universe217, Allochiria, Hedvika, 2.6.2013, Remedy live club, Αθήνα

Δε μπορώ να θυμηθώ πότε ήταν η τελευταία φορά που παρακολούθησα live στη γενικότερη περιοχή του Ν. Ηρακλείου, παίζει να'ταν και στα 90ς. Όπως και να'χει, το Remedy είναι ένας συμπαθέστατος, σχετικά νέος χώρος (χωρητικότητας περίπου εκατό ατόμων), το ότι το live δεν είχε είσοδο είναι σίγουρα προς τιμήν τους, οπότε όλα μια χαρά, θα στηρίζουμε όποτε βρούμε κάτι ενδιαφέρον εκεί.

Omega Monolith, 24.5.2013, An Club (full concert streaming)

Λόγω υγείας δεν κατάφερα να παραβρεθώ σ'αυτό το σημαντικό live των 1000Mods, Half Gramme of Soma και Omega Monolith, oι τελευταίοι όμως φρόντισαν για μας, και εδώ μπορούμε να παρακολουθήσουμε ολόκληρη την εμφάνισή τους, όπου μάλιστα παίζουν νέο υλικό (συν το "I Never Disagree With The Voices" από την κασέτα) το οποίο ακούγεται κάπως διαφορετικό και πιο doomy, σταθερά φανταστικό όμως. Βλέπεται καλύτερα σε HD:

Morne - New Dawn (νέο κομμάτι streaming)

Το "New Dawn" είναι το πρώτο δείγμα από το επερχόμενο "Shadows" των Morne και το ακούμε παρακάτω. Δεν μπορώ να πω με τίποτα ότι με εντυπωσίασε (το αντίθετο), αλλά ας περιμένουμε το δίσκο...

Morne news

Μπορεί το "Asylum" των Morne να με απογοήτευσε οικτρά, δεν ξεχνάμε όμως τι είχε προηγηθεί μέχρι το "Untold Wait". Οπότε η είδηση ότι η μπάντα έχει έτοιμο νέο δίσκο με τίτλο "Shadows" και ημερομηνία κυκλοφορίας τις 23 Ιουλίου (από την Profound Lore) δεν μπορεί να με αφήσει αδιάφορο. Αν μάλιστα αυτό σημαίνει και επιστροφή στο παλαιότερο στυλ τους, θα με χαροποιήσει ιδιαίτερα.

Holy, Ruined Families, Hedvika, DreamLongDead, 20.01.2013, An Club, Αθήνα.

Καιρό είχα να πάω σε live. Οπότε δε θα έχανα την ευκαιρία μιας και έκατσε αυτό εδώ το όμορφο event (Respect για άλλη μια φορά στη World's Appreciated Kitsch). Αρκετός κόσμος για το βεληνεκές του event (περίπου 100 άτομα), παρά την απεργία των ΜΜΜ και κάτι χύτρες που εκρήγνυνται σε αυθείρετα, και παραδόξως, πρέπει να ήταν η πρώτη φορά που πηγαίνω σε live και η μόνη μου άγνωστη μπάντα είναι ...οι headliners (!). Οι ιταλοί Holy λοιπόν, μαζί με τρεις εγχώριες μπάντες. Για πάμε.

Cult of Luna - Ι: The Weapon (νέo κομμάτι streaming)

Δεν ξέρω πόσοι παρακολουθούν ακόμα τους Cult of Luna, εγώ προσωπικά έχω σταματήσει μετά το "The Beyond" (αν και το "Eternal Kingdom" που είχα αγοράσει από το αθηναϊκό τους live το 2009 θυμάμαι μου'χε φανεί συμπαθές), πάντως οι σουηδοί ετοιμάζουν νέο άλμπουμμε τίτλο "Vertikal" και ημερομηνία κυκλοφορίας τις 25 Ιανουαρίου 2013. Το "I: The Weapon" είναι το πρώτο δείγμα του δίσκου, και που παίζει streaming παρακάτω.
Εξώφυλλο:

Amenra - Boden-Spijt (video)

Δεύτερο δείγμα από το επερχόμενο "Mass V" των Amenra είναι το "Boden-Spijt" για το οποίο η μπάντα ετοίμασε και ένα ωραίο videoclip.

Neurosis - Honor Found In Decay (2012)

Αυτή δεν είναι μια κοινή "κριτική". Τους Neurosis δεν τους "κριτικάρεις" έτσι απλά. Είναι περισσότερο μια συρραφή σκέψεων μετά από πάμπολλες ακροάσεις και ψυχαναγκασμούς πάνω στη νέα δουλειά μιας πολύ αγαπημένης μπάντας.
Τα πρώτα σημάδια τυποποίησης του ήχου τους είχαν ήδη φανεί στο "Given to the Rising". Κανένα παράπονο βέβαια. Ο συγκεκριμένος ήχος τούς ανήκει μιας και αποτελεί δικό τους προσωπικό επίτευγμα και δημιούργημα. Απλά κάπου εκεί φάνηκε για πρώτη φορά πως οι πειραματισμοί και οι εκπλήξεις από μεριά τους θα ελαττωθούν πλέον στο ελάχιστο. Πέντε χρόνια μετά, ο νέος δίσκος τούς βρίσκει με μειωμένες ταχύτητες και μια πιο ατμοσφαιρική διάθεση, περίπου στο ρυθμολογικό ύφος του "Eye of Every Storm", με τα trademark κατακλυσμικά riffs να αντικαθίστανται κυρίως από αργόσυρτα doom μέρη και μια έντονη μελωδικότητα.
Όντας ακροατής της μπάντας για πάνω από μια δεκαετία (και με τη συνεπαγόμενη τριβή με το έργο της), ομολογώ πως βρήκα τα πάντα προβλεπόμενα. Έχω ακούσει τόσο πολύ Neurosis στη ζωή μου που έπιανα τον εαυτό μου να μαντεύει την επόμενη αλλαγή πριν ακόμη έρθει. Αυτό φυσικά και δεν λέει από μόνο του τίποτα. Αυτό που λέει όμως, είναι ότι όσο και να προσπάθησα, δεν βρήκα στο "Honor Found in Decay" ένα πραγματικά μνημειώδες κομμάτι, όπως κάθε δίσκος τους είχε (τουλάχιστον ένα) μέχρι τώρα. Πολύ καλά τα "At the Well" και "All Is Found...In Time" ομολογουμένως, αλλά η παραπάνω έλλειψη είναι αισθητή. Και όταν μια μπάντα την ξέρεις τόσο καλά και δυσκολεύεσαι να βρεις σημεία που θα αναφωνήσεις "τι κομμάτι ω θεοί", τότε σίγουρα κάτι δεν πάει καλά. 
Ο δίσκος δεν είναι σε καμία περίπτωση κακός. Ίσως με 'αντικειμενικά κριτήρια' να είναι και πολύ καλός μάλιστα. Όμως από αυτή την τεράστια μπάντα περιμένεις πάντα το καλύτερο. Και το "Honor Found in Decay" αποδεικνύεται μάλλον μέτριο για το βεληνεκές τους. Δεν πειράζει. Κάποτε θα συνέβαινε κι αυτό.

Planks - Funeral Mouth (2012)

Αυτό το δίσκο τον περίμενα με ανυπομονησία. Το προηγούμενο άλμπουμ των Planks, το αδιανόητο εκείνο "The Darkest of Grays" δεν είναι από τους δίσκους που ξεχνιούνται εύκολα.
Στο νέο άλμπουμ, η μπάντα δείχνει (ξανά) τάσεις να εξερευνήσει νέες περιοχές. Οι προφανείς cracktheskye-ισμοί του "Scythe Imposter" συνυπάρχουν με ατμοσφαιρικά black metal χιλιόμετρα του ομώνυμου κομματιού (που προσωπικά, μου φέρνει στο νου τους Castevet για κάποιο λόγο), κάποια post metal παραστρατήματα που προσπαθώ να αγνοήσω, αλλά -κυρίως- με την ανεπανάληπτη συνθετική οξυδέρκεια που έχει αυτή η μπάντα. Κομμάτια σαν το "Kingdom", το "An Exorcism Of Sorts" ή το "Agnosia Archetype" δεν γράφονται κάθε μέρα, και η μισή sludge σκηνή θα ζήλευε τα riffs και τις αναπτύξεις τους.
Οι αρνητικές πτυχές προκύπτουν όταν το άλμπουμ συγκριθεί με τον προκάτοχό του. Σίγουρα προτιμώ το πιο εστιασμένο και σκοτεινό ύφος του προηγούμενου. Ναι, άμα το δεις κυνικά, το 'Funeral Mouth" δεν είναι "The Darkest of Grays", αλλά αυτό θα ήταν πραγματικά αδύνατον να συμβεί. Το "Funeral Mouth" είναι ακόμα ένα κομψοτέχνημα στην πορεία των Planks, απλά όσοι γουστάρουν Tombs και δεν έχουν τσεκάρει τους γερμανούς, καλύτερα να ξεκινήσουν από το προηγούμενο.

Neurosis news

Στην τελική ευθεία έχει μπει η κυκλοφορία του ενδέκατου studio album των Neurosis, το οποίο θα λέγεται "Honor Found In Decay" και θα κυκλοφορήσει στις 30 Οκτωβρίου. Το tracklisting έχει ως εξής:
1. We All Rage In Gold
2. At The Well
3. My Heart For Deliverance
4. Bleeding The Pigs
5. Casting Of The Ages
6. All Is Found… In Time
7. Raise The Dawn
και το εξώφυλλο είναι αυτό:

 

Planks: νέα κομμάτια streaming

Πέρα από το split με Lentic Waters, οι Planks έχουν έτοιμο το νέο τους δίσκο με τίτλο "Funeral Mouth", δύο χρόνια μετά από το έπος "Darkest of Grays". Η κυκλοφορία του δίσκου έχει οριστεί στις 12 Οκτωβρίου από την Golden Antenna. Εξώφυλλο:

Τρία νέα κομμάτια είναι διαθέσιμα για streaming, το οποία (παρότι πολύ καλά) δε με ενθουσίασαν όσο θα'θελα, πάντως παίζουν streaming παρακάτω. Επίσης, μια πολύ ενδιαφέρουσα συνέντευξη της μπάντας εδώ.

Zozobra news

Μετά τους Harkonen, τους Old Man Gloom και ποιός ξέρει τι άλλο, σειρά των Zozobra να επιστρέψουν από τη λήθη. Μετά από τέσσερα χρόνια λοιπόν, ο Caleb Scofield (βλέπε επίσης Cave In) θα βάλει τη μπάντα του στο στούντιο για να ηχογραφήσουν ένα νέο mini-LP μια την Brutal Panda Records. Τα πρώτα σχόλια αναφέρουν πως το υλικό θα είναι πιο γρήγορο και hardcore/punk εν συγκρίσει με το mid tempo και heavy υλικό του παρελθόντος.
http://www.metalsucks.net/2012/06/11/zozobra-new-album-on-the-way/
http://lambgoat.com/news/18475/Zozobra-set-to-enter-studio
www.facebook.com/pages/ZOZOBRA/315231314384

Make - Trephine (2012)

Δεν είχα υπόψιν μου τους Make από το Chapel Hill της Βόρειας Καρολίνας μέχρι που παρέλαβα το promo στο mail μου. Aυτό εδώ είναι το ντεμπούτο άλμπουμ τους μετά από δύο "μικρές" κυκλοφορίες. Παρότι οι ίδιοι περιγράφουν τον ήχο τους ως "psychedelic-doom-drone", η αλήθεια είναι πολύ απλότερη και συνοψίζεται στις λέξεις "post metal". Θα μπορούσα να τελειώσω εδώ την περιγραφή, αλλά οι Make δείχνουν ότι είναι διαβασμένοι και αποδίδουν σωστά το υλικό τους, με ποικιλία σε διαθέσεις και φωνητικά (όταν καθαρίζουν ακούγονται ως και εντυπωσιακά στο "Rotting Palace"), και μερικές όντως κολληματικές μελωδίες. Οι Make είναι καλή μπάντα. Το ζήτημα όμως είναι πόσοι πια έχουν την υπομονή να ψάξουν άλλον ένα ακόλουθο των Isis.
Ο δίσκος κυκλφορεί στις 30 Ιουλίου από την Devouter Records. 

Tombs - Passageways (video)

Οι Tombs είδαν τις μετοχές τους να ανεβαίνουν κατακόρυφα μετά το τρομερό περσινό "Path of Totality". Τελευταίο βήμα προς την κατάκτηση του κόσμου (sic) το νέο τους videoclip (σε παραγωγή scion) για το "Passageways":

Horseback - Half Blood (2012)

Αρκετοί γνώρισαν το συγκεκριμένο σχήμα όταν η Relapse επανακυκλοφόρησε το προηγούμενό τους άλμπουμ, το σπουδαίο εκείνο “The Invisible Mountain”. Όσοι έμειναν εκεί και δεν προχώρησαν παρακάτω, έχασαν την ευκαιρία να γνωρίσουν μια από τις πιο δραστήριες πειραματικές μπάντες του σύγχρονου underground metal. Δημιούργημα του mainman Jenks Miller, oι -πάντα μινιμαλιστές- Horseback παίζουν ένα παιχνίδι σκιών ακροβατώντας ανάμεσα σε πολλά διαφορετικά genres, προκαλώντας πονοκέφαλο στους λάτρεις της ταμπέλας που δεν μπορούν να τους κατατάξουν σε drone, post metal ή black metal καλούπια. Στον τρίτο τους δίσκο, δείχνουν να πιάνουν το στυλ του προηγούμενου και να το εμπλουτίζουν με την εμπειρία που τους έδωσαν οι πειραματισμοί των αλεπάλληλων split-EP και collaborations στα οποία επιδόθηκαν την τελευταία διετία. Οι χαρακτηριστικές country μελωδίες που τους έκαναν να ξεχωρίσουν στο προηγούμενο άλμπουμ υπάρχουν κι εδώ σε κομμάτια όπως το «Ahriman», ενώ τα black metal γρυλίσματα (υπάρχει και ένα καθαρό πέρασμα στο «Arjuna») θα αποτελούν το αιώνιο debate σχετικά με το πόσο ταιριάζουν στην ατμοσφαιρική κατεύθυνση της μουσικής τους. Αυτό που δεν επιδέχεται αμφισβήτισης όμως, είναι η ικανότητα του Jenks να γράφει μελωδίες που σου καρφώνωνται με τη μία στο μυαλό.

Το τελευταίο μέρος του δίσκου, η τριλογία «Hallucigenia» τους βρίσκει απελευθερωμένους να αφήνονται ξανά στους drone/ambient πειραματισμούς και αποτελεί το ατμοσφαιρικό highlight σε ένα άλμπουμ ιδιαίτερο, τελικά όμως ένα σκαλί κάτω από τον προκάτοχό του.