Insane Court - Spectacular Black (2014)

Για τους θεσσαλονικείς Insane Court, είχα γράψει εδώ. Μέλος της μπάντας έστειλε το promo για το νέο τους δίσκο (thanks bro!), ο οποίος τους βρίσκει σε μία προσπάθεια γεφύρωσης του 00s deathcore ήχου με το πιο σύγχρονο σκοτεινό metalcore της τελευταίας πενταετίας.
Κάτω από μια διαυγή παραγωγή, το νέο τους ύφος φαίνεται μοιρασμένο ανάμεσα στους δύο πόλους επιρροής, φανταστείτε δηλαδή στο περίπου τις beatdown-ιές των Despised Icon ανακατεμένες με την μαυρίλα των The Secret. Το αποτέλεσμα ακούγεται σφιχτοδεμένο, και -όσο κι αν το deathcore δεν αποτελεί ακριβώς την κούπα του τσαγιού μου και θα προτιμούσα να εστιάσουν περισσότερο στον έτερο πόλο- ο δίσκος βγάζει μια έντονη τσαντίλα με αναπτυγμένο, σε σημεία, το αίσθημα της μελωδίας. Το δε "Something You Can't Handle" που κλείνει το δίσκο, αποτελεί μάλλον το απόλυτο highlight. Δυνατή κυκλοφορία.

Zodiac - Menschenstaub (2012)

Οι γερμανοί Zodiac (υπάρχουν πολλά σχήματα με το ίδιο όνομα) είναι από τη Βρέμη και παίζουν deathcore. Αυτό για κάποιους είναι αρκετό. Η deathcore σκηνή της Βρέμης έχει τη δική της ιστορία και χαρακτηριστικό ήχο, με γνωστότερο εκπρόσωπο τους θεούς Mörser. Με χαρά παρέλαβα το promo πακέτο της 7degrees records (εταιρία των Dephosphorus) μιας και έχω σε μεγάλη εκτίμηση το συγκεκριμένο χώρο.
Το άλμπουμ δεν απογοητεύει, η χαρακτηριστική πολεμική ατμόσφαιρα της σκηνής της Βρέμης (όσοι -κακώς- δεν έχουν ακούσει, ας φέρουν στο μυαλό τους τις πιο death στιγμές των Planks για να σχηματίσουν την εικόνα) συνδυάζεται με σοβαρά μελωδικά riffs που φέρνουν στο νου At the Gates ή μεσαίας περιόδου Carcass, μια μικρή δόση noise samples ως intros, έντονο feeling και ένα επικό ομώνυμο κομμάτι στο κλείσιμο. Καταπληκτική κυκλοφορία, στέκει άνετα δίπλα στον τρομερό προπέρσινο δίσκο των Mörser, 2 κομμάτια παίζουν streaming εδώ: http://www.myspace.com/7degreesrecords

Trap Them - Darker Handcraft (2011)

Επειδή κάποιοι μπορεί να μην τους γνωρίζετε, οι Trap Them δεν είναι τυχαία μπάντα, είναι το σχήμα του Brian Izzi από τους December Wolves, και αυτό είναι το τρίτο άλμπουμ τους. ενώ στα τύμπανα εδώ είναι ο Chris Maggio των Coliseum (στο προηγούμενο ήταν ο Mike Justian των Unearth), οπότε αυτόματα καταλαβαίνετε πως η μπάντα νιώθει έντονα. Live οι Trap Them είναι καταιγιστικοί όπως είχαμε διαπιστώσει το 2008 που είχαν έρθει με τους θεούς Grief.
To νέο άλμπουμ είναι μάλλον το καλύτερό τους. Αν και το ντεμπούτο το'χω ακούσει ελάχιστα, αυτό εδώ είναι σίγουρα ανώτερο από το (ήδη γαμάτο) "Seizures in Barren Praise" του '08 παρότι τα στοιχεία του ήχου τους είναι ίδια: Χυμαδιό hardcore με γενναίες επιρροές από 90ς ευρωπαϊκό death metal (κυρίως Entombed και Napalm Death μεσαίας περιόδου), με κάποια blastbeats, αλλά βασικά το κύριο προσόν τους είναι ότι παίζουν απόλυτα πορωτικά και αλήτικα. Aν υπάρχει μια μπάντα να τους παραλληλίσω, αυτοί είναι οι αδικοχαμένοι καναδοί θεοί Cursed.
Δεν χρειάζεται πολλές ακροάσεις ο δίσκος, σε γραπώνει με τη μία. Ειδικά από το Misfits-ικό"The Facts" και μετά απογειώνεται. Τα blastbeats ειδικά του "Sovereign Through The Pines" είναι απλά φονικά, όπως και όλη η riff-ολογία του δίσκου. Τα δυο τελευταία κομμάτια είναι πιο 'μελωδικά' αλλά με την Converge έννοια (παραγωγός ο Kurt Ballou κι εδώ παρεπιπτόντως), και κλείνουν ιδανικά το δίσκο.
Δισκάρα.

Integrity - The Blackest Curse (2010)

Tις τελευταίες 5-10 μέρες έχω ξεκινήσει να ακούω τις κυκλοφορίες του 2010 που δεν πρόλαβα να ακούσω μεσα στο 2010, και μια απ'αυτές ήταν και το άλμπουμ-επιστροφή μετά από επτά χρόνια των μεγάλων Integrity, της μπάντας από το Cleveland που όρισε το σύγχρονο metalcore (πριν ο όρος εκφυλιστεί).