Chelsea Wolfe news και νέα κομμάτια streaming

H αγαπημένη Chelsea Wolfe ετοιμάζει το νέο της δίσκο, δύο χρόνια μετά το καταπληκτικό "Αποκάλυψις". Ο δίσκος θα λέγεται "Pain is Beauty" και θα κυκλοφορήσει αρχές Σεπτέμβρη από τη Sargent House.
Eξώφυλλο:

Pain Is Beauty - Tracklisting
1. Feral Love
2. We Hit a Wall
3. House of Metal
4. The Warden
5. Destruction Makes the World Burn Brighter
6. Sick
7. Kings
8. Reins
9. Ancestors, the Ancients
10. They’ll Clap When You’re Gone
11. The Waves Have Come
12. Lone

Το πρώτο δείγμα από το δίσκο είναι το "The Warden", το οποίο κινείται σε πιο ηλεκτρονικούς ρυθμούς απ'ό,τι μας έχει συνηθίσει, αλλά και πάλι είναι κομματάρα. Το ακούμε εδώ:

Scott Kelly - The Sun Is Dreaming In The Soul (Video) & Neurosis news

Δεν έχω προλάβει να ακούσω τον προσωπικό δίσκο του Scott Kelly "The Forgiven Ghost In Me" (ούτε το -επίσης φετινό- "Songs Of Townes Van Zandt"), αλλά ο frontman των Neurosis ετοίμασε ένα όμορφο βιντεοκλίπ για το "The Sun Is Dreaming In The Soul", το οποίο παίζει παρακάτω.

Chelsea Wolfe - Unknown Rooms: A Collection of Acoustic Songs (2012)

O τίτλος τα λέει όλα. Μια συλλογή με ακυκλοφόρητα κομμάτια της/των Chelsea Wolfe σε ακουστικές εκτελέσεις. Απουσιάζει η θεοσκότεινη ατμόσφαιρα του "Αποκάλυψις", αλλά εδώ αναδεικνύεται το ταλέντο της να συνθέτει τραγουδάρες. Αφοπλιστικά απλές δομές, αλλά και σπουδαίες ερμηνείες και ζεστές συνθέσεις, ξεχωρίζει σίγουρα το -ήδη γνωστό- "Sunstorm", αλλά και τα υπόλοιπα κομμάτια είναι πολύ καλά. Πολύ ωραία κυκλοφορία.

Lucky Funeral - Live at Full Throttle Show (streaming και Free Download)

Για μερικές ώρες μόνο, οι Lucky Funeral διαθέτουν για δωρεάν κατέβασμα από τη σελίδα τους ένα ακουστικό ΕΡ τριών κομματιών (το πρώτο είναι μια διασκευή στο "I Am the Walrus" των Beatles).
http://luckyfuneral.bandcamp.com/album/live-at-full-throttle-show

Universe217 νέα κομμάτια streaming

Ένα νέο, ασπρόμαυρο video των Universe217 έκανε την εμφάνισή του, ηχογραφημένο live στο Knot Gallery. Στο δεκαπεντάλεπτο βίντεο, η μπάντα ερμηνεύει ακουστικά τρία ως τώρα ακυκλοφόρητα κομμάτια, τα "#untitled", "unfulfilled" και "towards the sun".

Scott Kelly στην Αθήνα και newz

O Scott Kelly (frontman των Neurosis) ετοιμάζει διπλό χτύπημα μέσα στη χρονιά. Αρχές καλοκαιριού θα κυκλοφορήσει το άλμπουμ από το νέο project Townes Van Zandt μαζί με Steve Von Till (επίσης Neurosis) και Wino (ένας είναι ο Wino), ενώ το φθινόπωρο είναι προγραμματισμένη η τρίτη σόλο κυκλοφορία του, αυτή τη φορά συνοδευόμενος από κανονική μπάντα, κάτω από το γενικό όνομα Scott Kelly and the Road Home. Ο τίτλος του δίσκου θα είναι "The Forgiven Ghost in Me". Στα πλαίσια αυτής της δραστηριότητας, ο Kelly ετοιμάζεται να ξαναπεριοδεύσει στην Ευρώπη, και μάλιστα θα ξαναπεράσει από την Αθήνα για ένα live στο Roi Mat στις 3 Μαϊου.


http://www.roadburn.com/2012/03/neurosis-scott-kelly-to-release-two-new-albums-in-2012-european-tour-announced/

Chelsea Wolfe - A Tribute to Rudimentary Peni EP (2012) -free download-

H συμπαθέστατη Chelsea Wolfe κάνει εδώ την έκπληξη και βγάζει αυτό το δεκάλεπτο ΕΡ διασκευών στους anarchopunk ήρωες Rudimentary Peni. Ουσιαστικά πρόκειται για στίχους των βρετανών συνοδευμένους από μια ακουστική κιθάρα (ξεκούρδιστη) και κάποια σποραδικά effects, καμία σχέση δηλαδή με τις πρωτότυπες εκτελέσεις, η μουσική είναι της Wolfe. Θα μπορούσα να γίνω γραφικός και να επιστρατεύσω ατάκες τύπου "αποδόμηση", "απογύμνωση του σκελετού της μουσικής", "μιλάνε οι λέξεις και τα συναισθήματα" κλπ., αλλά η αλήθεια είναι ότι το αποτέλεσμα είναι απαράδεκτο και θυμίζει ερασιτεχνικό home recording εφηβικού σχήματος. Άντε το "Dissilution" κάτι πάει να πει (καμία σύγκριση με το αυθεντικό φυσικά) αλλά συνολικά θέλει πολλή καλή θέληση για να το πεις απλά κακό.Διατίθεται πάντως για δωρεάν κατέβασμα από την ίδια εδώ:

Earth - Angels of Darkness, Demons of Light II (2012)

Αρχικά ήταν να κυκλοφορήσει τέλη 2011 ώστε να ολοκληρώσει μέσα στη χρονιά τη διλογία που άνοιξε το προηγούμενο άλμπουμ, αλλά με τις καθυστερήσεις στα χρονοδιαγράμματα, η Southern Lord το κυκλοφορεί τελικά σχεδόν ακριβώς ένα χρόνο μετά το πρώτο μέρος. To αστείο με τους Earth είναι ότι ακόμη αναφέρονται ως "drone μπάντα", παρότι ο τελευταίος δίσκος κοντά σε αυτό που σήμερα ονομάζουμε drone doom ήταν μάλλον το "Thrones and Dominions" του 1995. Μετά από ένα σωρό διαφορετικές (αλλά πάντα μινιμαλιστικές) κυκλοφορίες από τότε, εδώ, στο έβδομο συνολικά studio άλμπουμ τους, οι Earth συνεχίζουν στη ρότα που τράβηξαν από το επιτυχημένο "The Bees Made Honey in the Lion's Skull" του 2008.
Οι όποιες country αναφορές εκείνου του άλμπουμ έσβησαν στο "Angels... I", το τσέλο είναι και πάλι εδώ, η κατατονική και νωχελική ατμόσφαιρα του προηγούμενου άλμπουμ εντείνεται ακόμη περισσότερο, αλλά πλέον απουσιάζουν οι εμπνευσμένες ιδέες που περίμεναν τον ακροατή που θα κατάφερνε να συντονιστεί με τις πολύ χαλαρές δονήσεις της μουσικής του Dylan Carlson. Δοκίμασα υπό διαφορετικές συνθήκες να "πιάσω" κάτι, οτιδήποτε, αλλά το κυρίαρχο συναίσθημα είναι η οκνηρία και -εντέλει- η αδιαφορία. Κάποιες αναλαμπές υπάρχουν, κυρίως στα "A Multiplicity of Doors" και  "The Rakehell", αλλά δεν αρκούν να ανατρέψουν την αίσθηση πως αυτός εδώ ειναι ο πρώτος κακός δίσκος των Earth.

Chelsea Wolfe - Ἀποκάλυψις (2011)

Δεν θυμάμαι πώς έκατσε και το τσέκαρα αυτό. Δε θυμάμαι τι μου κέντρισε το ενδιαφέρον, ίσως το εξώφυλλο, γιατί η περίπτωση της/των Chelsea Wolfe από την California συγκεντρώνει όλα τα στοιχεία που θα έπρεπε να μ'απωθήσουν. Προσεγμένη ψαρωτική αισθητική, reviews στο pitchfork, περιγραφές όπως "apocalyptic doom folk" και άλλα κουλά, όλα τα πράματα που κάνουν τους hipsters να χαϊδεύουν τα μουστάκια τους και εμάς τους ΓΑΜΑΤΟΥΣ (κάπου εδώ μπαίνει ένα emoticon) να τρέχουμε μακριά.
Τι έχει να μας πει λοιπόν η συμπαθέστατη Chelsea (δεν είναι όλες μισητές σαν την ομάδα) λοιπόν; Πειστικές αλλόκοτες ιστορίες αστικού τρόμου με ηχητικές αναφορές στην PJ Harvey, στο παλιό καλό Darkwave της Siouxsie και κάποια ψαρωτικά φλερτάκια με το ambient κυρίως σε ρόλο ατμοσφαιρικών intro/outro. Δεν ξέρω αν η Chelsea Wolfe είναι αληθινή ή δήθεν σ'αυτό το ρόλο που έχει διαλέξει. Δεν ξέρω αν αυτό το άλμπουμ ταιριάζει σ'αυτό το blog. Ξέρω μόνο πως το ακούω συνέχεια εδώ και μια βδομάδα.

Earth - Angels of Darkness, Demons of Light I (2011)

Tους Earth δεν τους έχω βιώσει τόσο πολύ όσο τα "παιδιά" τους, τους σέβομαι απεριόριστα φυσικά, αλλά να το "Teeth of Lions" το ακούω από SunnO))) πιο εύκολα, πιο συχνά βάζω το "Ramption" παρά το "Earth 2", οπότε σε κάθε τους δουλειά έχω μηδενικές απαιτήσεις. Αν κάτσει κάτι καλό έκατσε. Αν όχι κλάιν.
Εδώ συνεχίζουν στο μοτίβο του πολυεπιτυχημένου (αχακαλόε) "the Bees...", δηλαδή ένα πράμα σαν να ακούς κλασμένος ένα blues σαρανταπεντάρι στις 33 στροφές, αλλά εδώ έχουμε και μερικές επιπλέον ομορφιές, όπως το τσέλο (btw η τσελίστρια είναι η ίδια που είχε συμμετάσχει και στο "Unplugged in New York" των Nirvana) που χρωματίζει όμορφα τις -σταθερά- μονότονες συνθέσεις. Οι τέσσερις πρώτες συνθέσεις ρέεουν αργά και στο τέλος τους μένεις με ένα νοσταλγικό συναίσθημα χαζεμένης κένωσης (στανταράκι στα τελευταία Earth albums), αλλά η πραγματικά μεγάλη στιγμή του δίσκου είναι μάλλον το εικοσάλεπτο ομώνυμο με την ααααργηηηηηή ανάπτυξη και τα μυστήρια ματζούνια στο background.
Στο δια ταύτα ρε μπάρμπα είναι καλό το άλμπουμ? Ε τι να πω αυτά τα χόρτα είναι ύπουλα και στα σκάνε στο άκυρο. Εμένα μου τα'σκασε πάντως.