Swans - To Be Kind (2014)

Ακόμα θυμάμαι το συναίσθημα μετά το πέρας της πρώτης ακρόασης των πρώιμων δίσκων των Swans. Ένα συναίσθημα ασφυξίας, δυσανεξίας, αποτέλεσμα εκείνου του σαδιστικά απάνθρωπου ήχου. Μπορεί, τρεις δεκαετίες μετά από κείνους τους δίσκους ο Michael Gira να έχει απομακρυνθεί από το σαδιστικό θόρυβο, αλλά το no wave πνεύμα εκείνων των Κύκνων εμφανίζεται και στο "To Be Kind", ακόμα και χωρίς να χρειαστεί να τσιτώσει τα πάντα. Δεν ξέρω πώς αλλιώς να περιγράψω τα σαρδόνια γέλια του "Just a Little Boy" ή το απλανές βλέμμα μου μετά από κάθε (μα κάθε) ακρόαση της τριανταπεντάλεπτης φρικαλεότητας "Bring the Sun / Toussaint L'Ouverture". Εδώ λείπουν ακόμα και εκείνες οι λίγες χαραμάδες φωτός που υπήρχαν στο σοκαριστικό "The Seer". Και όπως είχα γράψει και τότε "...Κάποια πράγματα δεν περιγράφονται. Βιώνωνται."
Ακούστε (με δική σας ευθύνη) ολόκληρο το δίσκο ΕΔΩ

Big Business - Battlefields Forever (2013)

Το διάλειμμα του (χαμηλών τόνων) "Mind the Drift" του 2009 έλαβε οριστικά τέλος, και όσοι άκουσαν το προ διετίας "Quadruple Single" EP είχαν καταλάβει πως οι Big Business επιστρέφουν εκεί που ανήκουν, στην κορυφή της heavy/noise rock σκηνής. Μπορεί η σύνθεση να παραμένει τριμελής όπως και στο προηγούμενο άλμπουμ, αλλά ο χαρακτήρας του "Battlefields Forever" παραπέμπει κυρίως σ'αυτόν του "Here Come the Waterworks" (η τσιμεντίλα του "Head for the Shallow" δεν είναι κάτι που βγαίνει κάθε μέρα!).
Αυτό σημαίνει πως οι Big Business πιάνουν ξανά όλα τα στοιχεία του heavy rock και τα κάνουν με τα κρεμμυδάκια, μέσα από το φασαριόζικο ήχο τους (μη σας μπερδεύει η παρουσία κιθάρας, πάλι το μπάσο κάνει κουμάντο), τα υπέροχα αυτά φάλτσα φωνακλάδηκα φωνητικά, το epic-metal-μετά-από-πολλά-ναρκωτικά "Lonely Lyle" που κλείνει το δίσκο, και πάνω απ'όλα την ικανότητά τους να γράφουν συντριπτικούς heavy rock ύμνους που σιγοτραγουδάς σα χαζός στο δρόμο.
Δε μου βγάζετε από το μυαλό ότι οι Big Business θα μπορούσαν (μαζί με τους έτερους σπουδαίους μαθητές της μεγάλης των Melvins σχολής, Boris) να είναι η κορυφαία rock μπάντα του πλανήτη, φτάνει απλά να τους ενδιέφερε κάτι τέτοιο. Όπως και να'χει, το "Battlefields Forever" είναι ένας Big Business δίσκος, όπως πρέπει να είναι ένας τέτοιος. Δηλαδή γεμάτος με ψυχωμένο, φασαριόζικο, εμπνευσμένο, σύγχρονο heavy rock στα καλύτερά του.

Earth Of Distrust, Omega Monolith, DreamLongDead, 15.07.2013, Six D.O.G.S., Αθήνα

Τρία πολύ δυνατά ελληνικά συγκροτήματα, δωρεάν είσοδος, και εγγύηση για μια υπέροχη βραδιά στο κέντρο της πόλης. Αρκετός κόσμος, γνωστές φάτσες, αδερφική ατμόσφαιρα.

Omega Monolith, 24.5.2013, An Club (full concert streaming)

Λόγω υγείας δεν κατάφερα να παραβρεθώ σ'αυτό το σημαντικό live των 1000Mods, Half Gramme of Soma και Omega Monolith, oι τελευταίοι όμως φρόντισαν για μας, και εδώ μπορούμε να παρακολουθήσουμε ολόκληρη την εμφάνισή τους, όπου μάλιστα παίζουν νέο υλικό (συν το "I Never Disagree With The Voices" από την κασέτα) το οποίο ακούγεται κάπως διαφορετικό και πιο doomy, σταθερά φανταστικό όμως. Βλέπεται καλύτερα σε HD:

Συνέντευξη: Omega Monolith

Καιρό είχα να κάνω συνέντευξη, ίσως επειδή τον τελευταίο χρόνο δεν βρήκα στα βάθη του underground κάτι το πραγματικά εντυπωσιακό, που να με κεντρίσει να επικοινωνήσω με τον καλλιτέχνη για περισσότερες πληροφορίες (γενικά βαριέμαι τις mainstream κρύες ενημερωτικές συνεντεύξεις, δε βρείτε ποτέ κάτι τέτοιο εδώ). Το ντεμπούτο cassette EP όμως των Omega Monolith ήταν κάτι που ξεχώρισε, και εδώ αναδημοσιεύω την συνέντευξη με τη μπάντα που δημοσίευσα και εδώ.

Omega Monolith - Black Campaign (2013)

Ο συνδυασμός του (για άλλη μια φορά καλόγουστου) artwork της Viral Graphics με το όνομα της μπάντας (βλέπε το έπος "Omega Monolith" των Fleshpress) μπορεί να αποπροσανατολίσει. Ή όχι; Εν πάση περιπτώσει, το ντουέτο των Omega Monolith προέρχεται από τις στάχτες cult σχημάτων του ελληνικού underground, όπως οι Tenderness of Wolves και Noiselust (μεταξύ άλλων), και στην παρθενική του κυκλοφορία (σε κασέτα παρακαλώ) παρουσιάζει μια κυκλώπεια instrumental οδύσσεια χωρισμένη σε τρία μέρη.
Πάνω σε μια στιβαρή τυμπανιστική βάση αναπτύσσεται ένας χαμός από κιθαριστικά layers, όπου αιωρούμενα θέματα αναπτύσσονται το ένα μέσα στο άλλο, με έντονη ποικιλία στις διαθέσεις και τις ταχύτητες. Το αν τα μέρη που παρελαύνουν μπορούν να καταταχθούν σε ταμπέλες τύπου "sludge", "noise rock", "post rock" ή όχι, μικρή σημασία έχει. Η προφανής κατάταξή τους δίπλα σε άλλα υπέροχα εγχώρια instrumental σχήματα όπως οι Nechayevschina και οι Brotherhood of Sleep δεν πρέπει να στρέψει το βλέμμα μακριά από τις τάσεις δημιουργίας ενός προσωπικού ύφους. Οι Omega Monolith δεν είναι "άλλη μια μπάντα".
Δεν είμαι σίγουρος αν αυτό που ακούω εδώ είναι ένα -μελετημένο στην εντέλεια- αφηγηματικό concept ή ο καρπός ιδεών ενός αέναου jamming, ξέρω μόνο ότι η συγκεκριμένη κασέτα είναι ο επόμενος μεγάλος στόχος μου για αγορά. 

Swans - The Seer (2012)

Με τους Swans έχω μια περίεργη σχέση. Τους σέβομαι άπειρα και οι πρώιμες δουλειές τους είναι ό,τι πιο απάνθρωπα βαρύ ηχογραφήθηκε ποτέ, στηρίζω κάποια και από τα μεταγενέστερα άλμπουμ τους, αλλά γενικά, ε δεν είναι η μπάντα που ακούω κάθε μέρα. Η λάιβ εμφάνισή τους πρόπερσι ήταν απίστευτα έντονη, αλλά για κάποιο λόγο, δεν έδωσα ιδιαίτερη προσοχή στο "My Father Will Guide Me up a Rope to the Sky". Κάκως; Ίσως και όχι, μιας και έτσι το σοκ αυτού του δίσκου είναι μεγαλύτερο.
Ξέρω πολλούς που ζουν και αναπνέουν για Swans και αυτό το κείμενο δεν απευθύνεται σ'αυτούς. Αυτοί έχουν ήδη (ή τους έχει) ρουφήξει αυτό το άλμπουμ. Επίσης, δεν μπορώ να βρω κάποια ψαγμένη τσαχπινιά για να το παίξω μάγκας εδώ. Εδώ ο γερο-Gira ξαναβάζει τη Jarboe στο κόλπο και μαζί με την Karen O, τους Akron/Family και -φυσικά- το τεράστιο ταλέντο του, δημιουργεί ένα δίσκο που όμοιός του δεν υπάρχει. Τα πράγματα που συμβαίνουν στο -τεράστιο σε διάρκεια- "the Seer" δε σηκώνουν περιγραφή, δεν περιορίζονται σε ταμπέλες τύπου noise-rock, avant-garde, progressive. Τριάντα χρόνια εμπειρίας του Gira πιάνουν κάθε ταμπέλα της γαμημένης μουσικής και τη στίβουν στο λεμονοστίφτη.  Και το πραγματικά μεγάλο γλέντι γίνεται στα μεγάλα (20-40 λεπτά) κομμάτια του δίσκου.
Ξέρω, πλήρως αποτυχημένη "κριτική", αλλά κάποια πράγματα δεν περιγράφονται. Βιώνωνται. Ό,τι είδος μουσικής κι αν προτιμάτε, ακούστε αυτό το δίσκο. Δεν ξέρετε τι χάνετε όσοι δεν το'χετε κάνει.

Νέο split από τους Napalm Death, αυτή τη φορά με τους Melvins

Λίγο μετά την κυκλοφορία του 7" split με Converge, ο Shane Embury αποκάλυψε στο Terrorizer πως οι Napalm Death ετοιμάζονται να κυκλοφορήσουν ένα νέο sprlit, αυτή τη φορά με τους θρυλικούς Melvins. Oι Napalm Death θα ηχογραφήσουν μια διασκευή στο ‘To Go Off And Things’ των The Cardiacs.

Melvins - A Growing Disgust (νέο κομμάτι streaming)

Streaming κομμάτι από το επερχόμενο "Freak Puke" των Melvins το οποίο θα κυκλοφορήσει στις 5 Ιουνίου από την Ipecac. Το κομμάτι ονομάζεται "A Growing Disgust" και παίζει streaming παρακάτω. Εξώφυλλο:

Unsane - Grind (νέο κομμάτι streaming)

Νέο κομμάτι από τους Unsane στη γνωστή σειρά flexi series του Decibel, παίζει streaming εδώ:

Julie Christmas - Scalps (νέο κομμάτι streaming)

To πρώτο κομμάτι της Julie Christmas μετά τη διάλυση των Made Out Of Babies είναι το "Scalp" που θα περιέχεται στη συλλογή "Falling Down IIV" (μαζί με ακυκλοφόρητο υλικό από Rorcal, Terra Tenebrosa, Ocoai, Aidan Baker κ.α.) και παίζει streaming εδώ:
http://www.metalsucks.net/2012/05/03/exclusive-premiere-julie-christmas-scalps-from-the-falling-down-iiv-compilation/

Mares of Thrace - The Pilgrimage (2012)

Οι Mares of Thrace είναι ένα γυναικείο ντουέτο, αποτελούμενο από τις Thérèse Lanz σε κιθάρα, φωνή και effects (η οποία έχει περάσει ως session μέλος από τους KEN mode) και Stefani MacKichan στα τύμπανα. Τα δύο κομμάτια που είχαν διαρεύσει με είχαν εντυπωσιάσει και περίμενα αυτό το δεύτερο δίσκο τους με ανυπομονησία.
Η μπάντα συνδυάζει το sludge με το noise rock με ένα πρωτότυπο τρόπο, ενώ το minimal line-up φέρνει όμορφους συνειρμούς σε όσους δεν ξεπέρασαν την απώλεια της πρόσφατης διάλυσης των Salome.
To μεγάλο ατού του δίσκου είναι το πραγματικά καταπληκτικό του riffing και το μνημειώδες feeling των συνθέσεων. Μιλάμε για riffs που πραγματικά σου κολλάνε στο μυαλό, ενώ και οι συνθέσεις παρουσιάζουν μια αξιοθαύμαστη ποικιλία και ένα βιβλικό feeling. Κερασάκι στην τούρτα, κάμποσα έξυπνα τοποθετημένα noise effects που εντείνουν περισσότερο την οδύνη. Πολύ δυνατή sludge κυκλοφορία, καταπληκτικό εξώφυλλο από τον Scott Shellhamer.

The Melvins - The Bulls & The Bees EP (2012)

Παρότι οι Melvins αποτελούν Τεράστιο κεφάλαιο στην ιστορία "σκληρός ήχος", έχουν μια χαώδη δισκογραφία την οποία δεν έχω το κουράγιο να ψάξω διεξοδικά. Αυτό εδώ το ΕΡ πρέπει να είναι περίπου η πέμπτη κυκλοφορία τους τον τελευταίο χρόνο και έχουν ήδη ανακοινωθεί άλλες δύο για μέσα στο 2012 (ένα split με Unsane και το επόμενο full-length τους με τίτλο "Freak Puke") και κυκλοφορεί ελεύθερα για δωρεάν κατέβασμα υπό την αιγίδα της Scion.
Περιέχει πέντε κομμάτια, τα οποία είναι ιδιαίτερα νορμάλ για τα δεδομένα τους, δεν πλησιάζουν το drone, το noise ή το sludge, όπως το'χουν για πλάκα σε άλλες κυκλοφορίες τους, το ύφος είναι χοντρικά ένα γκαζωμένο alternative πράγμα, δεν ξέρω αν θα μπορούσα να πω τη λέξη "ευκολοάκουστο", άνετα όμως λέω τη λέξη "τραγουδάρες". Ξεχωρίζουν τα δύο πρώτα "The War On Wisdom" και "We are Doomed", χωρίς πάντως τα υπόλοιπα τρία να υστερούν ιδιαίτερα.
Το ΕΡ κατεβαίνει τζάμπα από εδώ.

headsup: Mares of Thrace

Ναι, ξέρω, οκ, "πάει αυτός, μουνοδούλιασε τελείως" και τέτοια, αλλά τι να κάνουμε, έτυχε.

Οι Mares of Thrace είναι ντουέτο και αποτελούνται από τις Thérèse Lanz σε κιθάρα, φωνή και effects (η οποία έχει περάσει ως session μέλος από τους κ-α-τ-α-π-λ-η-κ-τ-ι-κ-ο-ύ-ς mathcorers KEN mode, των οποίων το περσινό "Venerable" δεν το έπιασα στον καιρό του αλλά θα υπάρξει αποθέωση σύντομα) και Stefani MacKichan στα τύμπανα.
Ο ήχος τους είναι ένα μείγμα sludge με έντονες noise rock καταβολές, αλλά παρά το μπανάλ που μπορεί να φαντάζει το μείγμα, ακούγονται πανίσχυροι και φρέσκοι.

To δεύτερό τους άλμπουμ (μετά το "the Moulting" του 2010) θα λέγεται "the Pilgrimage" και θα κυκλοφορήσει στις 24 Απριλίου από τη Sonic Unyon. Εξώφυλλο από τον Scott Shellhamer. Μέχρι στιγμής είναι διαθέσιμα δύο φοβερά κομμάτια για streaming, το "Act I: David Glimpses Bathsheba" στο pitchfork, και το "the Gallwasp" παρακάτω:

Unsane - Wreck (2012)

To noise rock είναι ένα υποτιμημένο ιδίωμα. Υπεύθυνο για τη δημιουργία πολλών υπέροχων μουσικών ρευμάτων (με γνωστότερο το grunge, αλλά όχι μόνο) που άντλησαν απ'ευθείας έμπνευση από αυτό, δεν απέκτησε ποτέ τη μεγάλη δημοσιότητα, και ακόμα και οι μεγάλοι εκπρόσωποί του όπως οι Melvins και οι Helmet δεν ξέφυγαν ποτέ από το cult status τους. Σ'αυτούς τους "μεγάλους εκπρόσωπους" ανήκουν φυσικά και οι Unsane, οι οποίοι ολοκληρώνουν εδώ την περιήγησή τους σε όλες τις μεγάλες ανεξάρτητες εταιρείες (έχουν περάσει από Matador, Amphetamine Reptile, Man's Ruin, Relapse, Ipecac) κυκλοφορώντας το έβδομο studio album τους από την Alternative Tentacles.
Ο πιο ώριμος χαρακτήρας που έδειξαν με το φανταστικό "Visqueen" του 2007 συνεχίζει εδώ με αμείωτη έμπνευση, διώχνωντας οριστικά τα σύννεφα του (για μένα) αδύναμου "Blood Run" του 2005. Ο νέος δίσκος υπολείπεται του προκατόχου του (στα 90s δεν πάμε, άλλα τα κόζα εκεί) μόνο ως προς την απουσία ενός κομματιού-έκπληξη σαν το Swans-ικό "East Broadway". Κατά τ'άλλα, ο χαρακτηριστικός κιθαριστικός ήχος τους (συναισθηματικός και -ενίοτε- γλυκός αλλά ποτέ φλώρικος) χρωματίζει μια νέα χούφτα από Unsane κομματάρες, η φυσαρμόνικα ξανακάνει την εμφάνισή της, το στονερομπαλαντοειδές "Stuck" κάνει πλάκα σε οτιδήποτε stoner έχω ακούσει από μεγάλους τα τελευταία χρόνια, και ο δίσκος κλείνει με ένα σαρκαστικό "Hahaha". Δισκάρα. Τέλος.

Jucifer - Crossless (νέο Video)

Oι sludge/noise rockers Jucifer ετοιάζονται για την ευρωπαϊκή τους περιοδεία (spoiler: δεν περνάει από Ελλάδα), και επί τη ευκαιρία ετοί,ασαν ένα νέο videoclip, για το "Crossless", το οποίο βρισκόταν στο demo τους του 1994, το οποίο έγινε πρόσφατα remaster από τον Scott Hull (βλ. Agoraphobic Nosebleed, Pig Destroyer κλπ.).

Διέλυσαν οι Made Out of Babies

Το ότι είχαν περάσει τρία χρόνια από το υπέροχο "The Ruiner" είχε ανησυχήσει κάποιους. Αυτές οι ανησυχίες επιβεβαιώθηκαν σήμερα που η ηγέτιδα των Made Out of Babies, Julie Christmas επιβεβαίωσε μέσω facebook απλά, λιτά και Refused-ικά πως

Κρίμα.

Melvins & Unsane news

Πρώτα απ'όλα, οι noise rock ήρωες Unsane θα κυκλοφορήσουν μέσω της Alternative Tentacles στις 20 Μαρτίου το νέο, έβδομο άλμπουμ τους με τίτλο "Wreck" και αυτό εδώ το εξώφυλλο:

track listing:
01. Rat
02. Decay
03. No Chance
04. Pigeon
05. Metropolis
06. Ghost
07. Don't
08. Stuck
09. Roach
10. Ha Ha Ha (διασκευή Flipper)

Δεν είναι μόνο αυτά τα νέα όμως, οι Unsane ετοιμάζονται για μια αμερικάνικη περιοδεία-noiserock όνειρο μαζί με τους Melvins το διάστημα Απρίλη-Μάη 2012, αλλά η σχέση των δυο μεγάλων μπαντών δε σταματάει εδώ, αλλά θα μοιραστούν ένα split-EP που θα κυκλοφορήσει από την Amphetamine Reptile (yeah!), στο οποίο η κάθε μπάντα θα διασκευάζει ένα κομμάτι της άλλης. Το EP θα είναι διαθέσιμο μόνο στην περιοδεία, και το εξώφυλλο φιλοτεχνήθηκε από τον Thomas Hazelmyer, ιδρυτή της Amphetamine Reptile:

Αυτό το split δεν είναι η μόνη επερχόμενη split κυκλοφορία για τους Melvins, αντίθετα ετοιμάζουν μια σειά από splits με γενικό τίτλο "the Sugar Daddy split series", σε κάθε μία από τις οποίες οι Melvins θα δώσουν από ένα κομμάτι μέσα από το περσινό live album "Sugar Daddy". Μπάντες επιβεβαιωμένες μέχρι στιγμής: The U-Men, The Cows, OFF!, Fucked Up, Mudhoney, Butthole Surfers, Napalm Death, Negative Approach και The Necros.

Πηγές: 
http://www.metalsucks.net/2012/01/16/unsane-news-round-up-new-album-plus-split-tour-with-the-melvins/
http://bathorythereturn.foreverdoomed.com/forums/viewtopic.php?f=14&t=25398
http://bathorythereturn.foreverdoomed.com/forums/viewtopic.php?f=14&t=25178
http://www.brooklynvegan.com/archives/2012/01/melvinsunsane_a.html
http://www.brooklynvegan.com/archives/2012/01/melvins_and_uns.html
http://www.roadrunnerrecords.com/blabbermouth.net/news.aspx?mode=Article&newsitemID=168336

Jucifer - Nadir (2011)

Οι Jucifer είναι πρωτοπόροι στην υπόθεση sludge μινιμαλισμός. Είναι ντουέτο περίπου σαν τους Dark Castle, αλλά δισκογραφούν από τα mid-90s. Δεν έχω ασχοληθεί εκτενώς με την περίπτωσή τους, μιας και καμία δουλειά τους δε μ'έχει πιάσει απ'το λαιμό. Ενδιαφέρον και ιδιαίτερο πάντως το noiserock/sludge στυλ τους με τα γυναικεία φωνητικά και τους τόνους παραμόρφωσης, αλλά μέχρι εκεί. Το συγκεκριμένο ΕΡ δεν είναι τόσο νέο, μιας και αποτελείται από ηχογραφήσεις του 1994 που είχαν κυκλοφορήσει αρχικά σε demo κασέτα, και έχουν υποστεί εδώ ένα ξεγυρισμένο remaster από τον Scott Hull των Pig Destroyer/Agoraphobic Nosebleed. Τα liner notes που περιγράφουν τις συνθήκες ζωής της μπάντας εκείνη την εποχή είναι χαρακτηριστικά. Το ύφος της μπάντας διαφαινόταν από τότε: Αργό, βαρύ, παραμορφωμένο, πειραματικό και απαιτητικό (σε υπομονή από τον ακροατή) noise rock, εδώ μέσα περιλαμβάνονται δυνατά κομμάτια όπως το "Crossless" και "Glamourpuss". Οι φανς των Boris, Melvins, Dark Castle οφείλουν να τους ανακαλύψουν (προτεινόμενο για αρχή, το "L'Autrichienne" άλμπουμ στη relapse του 2008) και να συμπληρώσουν τα κομμάτια του παζλ. Το "Nadir" είναι διαθέσιμο για streaming και δωρεάν κατέβασμα από το grind karaoke site του Jay Randal των Agoraphobic Nosebleed.
http://www.grindcorekaraoke.com/album/nadir

Big Business - Quadruple Single EP (2011)

Είμαι από αυτούς που βρήκαν μέτριο το "Mind the Drift" των Big Business (τα δύο μέλλη των οποίων αποτελούν και μέρος του rhythm section των Melvins). Παρότι εξακολουθώ να αγαπώ τη μπάντα, μου έλειπε ο τσιμεντένιος χαρακτήρας των δύο πρώτων τρομερών δίσκων τους. Εδώ στο νέο τους ΕΡ έχουμε θριαμβευτική επιστροφή σ'αυτό το στυλ. Τέσσερα έπη φασαριόζικου -αλλά εμπνευσμένου- τσιμεντένιου heavy rock, με αποκορύφωμα το τελευταίο "Guns". Το EP παίζει ολόκληρο streaming εδώ.