Δεν έχω ασχοληθεί ιδιαίτερα με τους Blut Aus Nord, αν και ξέρω ότι τους γουστάρουν πολλοί. Ο λόγος της ανάρτησης είναι η επανεμφάνιση των cult γάλλων P.H.O.B.O.S. δύο χρόνια μετά από εκείνο το τρομακτικό "Atonal Hypermnesia". Τα δύο σχήματα ετοιμάζουν ένα split 6 κομματιών που θα κυκλοφορήσει στις 20 Ιουνίου, και παρακάτω ακούμε ένα από την καθεμία.
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα industrial. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα industrial. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
27.5.14
22.5.14
Godflesh - Ringer (streaming)
Έχοντας περάσει 13 χρόνια από το "Hymns", οι επανενωμένοι Godflesh έχουν έτοιμο το ΕΡ "Decline and Fall" που θα κυκλοφορήσει στις 2 Ιουνίου από την Avalanche του Justin Broadrick. Αργότερα θα ακολουθήσει και το νέο άλμπουμ "A World Lit Only By Fire". Παρακάτω ακούμε το 'Ringer" που ανοίγει το ΕΡ. Πιο "Selfless" δε γίνεται.
Ετικέτες
decline and fall,
Godflesh,
industrial,
ringer,
streaming
21.11.13
Corrections House - Last City Zero (2013)
Supergroups, all-star projects, όπως θέλετε πείτε τα. Εγώ τα βαριέμαι. Ειδικά μετά τη χρυσή μετριότητα των Shrinebuilder. Στο άκουσμα της είδησης ότι ετοιμάζουν σχήμα οι Mike IX Williams (Eyehategod), Sanford Parker (Minsk, Buried At Sea, Nachtmystium), Scott Kelly (Neurosis) και Bruce Lamont (Yakuza), μπορώ να πω πως δυσανασχέτησα κιόλας. Και μετά άκουσα εκείνο το απίστευτο single "Hoax The System" και κατάπια τη γλώσσα μου.
Aντίθετα με ό,τι θα περίμενε κανείς, οι Corrections House δεν παίζουν sludge. O ήχος τους μπορεί να περιγραφεί απόλυτα με δύο λέξεις: Industrial Metal. Και φυσικά, εννοείται πως με αυτό τον όρο δεν εννοώ ούτε τη σημερινή δισκογραφική κατάντια των Fear Factory και Ministry, ούτε βέβαια και την χορευτική επιμεταλλωμένη pop μπουζουκίλα των κάθε Pain και Deathstars. Όσοι δεν έχουν αρχίσει τα μπινελίκια μετά την αμέσως προηγούμενη πρόταση, λογικά θα ρωτήσουν "και τι φάση είναι ρε μάστορα;"
Η αμέσως προφανής σύνδεση είναι φυσικά το προ τριετίας άλμπουμ των Circle Of Animals, όπου και εκεί συνυπήρχαν οι Lamont και Parker πάνω σε industrial metal φόρμες. Αν δεν σας φτάνει, φανταστείτε μια πιο κιθαριστική εκδοχή των 90ς θ-ε-ώ-ν Bodychoke, βάλτε στο μίξερ τον Foetus, Ministry κλασικής περιόδου (yup! για την '88-'96 μιλάω), λίγο Killing Joke, λίγο Skinny Puppy του "VIVIsectVI", πρώιμους Pitch Shifter και γενικά τέτοια όμορφα πράγματα.
Με ένα songwriting ελευθεριακό, όπως αρμόζει στον όρο "industrial", τα μέλη του σχήματος εναλλάσσουν συνεχώς ρόλους και ανασκευάζουν πατέντες του ένδοξου παρελθόντος, είτε αυτό σημαίνει το σαξόφωνο του Lamont να ανατέλλει πάνω από εκρήξεις θορύβου, είτε τον Kelly να αναπροσαρμόζει το "Figures" (από το προσωπικό του άλμπουμ "The Wake") κάτω από κυνικούς spoken word αφορισμούς του Williams στο ομώνυμο κομμάτι του "Last City Zero", είτε τα -κάμποσα- ευφάνταστα "δάνεια" από το μεγαλειώδες Έργο (με κεφαλαίο!) του Chu Ishikawa.
Τι λείπει; Σίγουρα ό,τι έλειπε και από τους Circle of Animals. Η αίσθηση επικαιρότητας. Α, και ένα κομμάτι επιπέδου "Hoax the System", αφού το τελευταίο δεν συμπεριλήφθηκε τελικά στο δίσκο. Κατά τ'άλλα ένας δίσκος ωραίος, νοσταλγικός. Ό,τι πρέπει για dystopic ρομαντζάδες και cocktails βενζινόκολλας.
Aντίθετα με ό,τι θα περίμενε κανείς, οι Corrections House δεν παίζουν sludge. O ήχος τους μπορεί να περιγραφεί απόλυτα με δύο λέξεις: Industrial Metal. Και φυσικά, εννοείται πως με αυτό τον όρο δεν εννοώ ούτε τη σημερινή δισκογραφική κατάντια των Fear Factory και Ministry, ούτε βέβαια και την χορευτική επιμεταλλωμένη pop μπουζουκίλα των κάθε Pain και Deathstars. Όσοι δεν έχουν αρχίσει τα μπινελίκια μετά την αμέσως προηγούμενη πρόταση, λογικά θα ρωτήσουν "και τι φάση είναι ρε μάστορα;"
Η αμέσως προφανής σύνδεση είναι φυσικά το προ τριετίας άλμπουμ των Circle Of Animals, όπου και εκεί συνυπήρχαν οι Lamont και Parker πάνω σε industrial metal φόρμες. Αν δεν σας φτάνει, φανταστείτε μια πιο κιθαριστική εκδοχή των 90ς θ-ε-ώ-ν Bodychoke, βάλτε στο μίξερ τον Foetus, Ministry κλασικής περιόδου (yup! για την '88-'96 μιλάω), λίγο Killing Joke, λίγο Skinny Puppy του "VIVIsectVI", πρώιμους Pitch Shifter και γενικά τέτοια όμορφα πράγματα.
Με ένα songwriting ελευθεριακό, όπως αρμόζει στον όρο "industrial", τα μέλη του σχήματος εναλλάσσουν συνεχώς ρόλους και ανασκευάζουν πατέντες του ένδοξου παρελθόντος, είτε αυτό σημαίνει το σαξόφωνο του Lamont να ανατέλλει πάνω από εκρήξεις θορύβου, είτε τον Kelly να αναπροσαρμόζει το "Figures" (από το προσωπικό του άλμπουμ "The Wake") κάτω από κυνικούς spoken word αφορισμούς του Williams στο ομώνυμο κομμάτι του "Last City Zero", είτε τα -κάμποσα- ευφάνταστα "δάνεια" από το μεγαλειώδες Έργο (με κεφαλαίο!) του Chu Ishikawa.
Τι λείπει; Σίγουρα ό,τι έλειπε και από τους Circle of Animals. Η αίσθηση επικαιρότητας. Α, και ένα κομμάτι επιπέδου "Hoax the System", αφού το τελευταίο δεν συμπεριλήφθηκε τελικά στο δίσκο. Κατά τ'άλλα ένας δίσκος ωραίος, νοσταλγικός. Ό,τι πρέπει για dystopic ρομαντζάδες και cocktails βενζινόκολλας.
Ετικέτες
2013,
album,
Corrections house,
industrial,
Last City Zero
19.11.13
Corrections House - Bullets And Graves (video)
Ισχυρό videoclip για το "Bullets And Graves" από το "Last City Zero" ντεμπούτο των Corrections House (review για το δίσκο στις επόμενες μέρες) έκανε την εμφάνισή του στο mtv hive. To βλέπουμε παρακάτω.
21.9.13
Corrections House - Bullets and Graves (νέο κομμάτι streaming)
Δείγμα από το επερχόμενο "Last City Zero" ντεμπούτο άλμπουμ των Corrections House, είναι το “Bullets and Graves” που ακούμε ΕΔΩ.
27.8.13
Batillus - Concrete (video)
Μπορεί τελικά το "Concrete Sustain" να μην κατάφερε να αλλάξει την άποψή μου για τους Batillus (και να το βρήκα ανάλογα βαρετό με τις άλλες δουλειές τους και γι αυτό να μην έκανα review), το "Concrete" όμως παραμένει ένα πολύ δυνατό κομμάτι. Η μπάντα ανέβασε ένα πολύ καλό (και αρκετά ενοχλητικό) video-clip για το κομμάτι, δημιουργία του Gretchen Heinel, με τους ηθοποιούς Candice Freshko, David McManamon, Rush
Aaron Hicks, Mockingbird Girl, Jane Marguerite και La Luna, το οποίο βλέπουμε παρακάτω:
Ετικέτες
batillus,
Concrete,
Concrete Sustain,
industrial,
sludge,
streaming,
Video
21.4.13
Corrections House - Grin With a Purpose (video)
Νέο βίντεο από τους Corrections House, για το έτερο κομμάτι του παρθενικού 7" μετά το "Hoax The System". Το σχήμα ετοιμάζει την κυκλοφορία ενός LP προς το τέλος του χρόνου.
24.2.13
Batillus - Mirrors (νέο κομμάτι streaming)
Νέο κομμάτι από το επερχόμενο "Concrete Sustain" των Batillus και είναι κι αυτό δυνατό, πάμε για καλό δίσκο εδώ πέρα.
Το ακούμε εδώ
Το ακούμε εδώ
Ετικέτες
batillus,
Concrete Sustain,
industrial,
mirrors,
sludge,
streaming
17.2.13
live video: Corrections House, 30.01.2013, Churchill's Pub, Miami
Δε θυμάμαι να έχω κάνει τόσες πολλές αναρτήσεις για μπάντα που δεν έχει κυκλοφορήσει τίποτα. Παρ'όλα αυτά οι Corrections House δεν μπορώ να πω πως έχουν hype, απλά είμαι πεπεισμένος πως είναι ένα από τα ελάχιστα super-groups με λόγο ύπαρξης.
Είχα την περιέργεια τι διάολο θα γίνεται σε 1+ ώρα εμφάνισης ενός σχήματος που (κατά δήλωση) έχει ηχογραφήσει μόνο 2 κομμάτια. Το παρακάτω βίντεο με ολόκληρη την εμφάνισή τους στο Churchill's Pub του Miami αξίζει τον χρόνο του (παρά το μέτριο ήχο), όχι μόνο για το νέο devilock look του Sanford Parker, αλλά κυρίως γιατί πρόκειται για ένα session βιομηχανικού jamming (?), όπου πάνω στις προηχογραφημένες λούπες του Parker παρελαύνουν (ταυτόχρονα ή όχι) στιβαρά επαναλαμβανόμενα riffs από τον Scott Kelly, το μαγικό σαξόφωνο και ψαλμωδικά φωνητικά από τον Bruce Lamont, υπαρξιακά spoken words του Williams (εδώ βαρέθηκα λίγο είναι η αλήθεια) πάνω σε post-rock κιθαριστικά χαλιά που οδηγούν σε μια φανταστική διασκευή (ή παραλλαγή; δεν μπορώ να ξεχωρίσω τους στίχους δυστυχώς) του "figures" του Scott Kelly, και το επιβλητικό τελείωμα με 2 κομμάτια πριν το γνωστό "Hoax the System". Θέλω δίσκο οπωσδήποτε.
Είχα την περιέργεια τι διάολο θα γίνεται σε 1+ ώρα εμφάνισης ενός σχήματος που (κατά δήλωση) έχει ηχογραφήσει μόνο 2 κομμάτια. Το παρακάτω βίντεο με ολόκληρη την εμφάνισή τους στο Churchill's Pub του Miami αξίζει τον χρόνο του (παρά το μέτριο ήχο), όχι μόνο για το νέο devilock look του Sanford Parker, αλλά κυρίως γιατί πρόκειται για ένα session βιομηχανικού jamming (?), όπου πάνω στις προηχογραφημένες λούπες του Parker παρελαύνουν (ταυτόχρονα ή όχι) στιβαρά επαναλαμβανόμενα riffs από τον Scott Kelly, το μαγικό σαξόφωνο και ψαλμωδικά φωνητικά από τον Bruce Lamont, υπαρξιακά spoken words του Williams (εδώ βαρέθηκα λίγο είναι η αλήθεια) πάνω σε post-rock κιθαριστικά χαλιά που οδηγούν σε μια φανταστική διασκευή (ή παραλλαγή; δεν μπορώ να ξεχωρίσω τους στίχους δυστυχώς) του "figures" του Scott Kelly, και το επιβλητικό τελείωμα με 2 κομμάτια πριν το γνωστό "Hoax the System". Θέλω δίσκο οπωσδήποτε.
Ετικέτες
Corrections house,
industrial,
live video,
sludge
12.2.13
Batillus - Concrete (νέο κομμάτι streaming)
Τους Batillus γενικά μέχρι τώρα τους έβρισκα αρκετά βαρετούς. Μπορεί στο industrial/sludge χώρο να κινούνται λίγα σχήματα, αλλά υπάρχουν πολύ καλύτερες επιλογές (π.χ. οι θεοί Whitehorse, με τους οποίους έχουν μοιραστεί και ένα split) για όποιον έχει την όρεξη να ψάξει κατά κει. Παρόλα αυτά, το νέο κομμάτι από τον επερχόμενο δεύτερο δίσκο τους (που θα λέγεται "Concrete Sustain" και θα κυκλοφορήσει στις 19 Μαρτίου από την Seventh Rule) μου φάνηκε δυνατό. Το "Concrete" το ακούμε παρακάτω.
Ετικέτες
batillus,
Concrete,
Concrete Sustaine,
industrial,
sludge,
streaming
23.1.13
live video: Corrections House - "Hoax the System", 21.01.2013, Saint Vitus, New York
Είμαι πολύ χαρούμενος που η πρόσφατη συνεργασία του Invisible Oranges με το κορυφαίο Brooklyn Vegan έχει δώσει νέα ώθηση στο παλαιότερα αγαπημένο μου site. Εκεί λοιπόν βρήκα ένα γαμάτο live review (με φωτό και βίντεο) της παρθενικής εμφάνισης των Corrections House [των Sanford Parker (Minsk), Mike Williams
(Eyehategod), Bruce Lamont (Yakuza, Circle of Animals) και Scott Kelly
(Neurosis)] στο Saint Vitus του Brooklyn, μαζί με τα noise/industrial σχήματα York Factory Complaint και Theologian (σχετικό-άσχετο: στους τελευταίους συναντάμε τον Fade Kainer, μεταξύ άλλων frontman των Batillus, πλήκτρα/samples στη live μπάντα της Jarboe, ενώ οι 'απολιτίκ μπλακμέταλερς' μπορούν να τον ακούσουν στο intro του τελευταίου δίσκου των Naer Mataron). Η κάμερα του (((unartig))) κατέγραψε:
17.1.13
Headsup: Corrections House
Γενικά είμαι κατά των supergroups. Ειδικά μετά την χρυσή μετριότητα των Shrinebuilder μπορώ να πω πως έγινα και ψιλοκομπλεξάρας με τη φάση. Οπότε στην αναγγελία ότι οι Corrections House αποτελούνται από τους Mike IX Williams (Eyehategod), Sanford Parker (Minsk, Nachtmystium), Scott Kelly (Neurosis) και Bruce Lamont (Yakuza), είχα μια αντίδραση "πάλι μαλακίες;".
Βουλώνω άσχημα όμως, γιατί το "Hoax the System" που παίζει streaming παρακάτω είναι μια συγκινητική industrial κομματάρα.
Το σχήμα θα κάνει μια περιοδεία με περιορισμένες στάσεις στην Αμερική, όπου το set θα αποτελείται από spoken words, ακουστικά και πειραματικά sets των μελών, τα οποία θα ενώνουν τις δυνάμεις τους ως Correction House στο τέλος. To σχήμα έχει έτοιμο και άλλο ένα κομμάτι, το “Grin With A Purpose”, που μαζί με το “Hoax The System” θα κυκλοφορήσουν σς περιορισμένο 7” από την War Crime Recordings των Parker και Lamont.
Δείτε το βίντεο του "Hoax the System":
Βουλώνω άσχημα όμως, γιατί το "Hoax the System" που παίζει streaming παρακάτω είναι μια συγκινητική industrial κομματάρα.
Το σχήμα θα κάνει μια περιοδεία με περιορισμένες στάσεις στην Αμερική, όπου το set θα αποτελείται από spoken words, ακουστικά και πειραματικά sets των μελών, τα οποία θα ενώνουν τις δυνάμεις τους ως Correction House στο τέλος. To σχήμα έχει έτοιμο και άλλο ένα κομμάτι, το “Grin With A Purpose”, που μαζί με το “Hoax The System” θα κυκλοφορήσουν σς περιορισμένο 7” από την War Crime Recordings των Parker και Lamont.
Δείτε το βίντεο του "Hoax the System":
16.12.12
Streaming: Godflesh - Paralyzed (Demo 2012 Remastered)
Mε την επανακυκλοφορία του "Hymns" (του τελευταίου δίσκου των Godflesh πριν διαλύσουν το 2002) να είναι έτοιμη από την The End records και να έχει ημερομηνία κυκλοφορίας τις 19 Φεβρουαρίου, η μπάντα έδωσε για stream μια μέχρι τώρα ακυκλοφόρητη έκδοση του "Paralyzed", που θα περιλαμβάνεται στα bonus tracks. Το ακούμε παρακάτω.
Ετικέτες
Godflesh,
industrial,
news,
paralyzed,
stream
29.11.12
JK Flesh - Fear of Fear (νέο κομμάτι streaming) και news.
Λίγο μετά το πολύ καλό (αλλά μόνο για τους άρρωστους fans) ντεμπούτο των JK Flesh, ο Justin Broadrick έχει έτοιμη μια νέα κυκλοφορία για το σχήμα του, αυτή τη φορά ένα split με τον noise καλλιτέχνη Prurient. Θα περιέχει έξι κομμάτια (τρία από κάθε σχήμα) και δύο από αυτά τα ακούμε streaming παρακάτω. Εξώφυλλο:
H συγκεκριμένη κυκλοφορία θα είναι και η τελευταία της ιστορικής Hydrahead Records, η οποία έχει αρχίσει μαζικό give-away, δίνοντας ένα σκασμό από test-presses και πανσπάνια αντικείμενα (για συλλέκτες με γερό πορτοφόλι πάντως), μέσω του http://www.realtomatoketchup.com.
Σε άλλα Justin Broadrick-related νέα, το "Christmass" EP των Jesu θα βρει μετά από δύο χρόνια και τη βινυλιακή του έκδοση μέσω της Robotic Empire, ενώ τον Φεβρουάριο του 2013 θα υπάρξει και η επανακυκλοφορία του "Hymns" των Godflesh (αρχικά κυκλοφόρησε το 2001, ήταν το τελευταίο άλμπουμ πριν τη διάλυσή τους, και από το τελευταίο κομμάτι του, πήραν το όνομά τους οι Jesu) μέσω της Sony (η αρχική του κυκλοφορία είχε γίνει από την Music For Nations, παραθυγατρική της Sony - το μοναδικό τους άλμπουμ που δεν κυκλοφόρησε από την Earache), και θα περιέχει ένα δεύτερο cd με επτά ακυκλοφόρητα tracks:
1. Voidhead (Demo 2012 Mix)
2. Vampires (Demo 2012 Mix)
3. Deaf, Dumb & Blind (Demo 2012 Remastered)
4. Anthem (Demo 2012 Remastered)
5. Paralyzed (Demo 2012 Remastered)
6. For Life (Demo 2012 Remastered)
7. If I Could Only Be What You Want (2012 Remastered)
H συγκεκριμένη κυκλοφορία θα είναι και η τελευταία της ιστορικής Hydrahead Records, η οποία έχει αρχίσει μαζικό give-away, δίνοντας ένα σκασμό από test-presses και πανσπάνια αντικείμενα (για συλλέκτες με γερό πορτοφόλι πάντως), μέσω του http://www.realtomatoketchup.com.
Σε άλλα Justin Broadrick-related νέα, το "Christmass" EP των Jesu θα βρει μετά από δύο χρόνια και τη βινυλιακή του έκδοση μέσω της Robotic Empire, ενώ τον Φεβρουάριο του 2013 θα υπάρξει και η επανακυκλοφορία του "Hymns" των Godflesh (αρχικά κυκλοφόρησε το 2001, ήταν το τελευταίο άλμπουμ πριν τη διάλυσή τους, και από το τελευταίο κομμάτι του, πήραν το όνομά τους οι Jesu) μέσω της Sony (η αρχική του κυκλοφορία είχε γίνει από την Music For Nations, παραθυγατρική της Sony - το μοναδικό τους άλμπουμ που δεν κυκλοφόρησε από την Earache), και θα περιέχει ένα δεύτερο cd με επτά ακυκλοφόρητα tracks:
1. Voidhead (Demo 2012 Mix)
2. Vampires (Demo 2012 Mix)
3. Deaf, Dumb & Blind (Demo 2012 Remastered)
4. Anthem (Demo 2012 Remastered)
5. Paralyzed (Demo 2012 Remastered)
6. For Life (Demo 2012 Remastered)
7. If I Could Only Be What You Want (2012 Remastered)
Ετικέτες
fear of fear,
Godflesh,
hydrahead,
industrial,
Jesu,
JK Flesh,
justin broadrick,
news,
streaming
27.5.12
JK Flesh - Posthuman (2012)
Είχα τουλάχιστον περιέργεια (οκ, και αγωνία μιας και είμαι φανμπόης) να δω πώς θα κινηθεί ο Justin K Broadrick σ'αυτό το νέο του project. Πέρα από το ανεπιτυχές όνομα του εγχειρήματος, η φημολογία ότι θα αποτελούσε επιστροφή στις φόρμες του παρελθόντος (παράλληλα με το reunion των Godflesh) είχε κινήσει κατά πολύ την περιέργειά μου. Οι JK Flesh είναι τελικά ηχητικά κοντά στην "Us and Them" περίοδο των Godflesh, ή στα dub remixes τους που κατά καιρούς κυκλοφορούσε ο Broadrick. Κατά βάση instrumental, ελάχιστα φωνητικά και κιθάρες, techno και drum'n'bass λογικές, η μουσική αντανακλά την electronica μιας άλλης εποχής, την electronica των 80s-90s, μέσα από το αναγνωίσιμο -για τους fans- ψυχρό λαμαρινέ προσωπικό ύφος του Broadrick. Ναι, οι 90s κλειστοφοβικές δονήσεις των Godflesh είναι ορατές εδώ, αλλά δεν μπορούν να καλύψουν το γεγονός πως απευθύνονται (πια) μόνο στους πολύ φανατικούς οπαδούς του Justin K Broadrick, οι οποίοι (και μόνο αυτοί) θα ρουφήξουν αυτό το άλμπουμ με καλαμάκι από τη μύτη. Εκτός βέβαια αν εκεί έξω υπάρχουν και χιλιάδες φανατικοί των Scorn ξερω γω οπότε πάσο.
Ετικέτες
2012,
album,
electronica,
Godflesh,
industrial,
JK Flesh,
justin broadrick,
posthuman
16.5.12
P.H.O.B.O.S. - Atonal Hypermnesia (2012)
Όταν προ δεκαετίας περίπου, όσοι έλιωναν τις σόλες τους στα dancefloors των rock clubs υπό τους ήχους του -μοδάτου τότε- industrial metal αποφάσιζαν να τραβήξουν ο καθένας το δρόμο του (οι πιο έντεχνοι προς το post metal, οι χορευταράδες στο ΕΒΜ κλπ), μια χούφτα μπάντες αποφάσιζαν να συνεχίσουν να τραβάνε το δρόμο του πειραματισμού μέσω της industrial αναρχίας και της metal επιβλητικότητας. Πολύ μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας πια, δίπλα στα λαμπρά έργα των Red Harvest, κάποιοι ελάχιστοι βρήκαν στο ντεμπούτο των γάλλων P.H.O.B.O.S. το 2005 λίγη από τη χαμένη αίγλη.
Εφτά χρόνια μετά το σπουδαίο εκείνο "Tectonics" λοιπόν, και ενώ εχει μεσολαβήσει κι ένα "Anœdipal" που ακόμα λιγότεροι άκουσαν (δεν είμαι μέσα σ'αυτούς), η επιστροφή είναι θεαματική για όσους έχουν την όρεξη να ψάξουν κάτω από την επιφάνεια. Ξεχνάμε εκείνο το λαμαρινάτο sludge του ντεμπούτου. Το νέο πρόσωπο του Φόβου είναι πιο ασαφές, πιο αιωρούμενο. Drone πατέντες αναμιγνύονται με την λαμαρινάτη αισθητική, αυθεντικό doom συναίσθημα και black metal σκότος σε συνθέσεις γύρω στο δεκατετράλεπτο. Τα φωνητικά έχουν περάσει στο background και έχουν γίνει πιο ύπουλα σε σύγκριση με το σαρδόνιο παλιότερο ύφος, συμβάλλουν στην αίσθηση της βουτιάς στην άβυσσο.
Αφήνω επιδεικτικά στην άκρη τη φετινή αηδία των Ministry και τους famestory-σμούς των σημερινών Fear Factory. Το industrial metal που γνώρισα και αγάπησα βρίσκεται σε κυκλοφορίες σαν το "Atonal Hypermnesia", ή το τελευταίο Wreck and Reference. Το κτήνος δείχνει να σαλεύει στο βυθό, το αν θα αναστηθεί είναι κάτι που μόνο ο χρόνος μπορεί να δείξει.
Εφτά χρόνια μετά το σπουδαίο εκείνο "Tectonics" λοιπόν, και ενώ εχει μεσολαβήσει κι ένα "Anœdipal" που ακόμα λιγότεροι άκουσαν (δεν είμαι μέσα σ'αυτούς), η επιστροφή είναι θεαματική για όσους έχουν την όρεξη να ψάξουν κάτω από την επιφάνεια. Ξεχνάμε εκείνο το λαμαρινάτο sludge του ντεμπούτου. Το νέο πρόσωπο του Φόβου είναι πιο ασαφές, πιο αιωρούμενο. Drone πατέντες αναμιγνύονται με την λαμαρινάτη αισθητική, αυθεντικό doom συναίσθημα και black metal σκότος σε συνθέσεις γύρω στο δεκατετράλεπτο. Τα φωνητικά έχουν περάσει στο background και έχουν γίνει πιο ύπουλα σε σύγκριση με το σαρδόνιο παλιότερο ύφος, συμβάλλουν στην αίσθηση της βουτιάς στην άβυσσο.
Αφήνω επιδεικτικά στην άκρη τη φετινή αηδία των Ministry και τους famestory-σμούς των σημερινών Fear Factory. Το industrial metal που γνώρισα και αγάπησα βρίσκεται σε κυκλοφορίες σαν το "Atonal Hypermnesia", ή το τελευταίο Wreck and Reference. Το κτήνος δείχνει να σαλεύει στο βυθό, το αν θα αναστηθεί είναι κάτι που μόνο ο χρόνος μπορεί να δείξει.
Ετικέτες
2012,
album,
Atonal Hypermesia,
doom,
industrial,
P.H.O.B.O.S.
9.5.12
Wreck and Reference - No Youth (2012)
Εδώ και δύο χρόνια περίπου (πόσος καιρός πάει από τη διάλυση των Red Harvest; Κάπου τόσος τεσπά) έχω χωνέψει πως το αγαπημένο μου και άλλοτε κραταιό ιδίωμα που λέγαμε industrial metal έχει κηδευτεί για τα καλά και περιμένουμε κάνα project του Broadrick ή του Lamont να ξεχαρμανιάσουμε. Όλα αυτά μέχρι το τελευταίο δεκαήμερο που έφασαν στα ακουστικά μου το νέο τερατούργημα των P.H.O.B.O.S. (θα υπάρξει αποθέωση στο μέλλον) και τούτο δω το δεύτερο άλμπουμ των Wreck and Reference.
Ας τα πάρουμε από την αρχή. Το "No Youth" έρχεται ένα χρόνο μετά το "Black Cassette" στους υποψιασμένους, από το πουθενά σε ανυποψίαστους σαν εμένα. Χοντρικά το σχήμα ακροβατεί ανάμεσα σε έννοιες όπως industrial, doom, darkwave, experimental, noise, black metal, ambient, ανακατεύοντας τα πάντα. Η συνοχή δεν είναι παρούσα παντού, αλλά όπου είναι (στο μεγαλύτερο μέρος του τριαντάλεπτου άλμπουμ δηλαδή), το αποτέλεσμα είναι μια ηχητική δίνη που προσφέρει κινηματογραφικές ατμόσφαιρες, γνήσιο εφιαλτικό συναίσθημα, βιομηχανικό θόρυβο, φωνητικές ακροβασίες από απαγγελίες σε βαθειές dark ερμηνείες κι από κει σε deathgrunts. Το φάσμα των επιρροών είναι τεράστιο, το name-dropping αναπόφευκτα θα περάσει από τους Swans, τους Bauhaus, τους Angelic Process, τον Chu Ishikawa και αυτά δεν καλύπτουν ούτε το 10% όσων συμβαίνουν εδώ.
Δύσκολο άλμπουμ σίγουρα, αλλά για τα εύκολα υπάρχουν και οι Rammstein. Για τους τολμηρούς αυτό εδώ είναι highly recommended που λένε και στα χωριά, διατίθεται έναντι προαιρετικού αντιτίμου από τους ίδιους.
Ας τα πάρουμε από την αρχή. Το "No Youth" έρχεται ένα χρόνο μετά το "Black Cassette" στους υποψιασμένους, από το πουθενά σε ανυποψίαστους σαν εμένα. Χοντρικά το σχήμα ακροβατεί ανάμεσα σε έννοιες όπως industrial, doom, darkwave, experimental, noise, black metal, ambient, ανακατεύοντας τα πάντα. Η συνοχή δεν είναι παρούσα παντού, αλλά όπου είναι (στο μεγαλύτερο μέρος του τριαντάλεπτου άλμπουμ δηλαδή), το αποτέλεσμα είναι μια ηχητική δίνη που προσφέρει κινηματογραφικές ατμόσφαιρες, γνήσιο εφιαλτικό συναίσθημα, βιομηχανικό θόρυβο, φωνητικές ακροβασίες από απαγγελίες σε βαθειές dark ερμηνείες κι από κει σε deathgrunts. Το φάσμα των επιρροών είναι τεράστιο, το name-dropping αναπόφευκτα θα περάσει από τους Swans, τους Bauhaus, τους Angelic Process, τον Chu Ishikawa και αυτά δεν καλύπτουν ούτε το 10% όσων συμβαίνουν εδώ.
Δύσκολο άλμπουμ σίγουρα, αλλά για τα εύκολα υπάρχουν και οι Rammstein. Για τους τολμηρούς αυτό εδώ είναι highly recommended που λένε και στα χωριά, διατίθεται έναντι προαιρετικού αντιτίμου από τους ίδιους.
Ετικέτες
2012,
album,
darkwave,
doom,
experimental,
industrial,
no youth,
noise,
Wreck and Reference
2.4.12
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)





















