Blut Aus Nord και P.H.O.B.O.S. νέα κομμάτια streaming

Δεν έχω ασχοληθεί ιδιαίτερα με τους Blut Aus Nord, αν και ξέρω ότι τους γουστάρουν πολλοί. Ο λόγος της ανάρτησης είναι η επανεμφάνιση των cult γάλλων P.H.O.B.O.S. δύο χρόνια μετά από εκείνο το τρομακτικό "Atonal Hypermnesia". Τα δύο σχήματα ετοιμάζουν ένα split 6 κομματιών που θα κυκλοφορήσει στις 20 Ιουνίου, και παρακάτω ακούμε ένα από την καθεμία.

Tombs - Spiral (streaming)

Τρίτο δείγμα από το "Savage Gold" των Tombs είναι το "Spiral" που θα κλείνει το δίσκο και (επιτέλους!) αυτοί είναι οι Tombs που θέλουμε. Ακούμε παρακάτω.

Tombs - Deathtripper (streaming)

Δεύτερο δείγμα από το "Savage Gold" (10 Ιουνίου από τη Relapse) των Tombs είναι το (μετριότατο) "Deathtripper" που ακούμε παρακάτω.

Alkerdeel & Gnaw Their Tongues - Dyodyo Asema (2014)

Δε συμμερίζομαι τον ενθουσιασμό αρκετών για τους βέλγους Alkerdeel, κάπου βρίσκω το lo-fi ήχο τους επιτηδευμένο. Παρομοίως και για τον ολλανδο-σουριναμέζο Gnaw Their Tongues. Σεβαστός, μάστορας του θορύβου, αλλά ως εκεί.
Εδώ τα δύο σχήματα ενώνουν τις δυνάμεις τους σε ένα one-off collaboration, όπου μας παρουσιάζουν μονάχα ένα δεκαεννιάλεπτο κομμάτι, το οποίο όμως με άφησε με το στόμα ανοιχτό. Μεγαλειώδες, περιπετειώδες lo-fi noise black metal, το "Dyodyo Asema" είναι σίγουρα η αγαπημένη μου δουλειά από αμφότερα τα σχήματα (χεστήκατε, το ξέρω!), και ένα κομμάτι ικανό να σου διαλύσει τα βράδια από τις απανωτές ακροάσεις. Βιντεοκλιπάρα επίσης.

Castevet - Obsian (2013)

To "Mounds of Ash" του 2010 ήταν μια πολύ ευχάριστη έκπληξη. Οι Castevet ηγούνται μιας σκηνής που τα τελευταία χρόνια προσπαθεί να ανανεώσει το χιλιοκορεσμένο post metal, αντικαθιστώντας το με κάτι νέο (στην ίδια φάση μπορείτε να τσεκάρετε και τους πολύ καλούς Γάλλους Celeste).
To ηχητικό στίγμα τους σίγουρα θυμίζει κάτι από black, post και ατμοσφαιρικό metal, χωρίς όμως να μπορείς να τους κατατάξεις σε καμία από τις τρεις σκηνές, ενώ η δειλές prog επιρροές είναι και πάλι παρούσες, δίνοντας το στοιχείο της έκπληξης.
Οι οπαδοί τους, και όσοι γενικά ψάχνουν αυτή τη νέα κατεύθυνση (τώρα που είναι ακόμα ανερχόμενη) θα βρουν ξανά πειραματικό, σκοτεινό και ατμοσφαιρικό metal με συναίσθημα, χωρίς ξεκωλίκια. Απλά εγώ ήθελα και ένα κομμάτι επιπέδου "Harvester" που υπήρχε στον προηγούμενο δίσκο τους.

Castevet news και νέα κομμάτια streaming

Δεν ξέρω πόσοι θυμάστε εκείνο το πολύ καλό "Mounds of Ash" του 2010, oι post/black metallers Castevet από τη Νέα Υόρκη πάντως, έχουν έτοιμο το διάδοχό του με τίτλο "Obsian" που θα κυκλοφορήσει στις 15 Οκτωβρίου από την Profound Lore. Παρακάτω βλέπουμε το εξώφυλλο και ακούμε δύο πολύ καλά νέα κομμάτια.

The Ruins of Beverast - Blood Vaults - The Blazing Gospel of Heinrich Kramer (2013)

Μας είχε συνηθήσει ο Alexander von Meilenwald (παλιά στους Nagelfar) στις τεράστιες διάρκειες μέσα από τους δίσκους του προσωπικού του doom/black metal σχήματος The Ruins of Beverast. Αυτή τη φορά μάς προσφέρει και έναν αντίστοιχα μακροσκελή τίτλο για το τέταρτο άλμπουμ του σχήματος. Οκ, τέρμα η πλάκα, γιατί τα πράγματα στο (βαθειά ανάσα) "Blood Vaults - The Blazing Gospel of Heinrich Kramer (Cryptae Sanguinum - Evangelium Flagrans Henrici Institoris)" είναι ιδιαίτερα σοβαρά.
Ο Meilenwald καταφέρνει να ακούγεται old-school και προοδευτικός ταυτόχρονα. Πώς; Πολύ απλά, διατυπώνωντας τις λέξεις του σήμερα με προφορά του χτες. Στο δίσκο δε θα βρείτε καμία ηχητική πατέντα που δεν έχετε συναντήσει στα 90ς, τίποτα που δε θα βρίσκατε και σε κάποιον από τους κλασικούς δίσκους των Varathron (τυχαίο παράδειγμα). Διάολε, ακόμα και τα αφηγηματικά tricks και effects που εξυπηρετούν το concept (βασισμένο στην ιστορία του εκδότη του περίφημου "Malleus Maleficarum") αρνούνται την σύγχρονη τεχνολογία και ακούγονται τόσο, μα τόσο ευλαβικά 90ς. Ακούγοντας όμως π.χ. το εναρκτήριο (μετά την εισαγωγή "Apologia") "Daemon", το βασικό riff φέρνει στο νου Wolves In The Throne Room, και αυτή δεν είναι η μόνη φορά που ο δημιουργός κλείνει πονηρά το μάτι στις νεότερες εξελίξεις του black metal ήχου.
Όπως όλα τα άλμπουμ του Ruins of Beverast project, έτσι κι αυτό απαιτεί υπομονή και προσοχή από  τον ακροατή που θα επιχειρήσει το σκοτεινό trip. Όχι μόνο λόγω της τεράστειας διάρκειάς του (80 λεπτά), όσο και λόγω της αφηγηματικής πολυπλοκότητας, του δυσκίνητου (doom) ύφους και του concept-ικού υποβάθρου. Όσοι το καταφέρουν όμως, θα ανταμειφθούν πλουσιοπάροχα.

Mitochondrion - Insummation (νέο κομμάτι streaming)

To σκότος του "Parasignosis" δεν έχει ξεχαστεί. Δε θα μπορούσε άλλωστε. Oι Mitochondrion επιστρέφουν με ένα νέο 7" (αυτή τη φορά στην Dark Descend) με τίτλο "Antinumerology". Ακούμε τον ανεμοστρόβιλο ανορθόδοξου black/death metal που ονομάζεται "Insummation" παρακάτω.

The Howling Wind - Vortex (2013)

Και ενώ δεν έχει περάσει καλά-καλά ένας χρόνος από το ισοπεδωτικό "Of Babalon", οι Lipynsky/Call επιστρέφουν από το πουθενά με το τέταρτο άλμπουμ των The Howling Wind. Αρχικά προοριζόμενο για ΕΡ, οι δημιουργοί του ένιωσαν την οντότητα να επεκτείνεται και την ολοκλήρωση/κυκλοφορία του επιβεβλημένη, οπότε χωρίς τυμπανοκρουσίες και ανακοινώσεις, το "Vortex" κυκλοφορεί αρχικά μόνο σε ηλεκτρονική μορφή, με την προοπτική για μελλοντική κυκλοφορία του σε δίσκο.
Το στυλ δεν έχει αλλάξει, συνεχίζει να κινείται κάπου ανάμεσα στους Darkthrone και τους Thralldom, με συμπαντικό doom feeling και αλλόκοτες ατμόσφαιρες, απλά δεν μπορεί να φτάσει το συγκλονιστικό επίπεδο των δύο προκατόχων του. Ο πήχυς ήταν πάρα πολύ ψηλά και αυτό περνάει λίγο πιο κάτω.
Το ακούμε ολόκληρο παρακάτω:

The Ruins of Beverast: νέα κομμάτια streaming

Δεν ξέρω πόσοι είχατε πάρει είδηση το black/doom έπος "Foulest Semen of a Sheltered Elite", oι (ο) The Ruins of Beverast πάντως έχουν έτοιμο το νέο τους δίσκο, με τίτλο "Blood Vaults - The Blazing Gospel Of Heinrich Kramer, το οποίο θα κυκλοφορήσει από τη Van το Σεπτέμβριο. Αν κρίνω από τον τίτλο και τα δύο (πανίσχυρα) κομμάτια που ακούμε παρακάτω, μάλλον θα πραγματεύεται την ιστορία του εκδότη του περίφημου "Malleus Maleficarum".

Agnes Vein - Soulship (2013)

Το ότι το ντεμπούτο των σαλονικιών Agnes Vein με είχε εντυπωσιάσει και τους στηρίζω με τα μπούνια, είναι κάτι που το γνωρίζουν όσοι παρακολουθούν αυτό εδώ το ιστολόγιο. Δε θα γράψω απλά "είναι γαμάτοι, ακούστε τους γαμώ!" (που ισχύει), αλλά το παρόν κείμενο αντιμετωπίζει τον δίσκο όπως του αξίζει: Όπως ακριβώς θα αντιμετώπιζα έναν οποιοδήποτε δίσκο αγαπημένης μπάντας, αν π.χ. αυτός εδώ ήταν ο νέος δίσκος των Rwake ας πούμε.
Παρότι η μπάντα το έχει διαθέσιμο για streaming εδώ και καιρό, το 'Soulship" το αγόρασα στο release-party του στην Αθήνα (όπου δυστυχώς δεν μπόρεσα, λόγω υποχρεώσεων, να κάτσω στην εμφάνισή τους, και γι αυτό και δεν υπήρξε live report), και του αφιέρωσα πάμπολλες ακροάσεις.
Αρχίζω με τα αρνητικά, για να ξεμπερδεύουμε. Το "Eventus" λίγο πριν το τέλος, μου ακούγεται αρκετά δυσκίνητο, και κάνει μια μικρή κοιλιά στο δίσκο. Οκ, πάμε παρακάτω. Εκεί που το "Duality" με είχε γραπώσει από το πρώτο άκουσμα, αυτό εδώ μου πήρε αρκετό χρόνο μέχρι να βυθιστώ στις δομές του. Σαφώς επικότερο, πολύ πιο εσωστρεφές από το ντεμπούτο, με πολύ πιο θαρραλέα και εκτεταμένη χρήση χρήση των υμνικών φωνητικών, σε σχέση με τις black metal κραυγές, αλλά κυρίως με αυθεντικό συναίσθημα. Μια ακρόαση στη μελωδία του εναρκτήριου δωδεκάλεπτου "Δι Αυγής (To Know The God Within)", το οποίο αποτελεί και το highlight του δίσκου είναι ικανή να πείσει. Κατά τ'άλλα, η μπάντα συνεχίζει να μαγειρεύει μαεστρικά doom, sludge, epic και black metal. Αν δεν είχε προηγηθεί ο δίσκος των Universe217, μάλλον αυτό εδώ θα πήγαινε καρφί για αγαπημένος μου εγχώριος δίσκος για φέτος, αλλά αυτά έχουν πραγματικά πάρα πολύ μικρή σημασία. Ακούστε. Ακούστε.

Rorcal - Világvége (2013)

Οι Ελβετοί Rorcal μου έγιναν ιδιαίτερα συμπαθείς, όταν στο Roadburn του 2010 (δεν έπαιζαν, σαν θεατές είχαν παρευρεθεί), μοίραζαν diy promo cd-r του επερχόμενου -τότε- "Heliogabalvs" άλμπουμ τους. To συγκεκριμένο άλμπουμ περιείχε ένα εβδομηντάλεπτο κομμάτι, και όλα έδειχναν ότι η συγκεκριμένη μπάντα είχε δυνατότητες, τις οποίες είχε υπερεκτιμήσει.
Ο τρίτος τους δίσκος είναι και το αποφασιστικό τους βήμα. Χωρίζουν την ενότητα του "Világvége" σε οκτώ μέρη, καθαρίζουν τον ήχο τους από οτιδήποτε παραπέμπει εμφανώς σε post metal, και -το σημαντικότερο- αφήνουν τις ταχύτητες να ανέβουν.
Παρά το sludge σφυροκόπημα του πρώτου τέταρτου, το "Világvége" είναι κατά βάση ένα black metal άλμπουμ, που κρατάει το postmetal feeling (και ΜΟΝΟ αυτό) για να οδηγήσει σε επιβλητικές και επικές ανατάσεις. Έχοντας ήδη γνωρίσει το καταπληκτικό "Világvége V" από τη συλλογή "Falling Down Compilation IIV" (εδώ είναι επανηχογραφημένο), ομολογώ ότι είμαι ενθουσιασμένος από τα αποκαλυπτήρια της εδώ εκτεταμένης ολότητάς του. Δεν ξέρω αν οι blackmetallers θα καταφέρουν να δουν πέρα από τις ταμπέλες και να εκτιμήσουν αυτό το δίσκο, ξέρω μόνο ότι στα δικά μου μάτια, οι Rorcal καταφέρνουν να βγάλουν επιτέλους τη δισκάρα που είχαν αφήσει να εννοηθεί ότι μπορούν να βγάλουν. Έστω και σε διαφορετικό ύφος από αυτό που είχαν ως τώρα.

Atriarch - Ritual of Passing (2012)

Σε ένα παράλληλο σύμπαν, η μουσική των Atriarch θα ήταν το ατμοσφαιρικό metal που θέλουμε. Η ανάγκη διαφοροποίησής τους όμως από το στυλιζαρισμένο κοπάδι που μαζεύεται κάτω από αυτή την ταμπέλα, οδηγεί στην κατηγοριοποίηση της μπάντας από το Oregon κάτω από ασαφή tags τύπου blackened doom. Ας είναι.
Ένα χρόνο μετά το πολύ δυνατό "Forever the End", οι πιτσιρικάδες κάνουν το βήμα παραπάνω και μεταπηδούν στην Profound Lore, και στον νέο δίσκο τους διατηρούν τα συστατικά που έκαναν το ντεμπούτο τους να ξεχωρίσει, ενώ παράλληλα κάνουν και βήματα μπροστά. Mε νεανικό θράσος, σοβαρή μελέτη πάνω στις death rock και doom καταβολές τους, τολμηρά black metal σαρώματα, και no wave λοξοκοιτάγματα όπως στο Swans-ικό "Cursed", το "Ritual of Passing" είναι ένας δίσκος που αξίζει να ακούσουν όσοι θέλουν το metal τους ατμοσφαιρικό, αλλά και σοβαρό.

Okkultokrati - Snakereigns (2012)

Μπορεί για τους νορβηγούς Okkultokrati να επιστρατεύονται κατά καιρούς ψαρωτικά tags όπως blackened sludge, crust/sludge ή δεν ξέρω γω τι άλλο, όμως η αλήθεια είναι πολύ πιο απλή. Οι Okkultokrati είναι μια punk μπάντα που λατρεύει τους Celtic Frost. Απλά έχει μια πιο σύγχρονη αντίληψη σχετικά με τον ήχο της εν συγκρίσει με τους απανταχού ολντσκουλάδες. Δύο χρόνια μετά το πανίσχυρο ντεμπούτο LP "No Light For Mass", το "Snakereigns" τούς βρίσκει ελαφρώς αλλαγμένους.
Τα υλικά είναι περίπου τα ίδια, δηλαδή μια punk προσέγγιση στις διδαχές των Frost, κατεβάσματα ταχύτητας που λοξοκοιτάζουν προς sludge μεριά, σαπίλα, και (εδώ ελλατωμένο πάντως) crustοειδές τούπα-τούπα. Μεγαλύτερες σε διάρκεια και πιο πολύπλοκες συνθέσεις που -δυστυχώς- δείχνουν να αμβλύνουν την punk αμεσότητα, σταθερά καταπληκτικά φωνητικά, σπουδαία riffs, αλλά λάμπει δια της απουσίας του ένα επιβλητικό κομμάτι σαν το "Tail of the Snakewind" του ντεμπούτου. Το δε hardrockίζον "Let the Sun Receive Her King", μπορεί να σοκάρει αρνητικά στην αρχή, αλλά τελικά με κέρδισε με την πουτανιά του, και ο δίσκος κλείνει με το "Nothing Awaits" και τους Okkultokrati που θέλουμε.
Συνολικά ένας καλός δίσκος, σίγουρα κατώτερος από το ντεμπούτο, αλλά ταμάμ για κομπλεξικούς σαν εμένα που γουστάρουν να ακούνε μουσικές τύπου Dishammer και late-00s Darkthrone αλλά όχι από τους ίδιους...

Agnes Vein - Soulship (νέο κομμάτι streaming)

Νέο κομμάτι για τους τρομερούς θεσσαλονικείς Agnes Vein, από το επερχόμενο -άτιτλο ακόμα- νέο άλμπουμ τους, είναι μια τελειότητα, λέγεται "Soulship" και παίζει streaming παρακάτω:

Dephosphorus - Night Sky Transform (2012)

Δεν είναι μόνο το ψαρωτικό «astrogrind» tag, με το οποίο οι συγκεκριμένοι Αθηναίοι περιγράφουν τη μουσική τους, αυτό που έστρεψε αρκετά βλέματα πάνω τους. Είναι κυρίως το γεγονός ότι καταφέρνουν αυτό που ελάχιστοι (π.χ. οι ισλανδοί cult ήρωες Forgarður Helvítis) έχουν καταφέρει: Να παντρέψουν τον grindcore χαμό με την επιβλητικότητα του black metal. Στο πρώτο τους LP οι Dephosphorus εμφανίζονται με μερικώς κατεβασμένες ταχύτητες εν συγκρίσει με το υλικό του “Axiom” EP, αλλά ακόμα πιο επιβλητικές διαθέσεις. Η απουσία μπάσου δίνει έναν ψυχρό αέρα που δένει με τις σποραδικές απαγγελίες και το γενικό ‘συμπαντικό’ στιχουργικό concept. Η δε συμμετοχή του πολύ Ryan Lipynsky (Unearthly Trance) στο «Unconscious Excursion» είναι απλά η επιβεβαίωση. Εσωστρεφές, περιπετειώδες, διαστημικό grindcore. Κι όμως γίνεται. Δίσκος πρωτοποριακός, όχι μόνο για τα ελληνικά δεδομένα, αλλά γενικώς για τα extreme metal standards. Η ανάγκη για ζωντανές εμφανίσεις είναι πλέον επιτακτική.

Mixtape: From Greece With Outrage…Curated by Dephosphorus (Free Download)

Ζόρικη free συλλογούλα στο cvltnation, επιμελημένη από δύο μέλη των Dephosphorus, αποκλειστικά και μόνο με ελληνικές underground μπάντες, και με μερικά ακυκλοφόρητα κομμάτια (σημειωμένα με @). Κατεβάζουμε από εδώ,  και δεν ξεχνάμε να υπογράψουμε το petition για την κατάργηση του νόμου περί βλασφημίας. Λευτεριά στον Γέροντα Παστίτσιο. +ΚΑΤΕΒΑCON+

SIDE PI
01 KVAZAR — Nyfitsa
02 KONKAVE — Exterminating The Pit Playmates @
03 INNERMOST — Approximately Correct Suggestions
04 RUINED FAMILIES — Voidealism
05 CHAOTIC END — IN FRONT OF PARANOIA
06 ANTIDRASI — 18-20
07 NAYTIA — Numb Emotion
08 FAITHREAT — Man or God
09 I WANT YOU DEAD — Cvlts
10 SUN OF NOTHING — The Misery Complex
11 END — The Largest Hearse
12 ENSHADOWED — Inner Psy-trip @
13 EZGAROTH – Nightside mp3
14 HORRIFIED — Seperial Dominion
15 PHLEBOTOMY — Born to Suffer
16 ELYSIAN FIELDS — As One
17 THOU ART LORD — Three-headed Hydra@
18 NECROVOROUS — succubus dormitory
19 NOCTURNAL VOMIT — Herald of Doom (the sinister aeon)
20 GODLESS — ATHEISTIKOS EVANGELISMOS
21 INVERACITY — She Died In My Arms
22 ACID DEATH — Apathy Murders Hope
23 KVORNA — Jet Society@
24 SELEFICE — Nothing But Freedom
25 EMBRACE OF THORNS — Venom In Veins
26 PARASIDE — Abuse The Body @

SIDE THETA
01 AntiMob – Metrontas Meres Adraneias
02 Homo Iratus – Profiteering on havoc
03 Progress of Inhumanity – Predetermined Path
04 Ravencult – The sigil of Baphomet
05 Acrimonious – Goatrapture
06 The One – Untitled II
07 Greet the Dead – Slavestate
08 Sadistic Noise – Blasphemial
09 Injekting Khaos – Unhealthy
10 Macabre Omen – We won with war
11 Nocternity – Harps of the ancient temples
12 Extreme Violence – Homovore
13 Sonichaos Aeon – Silence Among the Herds
14 Spectral Lore – The Dejection of Arjuna
15 Zemial – Sleeping under Tartarus

photo report: Marduk, Immolation, Noctem, Heaving Earth, Forsaken World, 8.9.2012, Κύτταρο, Αθήνα

Αφού στο συγκεκριμένο event έτυχε να παραβρεθώ ως φωτογράφος (...?), ακολουθεί φωτογραφικό report χωρίς λογάκια από μια ωραία extreme metal βραδιά.

Dragged Into Sunlight news

Δυο χρόνια αφότου το -ηχογραφημένο από το 2008- "Hatred for Mankind" σάρωσε τα πάντα στο πέρασμά του, οι βρετανοί black/death metal θεοί Dragged Into Sunlight ετοιμάζουν το δεύτερό τους άλμπουμ με τίτλο "Widowmaker" και ημερομηνία κυκλοφορίας τις 5 Νοεμβρίου από την Prosthetic.

Anaal Nathrakh news

Δεν ξέρω πόσοι ασχολούνται ακόμα με την πορεία των Anaal Nathrakh (προσωπικά τα τελευταία τους άλμπουμ με κουράζουν αρκετά), αλλά η μπάντα έχει έτοιμο το νέο της άλμπουμ με τίτλο "Vanitas", που θα κυκλοφορήσει στις 6 Νοεμβρίου από την Candlelight, σχεδόν ενάμισι χρόνο μετά το -απογοητευτικό για μένα- "Passion".
Track List:
1. The Blood-Dimmed Tide
2. Forging Towards the Sunset
3. To Spite the Face
4. Todos Somos Humanos
5. In Coelo Quies, Tout Finis Ici Bas
6. You Can’t Save Me, So Stop F*cking Trying
7. Make Glorious The Embrace of Saturn
8. Feeding the Beast
9. Of Fire, And F*cking Pigs
10. A Metaphor for the Dead

Εξύφυλλο: