Jucifer, Earth of Distrust, Korsikov, 9.11.2013, Six D.O.G.S., Αθήνα

Overdose κιθαριστικού θορύβου μέρος δεύτερον, με την πρώτη εμφάνιση των σπουδαίων Jucifer στη χώρα μας. Με τα αυτιά να βουίζουν ακόμα από την εμφάνιση των Suma στον ίδιο χώρο το προηγούμενο βράδι, μπαίνω στο ψιλο-άδειο venue κατά τις 9 παρά και κατευθύνομαι προς το merch stand, όπου ένα χειρόγραφο σε κάλλα Α4 μάς ειδοποιούσε πως το merch των Jucifer είχε σχεδόν εξαντληθεί (πλην από κάποια ελάχιστα t-shirts), μιας και αυτή ήταν η τελευταία στάση της εκτενούς ευρωπαϊκής περιοδείας τους. "20 Years Slaying Ears" λοιπόν, και τα παιδιά από τους Earth of Distrust λίγο πιο δίπλα μού περιγράφουν το τρίξιμο των τοίχων κατά τη διάρκεια του soundcheck. Καλά θα περάσουμε κι απόψε...

The Flying Eyes - Lowlands (2013)

Σίγουρα δεν είμαι και κάνας γκουρού της ψυχεδέλειας, αλλά οφείλω να ομολογήσω ότι η γνωριμία μου με τους The Flying Eyes από τη Βαλτιμόρη πέρσι (μέσω της συμμετοχής τους στη σημαντικότατη συλλογή του Falling Down) ήταν από το ομορφότερα πράγματα που μου συνέβησαν. Η επαφή μου εν συνεχεία με το προηγούμενο άλμπουμ της μπάντας, το καταπληκτικό "Done So Wrong" του 2011, υπήρξε ο καταλυτικός παράγοντας για να γίνουν οι The Flying Eyes μια από τις αγαπημένες μου μπάντες, και να τρέξω με προσμονή να τσεκάρω το νέο τους δίσκο (παρά το κακό του εξώφυλλο).
To "Lowlands" δεν παρουσιάζει πολύ μεγάλη διαφοροποίηση από το ύφος του προκατόχου του, απλά αυτή τη φορά το heavy psych τους δίνει λίγο περισσότερο βάρος στο δεύτερο συστατικό. Αυτό σημαίνει λιγότερα instant rock hits (όχι ότι δεν υπάρχουν κι αυτά, απλά στο προηγούμενο υπήρχαν με το τσουβάλι), περισσότερη ατμόσφαιρα, και μια υποδειγματική παραγωγή, να αναδεικνύει την όμορφη φωνή του Will Kelly σε δυνατές ερμηνείες, και πάνω απ'όλα κοματάρες γεμάτες συναίσθημα. Μη σας ξεγελάσει το σχεδόν stoner πρώτο single "Under Iron Feet" που έγινε και video, το ζουμί του δίσκου είναι στα πιο ψυχεδελικά κομμάτια (υπάρχει και ο doom/psych ογκόλιθος του "Smile").
Σπουδαίος δίσκος, εμένα θα μου επιτρέψετε να αγαπώ λίγο παραπάνω το 'Done So Wrong", αλλά αυτό δεν έχει καμία σημασία. Αρχές Σεπτέμβρη έρχονται για τρία live στην Ελλάδα. Εκεί από τώρα.

Μουσικά Κύματα 2013: Lucky Funeral, Agnes Vein, Universe217, Acid Death, Show Your Face, Lunatic Medlar, 20.7.2013, Πολιτιστικό & Αθλητικό Κέντρο Νέας Μάκρης

Τρίτη σερί χρονιά στο κορυφαίο underground fest της Αττικής (τουλάχιστον), δυστυχώς ούτε φέτος μπόρεσα να είμαι και τις δύο μέρες. Κάμποσος κόσμος, αλλά όχι όσος θα'πρεπε, αλλά αυτό είναι μια μεγάλη κουβέντα.

Lucky Funeral – Find Your Soul In Beautiful Lunatics (2013)

Τους Lucky Funeral τους ξέρουμε και τους αγαπάμε. Όλοι. Τρία χρόνια μετά το "The Dirty History of Mankind", επιστρέφουν με το τρίτο τους full-length. Kαι ενώ το ελληνικό stoner είναι αυτή τη στιγμή το απόλυτα hot trend (οπότε 2-3 hits τύπου "Stay Away" ακόμα, θα ήταν η συνταγή για τη σίγουρη επιτυχία), η μπάντα κάνει το τολμηρό βήμα και τινάζει τη μπάνκα στον αέρα. Ξεχνάμε τους Pantera/Down-ισμούς, ξεχνάμε το stoner-o-sludge'n'roll των δύο προηγούμενων δίσκων, αυτή την εξέλιξη δεν την περίμενα παρότι παρακολουθούσα τους πειραματισμούς τους στις "μικρές" κυκλφοορίες όλα αυτά τα χρόνια.
Με βασική αφετηρία το δίπολο Faith No More/Mr.Bungle (και γενικά την "κλίκα" του Mike Patton), η μπάντα χτίζει ένα δίσκο δαιδαλώδη ως προς τη δομή του, όπου συνυπάρχουν οι καλύτερες στιγμές των System of a Down, πλήκτρα και effects που παραπέμπουν σε 70s ψυχεδέλεια και prog, heavy metal riffs, κινηματογραφικά samples (και στα ελληνικά), ένα deathgrind (!) μέρος προς το τέλος, και πάνω απ'όλα, το στοιχείο του απρόβλεπτου.
Οι πρώτες ακροάσεις ήταν επίπονες. Δεν περίμενα κάτι τέτοιο και το υλικό είναι πολύ δουλεμένο και οι δομές πολύπλοκες. Επίσης ο Mike είναι σκέτος Mike και όχι Patton, αλλά είναι αρκουδιάρης και παθιασμένος. Όταν όμως, καμιά δεκαριά μέρες μετά την πρώτη ακρόαση, έπιασα τον εαυτό μου να σιγοτραγουδάει το χουλιγκανικό "Mnemosyne" στο δρόμο, ήμουν σίγουρος. Μέχρι τώρα είχα το παράπονο από την μπάντα, ότι δεν μπορεί να πιάσει σε φουλ δίσκο το επίπεδα που πιάνει στις "μικρές" κυκλοφορίες. Καταπίνω τη γλώσσα μου. Δώστε του λίγο χρόνο και προσοχή, το "Find Your Soul In Beautiful Lunatics" θα σας ανταμείψει.

Kylesa - Ultraviolet (2013)

Η πορεία των Kylesa από το καταπληκτικό "Static Tensions" και μετά, είναι μια διαρκής αναζήτηση του απόλυτα πιασάρικου στοιχείου. Η μπάντα προσπαθεί (ενίοτε και ψυχαναγκαστικά, βλ. το άνισο "Spiral Shadow") να βρει εκείνα τα σημεία που θα σου μείνουν στο μυαλό και θα στριφογυρίζουν στον εγκέφαλό σου για μέρες. Όχι ότι αυτό είναι κακό βέβαια, τουναντίον. Απλά για να ξεκαθαρίζουμε τα πράγματα απέναντι σε όσους τυχόν νοσταλγούν τους Kylesa των αρχών.
Το "Ultraviolet" παραμένει 'pop' ως προς την δομική του βάση (μη φοβόμαστε τις λέξεις, δεν υπάρχει καμία αρνητική χροιά στον όρο), αλλά εν αντιθέσει με τον προκάτοχό του παραμένει εστιασμένο στο ύφος του "Static Tensions" με ιδιαίτερα προσεγμένη χρήση των υπόλοιπων στοιχείων. Έτσι έχουμε το καθαρόαιμο stoner riff του "Grounded", την έξυπνη χρήση των Joy Division-ικών γραμμών στο "Steady Breakdown" κ.ο.κ. Η μπάντα αφουγκράστηκε τα αποτελέσματα των (κάπως αδέξιων συνθετικά) πειραματισμών του "Spiral Shadow" και τα ενσωματώνει πλέον άψογα στο οικείο της ύφος. Απλά δεν καταφέρνει να ξαναπιάσει τη συμμετρία πλανητών που γέννησε το "Static Tensions".
Το "Ultraviolet" δεν μπορώ να το χαρακτηρίσω sludge με τίποτα. Ούτε underground. Είναι όμως σίγουρα ένας άψογος δίσκος από μια πολύ μετρημένη και τίμια μπάντα.
To ακούμε όλο streaming εδώ: http://www.brooklynvegan.com/archives/2013/05/stream_kylesas.html

Samsara Blues Experiment, Routes, 14.1.2013, An Club, Αθήνα

Ένα χρόνο μετά την πρώτη τους εμφάνιση, οι Samsara Blues Experiment επέστρεψαν στην Ελλάδα, αυτή τη φορά για μια τρεις εμφανίσεις (Θεσσαλονίκη, Λάρισα, Αθήνα). Το αποστομωτικό sold-out της πρώτης εμφάνισης στο Six D.O.G.S. έκανε επιτακτική την ανάγκη για μεγαλύτερο χώρο, ο οποίος (παρότι η μπάντα δεν έχει κυκλοφορήσει κάτι νέο ενδιάμεσα) επίσης αποδείχτηκε μικρός, μιας και -έστω και αργά- πάλι έγινε sold out. Ναι, οι Samsara Blues Experiment είναι αγαπημένοι του ελληνικού κοινού και με τη βούλα πια, ειδικά μετά την έκπληξη που μας πρόσφεραν φέτος.

Falling Down Compilation IIV

Oι συλλογές του πολύ καλού γαλλικού zine Falling Down είναι πάντα ενημερωμένες και καλύπτουν μια μεγάλη ποικιλία ήχων και τάσεων του παγκόσμιου underground. Έτσι κι εδώ στο νέο μέρος τους, συναντάμε σε δύο cd (τρία στην περιορισμένη έκδοση) από νεοψυχεδέλεια μέχρι black metal, από indie rock μέχρι drone, από doom metal μέχρι ambient, από post rock μέχρι stoner, πάντοτε όμως πιάνοντας τον παλμό του σημερινού underground.
Μέσα σε όλη αυτή την ποικιλία δεν έχει νόημα να αναφέρω τις μπάντες που δε μου είπαν πολλά (προσωπικά βαριέμαι αρκετά εύκολα π.χ. το stoner και το post rock), οπότε πάμε στα πράγματα που με εντυπωσίασαν, που είναι αφενός το καταπληκτικό "Instrumental B" του Aidan Baker (σταθερά εγγύηση γα χαλαρωτικά trips), το νευρικό post metal των ιταλών Dyskinesia, οι Ayahuasca dark trip που είναι όνομα και πράμα, το πορωτικό "Syntax Error" των Black Sun, αλλά πάνω απ'όλα το αδιανόητο "Apollo Creed" των the Flying Eyes, από τις καλύτερες νεοψυχεδέλειες που έχω ακούσει (όχι ότι είναι και πολλές). Από κει και πέρα, για το "Apokatastasis" των Terra Tenebrosa τα σχόλια περιττεύουν, κάποιοι Hopewell που συναντώ πρώτη φορά μου δώσανε τα μυαλά στο χέρι με το καταπληκτικό indie "This is This" φέρνοντας λίγο στο νου καλούς Muse, το τρομερό "Világvége V" των Rorcal που αγγίζει τα όρια του black metal, η συνεργασία Magdalena Solis & Robert Krieger που είναι ένα τέρμα υπνωτιστικό και απειλιτικό "Spirit of a Hungry Beast", όπως και οι μινιμαλιστές Syndrome, ενώ στους post rock νικητές σίγουρα συμπεριλαμβάνονται και οι Vanessa Van Basten με το τρικυμιώδες "Got To Say".

Όλο το tracklisting:

Digipak - CD1 
1| Hopewell - This is This
2| Year of No Light & Mars Red Sky - Green Rune White Totem
3| Ocoai - Mère de la Lumière du Matin (live recording)
4| The Flying Eyes - Apollo Creed
5| Vanessa Van Basten - Got to Say
6| Dyskinesia - Tra i Ghiacci
7| Planning For Burial - Friendship
8| Aidan Baker [Nadja] - Instrumental B
9| Julie Christmas - Scalps
10| The Winchester Club - Burn it All Down (Pt.1)

Digipak - CD2
1| Black Sun - Syntax Error
2| Rorcal - Világvége V
3| Terra Tenebrosa - Apokatastasis
4| Monarch - Daggvrs
5| Syndrome - Now and Forever
[with special collaboration of CHVE (AmenRa) - backing vocal & Josh Graham (Neurosis, A Storm of Light) - piano and texture]
6| Ayahuasca Dark Trip - Manantial
7| Ethereal Riffian - March of Spiritu (Rise of Sheol)
8| Sendelica - Ingrid Cold (edited remix)
9| Vespero - Flight of the Lieutenant
10| Mouth of The Architect - How This will End

Endless CD (NOW AVAILABLE FOR FREE HERE)
1| Magdalena Solis & Robert Krieger - Spirit of a Hungry Beast (unreleased)
2| Crooked Man - DuskeyHead (unreleased)
3| Pelican - An Inch Above Sand (unreleased demo version)
4| Ahkmed - Samar
5| Stoned Jesus - Malda Vale (preview)
6| Ninth Moon Black - Mors Carnis (preview)
7| Alunah - Call of Avernus
8| Brightstar - Tide Pool (unreleased)
9| Across Tundras - Indian Summer Storms
10| Hotel Wrecking City Traders - Leshy (unreleased)
11| Lost in Kiev - I'm Stuck
12| The Great Old Ones - Visions of R'lyeh (preview)
13| Zatokrev - Feel the Fire Pt.1 (preview)
14| Hexis - Nex
15| Hexis - Procella

Potergeist - Muddy Mermaids (2012)

Οι Potergeist eίναι γενικά ψιλογνωστοί σαν όνομα στην ελληνική stoner πιάτσα. Εγώ δεν είχα πάντως επαφή με τη μουσική τους ως τώρα, παρότι έχουν άλλες δύο κυκλοφορίες στο ενεργητικό τους. Ο ήχος τους δεν είναι κάτι που θα εκπλήξει τον ακροατή, ακολουθούν πιστά τις διδαχές των -λαοφιλών στην χώρα μας- Down, με μια δόση Corrosion of Conformity (εννοείται stoner περιόδου), ενώ ευπρόσδεκτοι και κάποιοι Tool-ισμοί στο "Rebel" (το καλύτερο κομμάτι του δίσκου για μένα). Η μπάντα είναι έμπειρη και το κατέχει το αντικείμενο, και παρουσιάζει ένα stoner καλοπαιγμένο και μερακλήδικο. Στο τελευταίο ομώνυμο κομμάτι δε, παρουσιάζεται ένα διαφορετικό πρόσωπο με τα γυναικεία φωνητικά και τη σαφώς πιο ήπια προσέγγιση. Ωραίος δίσκος, ακόμα κι εγώ που γενικά το βαριέμαι το stoner, πέρασα όμορφα εδώ.

Sleep, 20.5.2012, Gagarin 205, Αθήνα

Είχαμε δει παλιά τους High on Fire, πιο πρόσφατα τους Om, ε ήρθε το πλήρωμα του χρόνου να δούμε και τους stoner πατέρες Sleep στην Ελλάδα. Περίμενα περισσότερο κόσμο (δεδομένης της μαζικής προσέλευσης του stoner κοινού σε όλα τα stoner events) πάντως τα πράγματα ήταν όπως έπρεπε: Ούτε ασφυκτικά, αλλά ούτε και αραιά για να δημιουργεί στενάχωρες καταστασεις).

Sun Eater - s/t EP (2012)

Συχνά νέες μπάντες στέλνουν για review το υλικό τους. Όταν αυτό το υλικό δεν ανήκει στα μουσικά genres που ακούω πολύ (και κατά συνέπεια είναι γενικά εκτός του φάσματος που καλύπτει το συγκεκριμένο blog), κάνω μια διερευνητική ακράση και αν με εντυπωσιάσει αυτό που ακούω ακολουθεί review, αλλιώς ένα ευγενικό mail "λυπάμαι, δεν ακούω τέτοια". Εδώ έχουμε την πρώτη περίπτωση.
Oι Sun Eater από την Tacoma είναι μια νέα κολλεγιακή μπάντα και επιδίδονται σε ένα τζαμαριστό, αυτοσχεδιαστικό ψυχεδελικό rock με κάποια stoner riffs. Οι συνθέσεις τους είναι απλωτές και instrumental (παρά τα λίγα φωνητικά στο πρώτο κομμάτι που θα μπορούσαν έτσι κι αλλιώς να λείπουν) και μου φέρανε στο μυαλό Colour Haze ή μια λιγότερο freaked-out εκδοχή των Sylvester Anfang II (κυρίως λόγω της χαλαρής jam διάθεσης). Το EP είναι διαθέσιμο για δωρεάν download από τους ίδιους.

Sungrazer, Brotherhood of Sleep, 11.3.2012, six d.o.g.s, Αθήνα

Ένα πολύ ωραίο συναυλιακό τριήμερο ήταν αυτό που μας πέρασε, με τους Routes την Παρασκευή, Beehoover / the Dive το Σάββατο (ξέχασα να πάρω φωτογραφική ο μαλάκας, γι αυτό δεν έχει report) και η κυριακή με τον περισσότερο κόσμο στην πρώτη εμφάνιση των ολλανδών Sungrazer στην Αθήνα.

Routes "Land of holy dope" release party, 9.3.2012, Roi mat, Αθήνα

To νέο άλμπουμ των χαλκιδαίων Routes μ'άρεσε υπερβολικά, οπότε δεν υπήρχε περίπτωση να χάσω τη ζωντανή του παρουσίαση στην Αθήνα. Παρά το ψιλομπέρδεμα με την ώρα έναρξης του λάιβ, τελικά όλα κύλησαν ομαλώς και η μπάντα ξεκίνησε το σετ της κατά τις 12.

Sleep - Live at Berkeley 1992 (streaming και download)

Ω ναι, ένα ιστορικό live bootleg έκανε την εμφάνισή του στο cvltnation. Οι Sleep λοιπόν, στην περίοδο ανάμεσα στην κυκλοφορία του 'Volume 1" άλμπουμ και του "Volume 2" EP, έδωσαν αυτό το live στις 21 Φεβρουαρίου του 1992 στο Berkeley. 

setlist

1. Introduction
2. Stillborn
3. Inside the Sun
4. Hot Lava Man
5. Numb
6. The Suffering
7. Evil Gypsy-Solomon's Theme
8. The Wall of Yawn
9. Nain's Baptism (Intro)
10. Nain's Baptism
11. The Druid
12. Behind the Wall of Sleep
13. Bassically
14. N.I.B.  

Streaming tracks στο cvltnation.com

Download

Routes - Land of holy dope (2012)

Το ελληνικό stoner σε γενικές γραμμές το βαριέμαι. Ευχάριστη κατάσταση για live, αλλά -πέρα από Nightstalker και 1000Mods- δεν υπάρχει περίπτωση να βάλω κάτι τέτοιο να παίξει σπίτι μου. Δίπλα στα δύο παραπάνω ονόματα προσθέτω πλέον και τους χαλκιδαίους Routes, τους οποίους είχα πρωτοτσεκάρει στο live των Acid King πέρσι, και μοιράζονται κοινά μέλη με τους σπουδαίους Gomgoma.
O ήχος τους διαφοροποιείται κάπως από τα υπόλοιπα νεότερα εγχώρια stoner σχήματα, λόγω της έντονης χρήσης effects και λοιπών στοιχείων που δίνουν έντονα trippy και ψυχεδελικό αέρα στο υλικό, φέρνοντάς τους ιδιαίτερα κοντά στους πρώιμους Monster Magnet ή -γιατί όχι;- στους Acrimony. Τα βαριά Kyuss-ικά riffs είναι καλοδουλεμένα και μερακλήδικα, ενώ η ποιότητα του συνόλου αντισταθμίζει τα κάπως άχρωμα φωνητικά, μιας και το stoner rock δεν είναι χώρος που χρειάζεται και αηδόνι στο μικρόφωνο. Σπουδαίος δίσκος, streaming όλος εδώ:

Rotor, Omega Massif, Black Shape Of Nexus, 4.2.2012, An Club, Αθήνα

Τρία γερμανικά συγκροτήματα, αρκετά διαφορετικά μεταξύ τους, εκπροσωπώντας διαφορετικές τάσεις της σύγχρονης underground μουσικής, συνέθεσαν το πακέτο αυτού του πολύ ιδιαίτερου live. Παρά το προσιτό εισιτήριο και το πρωτοεμφανιζόμενο και των τριών μπαντών στη χώρα μας, ο κόσμος δεν τίμησε όσο αναμενόταν το event (μισογεμάτο το Αν, περίπου 150-200 άτομα υπολογίζω). Ίσως και το γεγονός ότι έπαιζαν και οι Arcturus την ίδια μέρα σε άλλο σημείο της πόλης να έπαιξε το ρόλο του.

Samsara Blues Experiment, 45 Rats, 13.1.2012, Six D.O.G.S., Αθήνα

H ανακοίνωση του sold-out δύο ώρες πριν την πρώτη εμφάνιση των γερμανών Samsara Blues Experiment στην Αθήνα μ'έκανε να αισθανθώ τυχερός που μετά από πολύ καιρό αγόρασα εισιτήριο από την προπώληση και δεν περίμενα να πάρω από την είσοδο. Κάτι η χαμηλή τιμή του εισιτηρίου, κάτι ο θόρυβος που δημιούργησαν στο underground τα δύο άλμπουμ των γερμανών τα δύο τελευταία χρόνια, κάτι το ελληνικό stoner κοινό που ανταποκρίνεται μαζικά σε οποιοδήποτε stoner-related event έφεραν 250 πουλημένα εισιτήρια και κάπου 100 άτομα να περιμένουν ματαίως να μπουν στο Six D.O.G.S. που είναι ιδανικό για events 120-130 ατόμων. Αφού χαιρέτησα με χαρά το Μιχάλη των Lucky Funeral στην είσοδο (cheerz bro!), βρήκα μια καλή θέση κοντά στην κονσόλα και προετοιμάστηκα για μηδανική δυνατότητα κίνησης σε όλη την υπόλοιπη διάρκεια του event.

Negative Reaction - Frequencies From Montauk (2011)

Το όνομα των Negative Reaction ίσως να θυμίζει κάτι σε μερικούς, πρόκειται για πολύ παλιά αμερικάνικη sludge μπάντα, υπάρχουν από το '93, ενώ κάποιοι μπορεί να τους θυμούνται από το σπλιτ με τους Ramesses ή από τη συλλογή "He's No Good to Me Dead" με Grief, Sourvein και Bongzilla το 1999. Παρά τη μακρά ιστορία της, η μπάντα έχει μείνει μέχρι σήμερα στην αφάνεια σε σχέση με τις άλλες παλιοσειρές, στη δεύτερη ή τρίτη ταχύτητα. Προσωπικά όσο είχα ασχοληθεί μαζί τους μου φαίνονταν απλά οκ μπάντα, με 1-2 καλά κομμάτια σε κάθε κυκλοφορία.
Το νέο τους άλμπουμ (έκτο συνολικά) όμως είναι μια μικρή έκπληξη. Κρατώντας το πάντα απλοϊκό τους στυλ, το εμπλουτίζουν με γενναίες stoner rock καταβολές και μια έντονη -σε σημεία- sabbathίλα, τα φωνητικά παραμένουν φάλτσα και γενικά love/hate αλλά συνηθίζονται πιστεύω, το πιο εξωφρενικό απ'όλα είναι ότι όλα αυτά λειτουργούν άψογα, και τα "Docking Bay 94", "Dopamine", "Space Capsule 1" είναι υπερβολικά καλά κομμάτια για να περάσουν απαρατήρητα, χώρια που είναι και η πρώτη φορά που απαντώνται τόσες πολλές εμπνευσμένες στιγμές σε δίσκο των Negative Reaction.
Συνολικά, για ακόμα μια φορά οι Negative Reaction δε θα αλλάξουν τη ζωή κανενός, αλλά το "Frequencies From Montauk" είναι ένα -ανέλπιστα- πολύ καλό δισκάκι. Κυκλοφορεί από την cult εταιρεία psycheDOOMelic και παίζει streaming εδώ:

Talbot, Weathers, Godsleep, 29.10.2011, Six D.O.G.S, Αθήνα

Σάββατο βράδι και ένα όμορφο sludge/stoner event στο κέντρο της Αθήνας. Πρώτη φορά που βρισκόμουν στο Six D.O.G.S., ένας πολύ όμορφος και καλόγουστος χώρος, ιδανικός για τέτοια μικρά events (κάτω από 100 άτομα κοινό δηλαδή) δίπλα στο σταθμό Μοναστηρακίου.

Lucky Funeral - Am I Sick to Die? (video)

Νέο βίντεοκλιπ από Lucky Funeral, τo "Am I Sick to Die?" από το τελευταίο τους άλμπουμ.

Clutch, Lucky Funeral, 21.6.2011, Gagarin205, Αθήνα

Δεν ήμουν ποτέ μεγάλος φαν των Clutch και του ήχου τους, όμως κάτι τα αποθεωτικά σχόλια για την περσινή τους εμφάνιση, κάτι το πρήξιμο από έναν κολλητό μου (χαχ!) με έφεραν τελικά τρίτη απόγευμα στο Gagarin.