ACxDC - Destroy Create (streaming)

Το πρώτο τους full length ετοιμάζουν οι powerviolence/grindcore ημίθεοι ACxDC, το οποίο θα έχει τίτλο το όνομά τους, δηλαδή "Antichrist Demoncore".
Aκούμε το "Destroy Create" ΕΔΩ

Cloud Rat - Blind River (2014)

Για το φανταστικό περσινό "Moksha" τα είχαμε πει. Από τους συγκλονιστικότερους grindcore δίσκους που έχω πετύχει τα τελευταία χρόνια. Εδώ οι Cloud Rat μαζεύουν τα κομμα΄τια που ηχογράφησαν για διάφορες συλλογές και splits τα τελευταία δύο χρόνια, και τα παρουσιάζουν σε αυτήν εδώ τη συλλογή.
Το μόνο που απουσιάζει εδώ, είναι η εκείνη η φανταστική ροή που είχε το "Moksha", κατά τ'άλλα πάλι εδώ θα βρείτε grindcore ύμνους, που δε διστάζουν να βάλουν συναίσθημα μέσα στο χαμό, χωρίς σε καμία περίπτωση να ακούγονται cheesy. Ναι, οι Cloud Rat είναι πλέον η αγαπημένη μου σύγχρονη grindcore μπάντα.
Ακούμε παρακάτω, παίζει και σύστημα name your price για κατέβασμα. Θεοί.

Gridlink - Longhena (2014)

Ένα μεγάλο κεφάλαιο για το grindcore κλείνει με αυτό το δίσκο, μιας και οι Gridlink τερματίζουν εδώ την ένδοξη πορεία τους, ενώ η σοβαρή ασθένεια του Takafumi Matsubara κλείνει την πόρτα και σε οποιαδήποτε ελπίδα επανένωσης στο μέλλον.
Μεγαλύτερο σε διάρκεια κι από τα δύο προηγούμενα μαζί, το "Longhena" παρουσιάζει τους Gridlink λιγότερο παροξυσμικούς και σαφώς μελωδικότερους, ενώ η αποφόρτιση του ήχου τους τους φέρνει -σε σημεία μόνο- κοντά σε αυτό που εννοούμε ως mathcore, κυρίως λόγω των τεχνικών κιθαριστικών θεμάτων, τα οποία πάντα υπήρχαν, απλά εδώ "αναπνέουν" περισσότερο.
Αποχαιρετισμός σε μια πραγματικά μεγάλη μπάντα.

Pig Destroyer - The Octagonal Stairway (νέο κομμάτι streaming και free download)

Το περσινό "Book Burner" είναι ακόμα νωπό στη μνήμη, και ενώ στο ενδιάμεσο έχει υπάρξει και το "Mass & Volume" EP, οι Pig Destroyer ξαναχτυπούν με ένα νέο (σταθερά σαρωτικό) κομμάτι με τίτλο "The Octagonal Stairway" διαθέσιμο για stream και δωρεάν download μέσω της ιστοσελίδας metal swim (θυμίζω και την τρομερή συλλογή που είχε κυκλοφορήσει το metal swim το 2010.
Ακούμε/κατεβάζουμε από ΕΔΩ (κάτω αριστερά)

Mumakil - Flies Will Starve (2013)

Οκτώ χρόνια πορείας και δύο δίσκοι - σφραγίδες εποχής είναι αρκετά για να τοποθετήσουν τους Ελβετούς Mumakil στην ελίτ του ευρωπαϊκού grindcore. Τέσσερα χρόνια παύσης μετά από εκείνο το τρομακτικό "Behold the Failure" (από τους καλύτερους grindcore δίσκους της προηγούμενης δεκαετίας, εύκολα), οι Mumakil επιστρέφουν προσπαθώντας να επαναπροσδιορίσουν τη θέση τους σε ένα grindcore σύμπαν εμφανώς αλλαγμένο από την καιρό που δισκογράφησαν τελευταία φορά.
Προσπερνώντας το πραγματικά κακό εξώφυλλο του "Flies Will Starve", εξίσου άσκημη εντύπωση δίνει η νέα ηχητική κατεύθυνση της παραγωγής, υπερβολικά καθαρή και γυαλισμένη, δίνει χώρο στις τεχνικές δυνατότητες της μπάντας να ακουστούν καθαρά, αλλά κόβει πολλούς πόντους από το ηχητικό μπάχαλο (που είναι και το ζητούμενο στο grindcore). Η μπάντα έχει σαφώς μια περισσότερο brutal death metal παρά grindcore κατεύθυνση (εξ ου και η παραγωγή που λέγαμε πριν) όσο αφορά τη riff-ολογία και τους ρυθμούς, παρότι κρατάει τις διάρκειες στο γνωστό μοτίβο του ενός λεπτού.
Όλα τα παραπάνω θα ήταν απλές σημειώσεις μικρής σημασίας αν το άλμπουμ δεν είχε μια βασική αδυναμία: Τα ποιοτικά σκαμπανεβάσματα. Μπορεί να ξεκινάει εντυπωσιακά με ένα σαρωτικό "Death From Below", αλλά οι κοιλιές που υπάρχουν διάσπαρτες στα τριάντα πέντε λεπτά που διαρκεί το "Flies Will Starve" είναι αρκετά έντονες, παρότι τα πράγματα στρώνουν προς το τέλος.
Δε θα το έλεγα κακό άλμπουμ με τίποτα, απλά για την μπάντα που είχε κυκλοφορήσει το "Customized Warfare" και το "Behold the Failure", ε είναι αρκετά λίγο...

Captain Cleanoff / The Kill - Captain Cleanoff / Shower of Bricks split 7" (2013)

Tους Αυστραλούς Captain Cleanoff τούς είχα πρωτοπετύχει πριν κάμποσα χρόνια σε ένα compilation cd του Obscene Extreme (το σημαντικότερο grindcore festival του πλανήτη) και με είχαν εντυπωσιάσει με εκείνο το απίστευτο "Wizards Sleeve", με αποτέλεσμα να τσεκάρω εκείνο τον πολύ καλό δίσκο τους, το "Symphonies of Slackness" του 2008. Από περιέργεια τσέκαρα αυτό το split (έχουν κυκλοφορήσει κάμποσα στο ενδιάμεσο), αλλά στα τρία κομμάτια τους, απουσιάζει η φρεσκάδα εκείνου του δίσκου, καλοστημένο deathgrind αλλά ως εκεί.
Την παράσταση κλέβουν όμως οι (επίσης Αυστραλοί) The Kill, των οποίων το εντελώς τελειωμένο και χτικιάρικο grindcore είναι μια ιδιαίτερη περίπτωση. Σκατένιος ήχος, μηδενικές παύσεις ανάμεσα στα κομμάτια, τελειωμένη βία, ασταμάτητες τσίτες. Ανάλογα με την ψυχική σου διάθεση, μπορείς να τους βρεις από ανυπόφορους ως μνημειώδεις, εμένα πάντως με σένιαραν μια χαρά και πλέον δηλώνω fan.

Blockheads - Follow the Bombs (video)

Ένας από τους (πολλούς) φετινούς δίσκους που έχουν κάνει θόρυβο, αλλά εγώ δεν έχω προλάβει να ακούσω, είναι το "The World is Dead" των Γάλλων Blockheads (ίσως κάποιοι να θυμάστε δύο splits που έχουν κάνει με τους Mumakil). Anyway, από αυτό το δίσκο παίζει videoclip για το "Follow the Bombs" (κομματάρα), οπότε θα προσπαθήσω να τσεκάρω το δίσκο asap, μιλάμε για grindcore fury εδώ:

Inveracity, Resurgency, Progress of Inhumanity, 16.6.2013, Κύτταρο, Αθήνα

Δέκα χρόνια από την κυκλοφορία του πρώτου δίσκου των Inveracity (ο οποίος μόλις επανακυκλοφόρησε σε βινύλιο) και ευκαιρία για μια γιορτή της ελληνικής death metal κοινότητας (αφού δε θεωρώ το stoner rock ως "underground" πια, είναι μακράν η πιο συσπειρωμένη underground σκηνή στη χώρα μας σήμερα). Σχεδόν γεμάτο το Κύτταρο, ηχολήπτες στη θέση τους να βγάζουν ήχο κρύσταλλο (όσο παρακολούθησα τουλάχιστον), φώτα, κάμερα, πάμε.

Cloud Rat - Moksha (2013)

Δεν έχω ακούσει κάποια από τις προηγούμενες κυκλοφορίες των αμερικάνων (από το Michigan) Cloud Rat, οπότε αυτή η κυκλοφορία με έπιασε εντελώς απροετοίμαστο. Top class grindcore με κάμποσες crust καταβολές, που δε διστάζει να ρίξει τις ταχύτητες βουτώντας στον sludge βούρκο. Το feeling είναι έντονο και μνημειακό, τα riffs για σεμινάριο. Δύο μελωδικά κομμάτια στο δίσκο λειτουργούν σα διάλειμα από την αδυσώπητη επίθεση. Πραγματικά δεν μπορώ να φανταστώ πώς θα έπρεπε να είναι ένας δίσκος για να μ'αρέσει περισσότερο, στα αυτιά μου είναι ήδη μνημειώδης και κλασικός.

Mumakil - Death From Below (νέο κομμάτι streaming)

Δεύτερο δείγμα από το "Flies Will Starve" των Mumakil είναι το "Death From Below" που ακούμε ΕΔΩ, και το οποίο αποκαθιστά την τάξη μετά το χμ-όχι-και-κάτι-ιδιαίτερο "Wrong Turn". Οι Mumakil που θέλουμε.

ACxDC νέα κομμάτια streaming

Έχω δηλώσει ξανά την αγάπη μου για αυτή τη grind/powerviolence μπαντάρα με το θεϊκό όνομα. Οι ACxDC (Anti Christ X Demon Core) έχουν έτοιμο ένα 10" split με τους Magnum Force και Sex Prisoner στη To Live A Lie Records (19 Μαρτίου η κυκλοφορία) και τα κομμάτια τους μπορούμε να τα ακούσουμε παρακάτω (δίνουμε προσοχή στο "Crux" και το "Loathe",αλλά γενικά μιλάμε για τεσσεράμισι λεπτά ολέθρου).
Ολόκληρο το split παίζει streaming εδώ: http://www.cvltnation.com/acxdc/ 

Death Toll 80k - Harsh Realities (2011)

Holy Shit! Πώς μου'χε ξεφύγει αυτό εδώ σχεδόν δυο χρόνια; Λοιπόν, χωρίς πολλά-πολλά, εδώ μιλάμε για τον καλύτερο grindcore δίσκο της τελευταίας τετραετίας, πραγματικά τέτοιο σοκ έχω να το πάθω από το καλοκαίρι του 2009 που κυκλοφόρησε το "Behold the Failure" των Mumakil.
Oι Φινλανδοί Death Toll 80k παίζουν κολασμένα, ισοπεδωτικά, με μνημειακό death metal riffing, αλλά η τεράστια μαγκιά τους είναι ότι καταφέρνουν να κρατήσουν τον punk χαρακτήρα του grindcore μέσα στις metal κιθάρες. Τελειωμένο μπάχαλο δηλαδή, ζωώδη φωνητικά, και μόνο (ΜΟΝΟ όμως) κομματάρες. Δεν χωράνε άλλες περιγραφές, για grindcore μιλάμε, και στα αυτιά μου αυτός ο δίσκος είναι ήδη κλασικός.

Total Fucking Destruction - Monsters (2013)

Το ότι οι Total Fuckong Destruction είναι grindcore ημίθεοι το ξέρουμε. Το έπος "Hater" του 2011 είναι εξάλλου ακόμα νωπό στις μνήμες. Η μπάντα έχει ετοιμάσει 2 κομμάτια για ένα νέο ΕΡ που θα είναι διαθέσιμο μέσα στη βδομάδα για δωρεάν κατέβασμα από το γνωστό και μη εξαιρετέο grindcore karaoke toy Jay Randall (τι πα να πει "ποιανού";), με τίτλο "Monsters". Όλο το ΕΡ το ακούμε (και κατεβάζουμε τζάμπα) παρακάτω.



To ομώνυμο "Monsters", πέρα από αδιανόητη κομματάρα, έχει ντυθεί και με ένα κάτι_παραπάνω_από_απλά_υπεράνω_περιγραφής videoclip, τίγκα στις vintage σκηνές από Ιαπωνικά kaiju films (όπου kaiju = γιγαντιαία τέρατα, βλέπε Godzilla). To βλέπουμε παρακάτω και κάνουμε moshing στο σαλόνι. Το "Is your Love a Rainbow" δεν είναι τόσο καθηλωτικό όσο το "Monsters", αλλά αναδεικνύει για άλλη μια φορά την αίσθηση του χιούμορ αυτής της μπάντας.

Rotten Sound - Species at War (2013)

Τους Rotten Sound τους ξέρετε. Δε χρειάζονται συστάσεις. Στο νέο τους ΕΡ, δύο χρόνια μετά το αρκετά επιτυχημένο "Cursed" LP, ξαναβρωμίζουν ελάχιστα το ψιλο-γυαλισμένο ύφος του τελευταίου δίσκου, και εξαπολύουν ξανά τη γνωστή ηχητική τους επίθεση. Τελικιασμένο Nasum-ικό grindcore, ισοπεδωτικά blastbeats, death metal riffs, όλα ωραία, όλα όμορφα. Όπως συμβαίνει συνήθως με το grindcore, το ΕΡ είναι το πιο ενδεδειγμένο format για αυτή τη μουσική, οπότε προσωπικά προτιμώ αυτό εδώ σε σύγκριση με το "Cursed", μιας και τα περίπου 7 λεπτά της συνολικής του διάρκειας δεν αφήνουν περιθώρια κορεσμού. Μόνο ξύλο μεταλλικό grindcore λοιπόν,  stream-άρει ολόκληρο παρακάτω:

Defeatist: Διαθέσιμη για κατέβασμα η δισκογραφία τους

Kάτι παραπάνω από ένα χρόνο αφότου οι deathgrinders Defeatist ανακοίνωσαν τη διάλυσή τους, έχουν πλέον διαθέσιμες τις κυκλοφορίες τους για κατέβασμα με την επιλογή name your price.
http://defeatist.bandcamp.com

Fear Factory, Dystopia, Assück, live in Corona 1993 (video streaming)

Πριν από σχεδόν ακριβώς είκοσι χρόνια, την πρωτοχρονιά του 1993, τρεις σπουδαίες underground μπάντες έδιναν ένα μικρό live στην Corona της California. Οι Fear Factory κάποια χρόνια μετά γεύτηκαν την επιτυχία και το σταριλίκι. Οι Dystopia και οι Assück όχι. Τα βίντεο όμως (που βρήκα στο Idioteq) είναι εδώ για να θυμίζουν τρεις αγαπημένες μπάντες.

Rotten Sound - Salvation (video)

Οι Rotten Sound ετοιμάζουν ένα νέο ΕΡ με τίτλο "Species at War" και ετοίμασαν ένα Lyrics video (νομίζω το συνηθίζει η Relapse τον τελευταίο καιρό) για το κομμάτι "Salvation", το οποίο παίζει παρακάτω. Εξώφυλλο του ΕΡ:

324 - Live in Japan 2001 (full concert streaming)

Πάει λίγος καιρός από την τελευταία ανάρτηση. Όχι δεν τα παράτησα, απλά κάποιος πέταξε μολότωφ μέσα στον πύργο του pc μου, δεν εξηγείται αλλιώς το ότι κάηκαν ταυτόχρονα 5 βασικά εξαρτήματα, τέλος πάντων, αυτό το πράμα με άφησε χωρίς υπολογιστή για μια βδομάδα περίπου και μου πήγε και ο κούκος αηδόνι στο service. Shit happens.
Anyway, επιστρέφω δυναμικά, και όταν λέω δυναμικά, πέτυχα στο Kill That Cat αυτό εδώ το βίντεο από live των Ιαπώνων grind ημίθεων 324 (ίσως κάποιοι θυμούνται εκείνο το split-μαγεία με Corrupted και Discordance Axis, anyway ψάχτε τους όσοι ψήνεστε για grind) κάπου στο Τόκυο το 2001.
Ι-σ-ο-π-έ-δ-ω-σ-η.

Pig Destroyer - Book Burner (2012)

Η αποθεωτική υποδοχή του συγκεκριμένου δίσκου από τη διαδικτυακή underground κοινότητα, μόνο τυχαία δεν είναι. Οι Pig Destroyer αποτελούν εμβληματικό σχήμα του grindcore των 00ς με δίσκους-ορόσημα στο ενεργητικό τους. Πέντε χρόνια μετά το πολύ ισχυρό "Phantom Limb", ο πολύς Scott Hull (βλ. Agoraphobic Nosebleed) στήνει μια all-star σύνθεση φέρνοντας τον Adam Jarvis των Misery Index στα τύμπανα, και δίνοντας εκτεταμένο χώρο στην guest συμμετοχή της Kat Katz (των αδικοχαμένων sludge θεών Salome, αλλά και των Agoraphobic Nosebleed τα τελευταία 3-4 χρόνια) δίπλα στα κλασικά γκαρίσματα του J.R. Hayes και τα διακριτικά samples του Blake Harrison (των απερίγραπτων Hatebeak).
Με τον ήχο να έχει καθαρίσει ελαφρώς σε σύγκριση με το παρελθόν, με κυρίως χαμηλές (για grindcore ε!) ταχύτητες, αλλά και με το χαρακτηριστικό τσιμεντένιο riffing του Hull, o δίσκος δε θα εκπλήξει ιδιαίτερα κάποιον εξοικειωμένο με τη μπάντα (δεν υπάρχει κάποιος sludge πειραματισμός όπως στο "Natasha", ενώ ακόμα και η Kat έχει ξανασυμμετάσχει σε δίσκο τους στο παρελθόν), αλλά θα προσφέρει αυτό που οι Pig Destroyer γνωρίζουν να κάνουν καλύτερα από οποιονδήποτε άλλο: Να προσφέρουν top class grindcore και ένα συναίσθημα μόνιμης τσίτας και ηχητικού ξυλοδαρμού. Για τη θέση του "καλύτερου Pig Destroyer δίσκου" θα πλακώνονται αιώνια τα "Prowler in the Yard" και "Terrifyer", οπότε δεν τίθεται τέτοιο θέμα εδώ, αλλά όσοι γουστάρουν Pig Destroyer, όσοι λάτρεψαν το "Agorapocalypse" των Agoraphobic Nosebleed, όσοι νιώθουν τι εστί grindcore (τουλάχιστον στη 'μεταλλική' εκδοχή του) είναι αδύνατον να μην προσκυνήσουν αυτό το δίσκο.

Kickback, Eden Demise, I Want You Dead, Delete the Mass, 26.10.2012, An Club, Αθήνα

Περίεργη η φάση με το hardcore κοινό στην Ελλάδα. Δείχνει να στηρίζει (τουλάχιστον ως προς τα μη-DIY συναυλιακά δρώμενα) περισσότερο είτε τις old-school καταστάσεις, είτε τις πλέον δημοφιλείς των «νεότερων» τάσεων. Δεν ξέρω πώς αλλιώς να εξηγήσω τη μάλλον απογοητευτική προσέλευση (παρά το προσιτό εισιτήριο) στην παρθενική εμφάνιση των γάλλων Kickback στη χώρα μας. Μιας μπάντας με cult status στο ευρωπαϊκό μεταλλικό hardcore και τεράστια φήμη ως προς τη βιαιότητα των shows της.