Πιο heavy και doomy από ποτέ, έχοντας κλείσει οριστικά και τις τελευταίες χαραμάδες 'γλυκού' συναισθήματος που τυχόν υπήρχαν στις προηγούμενες δουλειές τους, παρουσιάζουν το σοκαριστικό "Mass V". Μπορεί να μην υπάρχει εδώ ένα "Razoreater" ή ένα "Am Kreuz" να σε γραπώσουν με την πρώτη ακρόαση, υάρχουν όμως μακροσκελείς σε διάρκεια συνθέσεις, το χαρακτηριστικό σεισμικό vibe που εδώ ορίζεται στην απόλυτη μορφή του, και η φωνή του Colin H. Van Eeckhout πιο ώριμη και πολυεπίπεδη από ποτέ, έχοντας πάρει τα μαθήματά της στο "Afterlife" EP που προηγήθηκε. Προσπαθώ να αποφύγω κλισέ (όταν αναφερόμαστε στους Amenra) εκφράσεις τύπου "πόνος", "πάθος", "κάθαρση", αλλά δε γίνεται. Το συγκεκριμένο τρίπτυχο σφραγίζει ολόκληρη την πορεία της κολλεκτίβας από το Βέλγιο και εδώ φτάνει στην κορύφωσή του.
Δεν έχει καμία σημασία να αναφερθούν οι Neurosis-ικές καταβολές του ήχου τους ή οι Yob-ισμοί της εισαγωγής του "Boden". Οι Amenra είναι πλέον αυτόφωτοι με απόλυτα προσωπικό ήχο. Η δε συμμετοχή του Scott Kelly στο "Nowena" είναι απλά το κερασάκι στην τούρτα και επ' ουδενί δεν μπορεί να αποτελέσει "κράχτη". Για όσους δεν κατάλαβαν, αν υπάρχει ένας (1) sludge δίσκος που επιβάλλεται να ακούσετε φέτος, αυτός είναι το "Mass V".
