Παρότι το ατμοσφαιρικομελωδικό neo-crust της σχολής των Fall of Efrafa / Downfall of Gaia δεν είναι ακριβώς του γούστου μου (για να το θέσω ευγενικά), το "Embrace the Cycles" EP των Nux Vomica είναι από τις αγαπημένες μου neo-crust κυκλοφορίες. O τρίτος τους δίσκος τους βρίσκει στη Relapse (οι πιουρίστες ίσως στραβώσουν) και αμερικανοί αφήνουν ξανά τις συνθέσεις τους να απλωθούν από 12 λεπτά και πέρα, και ανακατεύουν ξανά ένα σωρό ετερόκλητα στοιχεία στη crust βάση. Από μελιστάλαχτες post-ιές σε heavy metal riffs, και από black metal ατμόσφαιρες σε εκτενή μελωδικά leads. H περιγραφή δεν πείθει σε πρώτη ανάγνωση, μιας και ο κίνδυνος συνθετικού αχταρμά είναι πάντα στη γωνία, όμως οι Nux Vomica παρουσιάζονται καλά διαβασμένοι και καταφέρνουν να δώσουν πραγματικά έντονο αέρα στη μουσική τους, με τον ίδιο περίπου τρόπο που κάποτε το κατάφεραν οι μεγάλοι Catharsis στο "Arsonist's Prayer". Καταπληκτικός δίσκος.
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Nux Vomica. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Nux Vomica. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
12.4.14
26.12.11
Nux Vomica - Embrace the Cycles EP (2011)
Τους Nux Vomica από το Oregon δεν τους είχα και σε μεγάλη εκτίμηση κρίνοντας από το άλμπουμ "Asleep in the Ashes" του 2009 (δεν έχω ακούσει το πρώτο τους). Παρά τα πολλά blackmetal και sludge στοιχεία που μπαστάρδευαν στο crust τους, έβρισκα αδικαιολόγητες τις μεγάλες διάρκειες των κομματιών και εντελώς cheesy τα πολλά μελωδικά leads τους, κατατάσσοντάς τους στο μυαλό μου στην ίδια κατηγορία με σχήματα όπως οι Fall of Efrafa (που επίσης θεωρώ πολύ κακό για το τίποτα).
Το νέο ΕΡ τους όμως είναι μια αποκάλυψη, καθώς εδώ ακούγονται πραγματικά έντονοι, έχουν συμμαζέψει τις διάρκειες κοντά στο πεντάλεπτο, τα black στοιχεία δίνουν πόντους επιβλητικότητας και παρά τα έντονα μελωδικά στοιχεία στο "the Two", δεν ακούγονται τόσο μελό πια, αντίθετα με πόρωσαν άσχημα.
Καταπληκτική κυκλοφορία. Από δω και πέρα θα περιμένω πολλά από αυτούς.
Το νέο ΕΡ τους όμως είναι μια αποκάλυψη, καθώς εδώ ακούγονται πραγματικά έντονοι, έχουν συμμαζέψει τις διάρκειες κοντά στο πεντάλεπτο, τα black στοιχεία δίνουν πόντους επιβλητικότητας και παρά τα έντονα μελωδικά στοιχεία στο "the Two", δεν ακούγονται τόσο μελό πια, αντίθετα με πόρωσαν άσχημα.
Καταπληκτική κυκλοφορία. Από δω και πέρα θα περιμένω πολλά από αυτούς.
Ετικέτες
2011,
album,
blackened,
crust,
Embrace the Cycle,
Nux Vomica
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)

