Voivod, Soilent Green, Today is the Day, 4.5.2011, An Club, Αθήνα

Αυτό το λάιβ είχε όλες τις προοπτικές να είναι το live της χρονιάς. Δυο θεμελιώδεις μπάντες αυτού που κάποτε ονομάζαμε "ήχος relapse" (δέκα χρόνια πριν μου φάνταζε αδιανόητο ότι θα τους έβλεπα) μαζί με την απόλυτη προοδευτική metal μπάντα όλων των εποχών.
O κόσμος δεν τίμησε το live (καμιά 350-400αριά άτομα συνολικά υπολογίζω)  και είναι κρίμα γιατί δε βλέπουμε κάθε μέρα τέτοια πακέτα συγκροτημάτων στην Ελλάδα (αντίστοιχη περίπτωση πέρσι το πακέτο Triptykon, Anaal Nathrakh, Alcest που επίσης είχε μέτρια προσέλευση), πόσο δε μάλλον με τέτοια τιμή εισιτηρίου.

Death Before Dishonor, 12.3.2011, 7Sins, Αθήνα

Δεν είχα ασχοληθεί ιδιαίτερα με Death Before Dishonor, αλλά το "Count Me In" είναι ζόρικος δίσκος και κάποια καλά φιλαράκια με έπεισαν να τιμήσω το live.
Αποκαρδιωτική η προσέλευση. Την υποτιθέμενη ώρα έναρξης ζήτημα να είμασταν 30 άτομα. Τελικά το καθυστερήσανε και μαζευτήκαμε καμιά 80αριά, αλλά πολύ ζόρικο πιτ (με ογκόλιθο τον χοντρούλη που ήταν στο μάστερ σεφ!), και σετλίστ μιας ώρας από τους βοστωνέζους.
Ξεκίνησαν με "Count me In" και κάμποσα κομμάτια απ'την εν λόγω δισκάρα, έπαιξαν στο τέλος και τη διασκευή του "Boston Belongs to Me" σε αδερφικό κλίμα με τον κόσμο πάνω κλπ, πολύ καλοί, πολύ δυνατοί, ωραίο λάιβ γενικότερα.
Ήταν η τελευταία στάση της περιοδείας τους, οπότε το merch ήταν ό,τι είχε περισσέψει, τσιμπήσαμε όμως τη δισκάρα με 10 ευρώ. 

OM, Universe 217, 3.2.2011, Gagarin 205, Αθήνα

Το ότι θα έβλεπα μια μπάντα σαν τους ΟΜ live τρεις φορές μέσα σε τρία χρόνια είναι κάτι που κάποια χρόνια πριν θα μου φαινόταν αδιανόητο. Κι όμως να λοιπόν που συνέβη, έστω και σε αυτή τη φάση της πορείας τους, χωρίς τον Chris Hakius. (Σχεδόν ακριβώς) ένα χρόνο μετά την παρθενική τους εμφάνιση στην Αθήνα (στο Αν), σε ένα μισογεμάτο Gagarin, η τριάδα πια των ΟM ήταν και πάλι εδώ.

Einstürzende Neubauten, 30-31.10.2010, Fuzz, Αθήνα

Ημέρα 1η (Σάββατο 30 Οκτωβρίου)
Πιο ταιριαστός χώρος από το γκριζομεταλλικό Fuzz δεν μπορούσε να υπάρξει για αυτό το λάιβ. Παντελώς ετερόκλητο το κοινό, κάθε καρυδιάς καρύδι μέσα. Λάιβ 3 ώρες σχεδόν, με όοοοοολα αυτά τα κλαπατσίμπαλα επί σκηνής να δημιουργούν μουσική.