Rotor, Omega Massif, Black Shape Of Nexus, 4.2.2012, An Club, Αθήνα

Τρία γερμανικά συγκροτήματα, αρκετά διαφορετικά μεταξύ τους, εκπροσωπώντας διαφορετικές τάσεις της σύγχρονης underground μουσικής, συνέθεσαν το πακέτο αυτού του πολύ ιδιαίτερου live. Παρά το προσιτό εισιτήριο και το πρωτοεμφανιζόμενο και των τριών μπαντών στη χώρα μας, ο κόσμος δεν τίμησε όσο αναμενόταν το event (μισογεμάτο το Αν, περίπου 150-200 άτομα υπολογίζω). Ίσως και το γεγονός ότι έπαιζαν και οι Arcturus την ίδια μέρα σε άλλο σημείο της πόλης να έπαιξε το ρόλο του.

Omega Massif - Karpatia (2011)

Το post metal είναι μια πονεμένη υπόθεση. Κραταιό στη μεγαλύτερη διάρκεια των 00ς, κατακλύστηκε από εξωφρενικά πολλές πανομοιότυπες μπάντες-κοροϊδίες, είδε το μεγαλύτερο μέρος της δυναμικής του να καταρρέει απότομα όταν οι ηγέτες του (Isis) αποφάσισαν να εγκαταλείψουν. Έκτοτε συντελείται ένα βίαιο ξεσκαρτάρισμα μεταξύ των εναπομεινάντων, όπου ελάχιστοι ξεχωρίζουν και ο κόσμος έχει πια κουραστεί. Μέσα σ'αυτή την όμορφη ατμόσφαιρα έρχεται και ψάχνει λίγη αναγνώριση το δεύτερο άλμπουμ των Omega Massif.
Oι γερμανοί, έχοντας το στρατηγικό πλεονέκτημα ότι πρόλαβαν να βγάλουν στις μέρες ακμής του είδους ένα δίσκο που οι λάτρεις του χώρου αναγνωρίζουν ως σπουδαίο, συνεχίζουν τις αφηγηματικές instrumental αναζητήσεις τους, αποφεύγουν εύκολα την παγίδα να ακουστούν "έντεχνοι", αντίθετα δίνουν χώρο στα βαριά riffs να κάνουν παιχνίδι, μπαίνοντας ανά στιγμές και με τα δυο πόδια στα χωράφια του ατμοσφαιρικού sludge. Οι μελωδίες τους πάντως μου θύμισαν το λόγο που κάποτε μου κέρδισαν το ενδιαφέρον σχήματα όπως οι Pelican ή οι Red Sparowes. Kαι το "Im Karst" είναι ένα από τα καλύτερα κομμάτια που άκουσα φέτος.