Opium Warlords - We Meditate Under the Pussy in the Sky (2012)

Eίναι πολλοί που θεωρούν τον Sami Albert Hynninen (aka Albert Witchfinder) ως την κορυφαία μορφή/φωνή του doom metal των 00s, κυριως φυσικά λόγω του λαμπρού του έργου με τους Reverend Bizarre. Λιγότεροι έχουν ασχοληθεί με τα υπόλοιπα σχήματα που έχει συμμετάσχει (π.χ. οι διαβασμένοι blackmetallers σκίζουν τα ρούχα τους για τις ηχογραφήσεις των Armanenschaft).
Η δεύτερη δουλειά του προσωπικού του σχήματος Opium Warlords έρχεται τρία χρόνια μετά από εκείνο το πανίσχυρο "Live at Colonia Dignidad" (που μόνο live δεν ήταν), και τον εμφανίζει ελαφρώς αλλαγμένο. Μικρότερη/ες διάρκεια/ες, σταθερά πειραματική drone/doom βάση, λοξοκοιτάσματα προς το black metal, ποικίλοι πειραματισμοί, αλλά απουσιάζει η στιβαρή συνοχή του πρώτου δίσκου. Σε σημεία ένιωσα κάτι αντίστοιχο με την περίπτωση των Isengard, που, παρά την πηγιαία έμπνευση και το (α)σαφές πειραματικό πλαίσιο, κάπου δεν είσαι σίγουρος αν αυτό που ακούς είναι δημιουργημένο με σοβαρότητα ή όχι. Το αρρωστημένο artwork περιπλέκει ακόμα περισσότερο την κατάσταση.
Όσοι αγνοήσουν τις υπαρξιακές ανησυχίες της από πάνω παραγράφου, θα γευτούν έναν αρρωστημένο προοδευτικό doom δίσκο. Εγώ θα προτιμήσω το ντεμπούτο του(ς).

Lord Vicar - Sons of Osiris (2011)

Το δεύτερο άλμπουμ των Lord Vicar το περίμενα καρτερικά το τελευταίο διάστημα, μιας και γνώρισα το σχήμα πρόσφατα οπότε με βρήκε στη φάση όπου ακούω τακτικά τις δουλειές τους. Για την ιστορία, οι Lord Vicar δεν είναι κάποια τυχαία μπάντα, είναι το σχήμα του Peter Vicar, άλλοτε κιθαρίστα των πελώριων Reverend Bizarre και του Lord Chritus, ο οποίος έχει σταθεί πίσω από το μικρόφωνο των Count Raven και Saint Vitus. To φοβερό ΕΡ με Griftegård μου είχε ανοίξει την όρεξη για το "Sons of Osiris".
To ύφος του δίσκου δεν παρουσιάζει εκπλήξεις, οι Lord Vicar είναι μια πιο-παραδοσιακή-δε-γίνεται doom metal μπάντα, και στο νέο δίσκο προσφέρουν κάποιες μεγάλες στιγμές όπως τα δύο μέρη του ομώνυμου κομματιού, το γαμάτο "Between the Blue Temple and the North Tower", και η υπέροχη μπαλάντα "Endless November", οι οποίες όμως δυστυχώς συνυπάρχουν και με κάποιες αρκετά μετριότερες, το sabbath/zeppelin τζαμάρισμα στη μέση του "Child Witness" σώζει μια κατά τ'άλλα βαρετή σύνθεση.
Συνολικά ένας ωραίος δίσκος παραδοσιακού doom metal, αλλά κατώτερος από το ντεμπούτο.

Reverend Bizarre - Return to the Rectory reissue

To 2004 οι φιλανδοί θεοί του doom Reverend Bizarre ετοίμαζαν την κυκλοφορία ενός ακόμα ΕΡ διάρκειας άνω της μιας ώρας με τίτλο "Reverend Bizarre Blesses You With Fire". Τελικά η κυκλοφορία αυτή δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ και τα κομμάτια βρήκαν το δρόμο τους ως bonus cd στην επανακυκλοφορία του κλασικού "In The Rectory Of The Bizarre Reverend" τον ίδιο χρόνο από τη Spikefarm.
Φέτος η Svart Records (η οποία έχει ήδη επανακυκλοφορήσει τα κλασικά "In the Rectory of the Bizarre Reverend" και "Harbinger of Metal" σε βινύλια) ανακοίνωσε την επανακυκλοφορία αυτών των ηχογραφήσεων σε διπλό gatefold βινύλιο, για πρώτη φορά ως ξεχωριστή κυκλοφορία με νέο artwork (το "Akelarre" του Francisco Goya), και δωδεκασέλιδο booklet με (λέει) σπάνιο οπτικό υλικό της εποχής.