Omega Monolith, 24.5.2013, An Club (full concert streaming)

Λόγω υγείας δεν κατάφερα να παραβρεθώ σ'αυτό το σημαντικό live των 1000Mods, Half Gramme of Soma και Omega Monolith, oι τελευταίοι όμως φρόντισαν για μας, και εδώ μπορούμε να παρακολουθήσουμε ολόκληρη την εμφάνισή τους, όπου μάλιστα παίζουν νέο υλικό (συν το "I Never Disagree With The Voices" από την κασέτα) το οποίο ακούγεται κάπως διαφορετικό και πιο doomy, σταθερά φανταστικό όμως. Βλέπεται καλύτερα σε HD:

Omega Monolith - Black Campaign (2013)

Ο συνδυασμός του (για άλλη μια φορά καλόγουστου) artwork της Viral Graphics με το όνομα της μπάντας (βλέπε το έπος "Omega Monolith" των Fleshpress) μπορεί να αποπροσανατολίσει. Ή όχι; Εν πάση περιπτώσει, το ντουέτο των Omega Monolith προέρχεται από τις στάχτες cult σχημάτων του ελληνικού underground, όπως οι Tenderness of Wolves και Noiselust (μεταξύ άλλων), και στην παρθενική του κυκλοφορία (σε κασέτα παρακαλώ) παρουσιάζει μια κυκλώπεια instrumental οδύσσεια χωρισμένη σε τρία μέρη.
Πάνω σε μια στιβαρή τυμπανιστική βάση αναπτύσσεται ένας χαμός από κιθαριστικά layers, όπου αιωρούμενα θέματα αναπτύσσονται το ένα μέσα στο άλλο, με έντονη ποικιλία στις διαθέσεις και τις ταχύτητες. Το αν τα μέρη που παρελαύνουν μπορούν να καταταχθούν σε ταμπέλες τύπου "sludge", "noise rock", "post rock" ή όχι, μικρή σημασία έχει. Η προφανής κατάταξή τους δίπλα σε άλλα υπέροχα εγχώρια instrumental σχήματα όπως οι Nechayevschina και οι Brotherhood of Sleep δεν πρέπει να στρέψει το βλέμμα μακριά από τις τάσεις δημιουργίας ενός προσωπικού ύφους. Οι Omega Monolith δεν είναι "άλλη μια μπάντα".
Δεν είμαι σίγουρος αν αυτό που ακούω εδώ είναι ένα -μελετημένο στην εντέλεια- αφηγηματικό concept ή ο καρπός ιδεών ενός αέναου jamming, ξέρω μόνο ότι η συγκεκριμένη κασέτα είναι ο επόμενος μεγάλος στόχος μου για αγορά. 

Bongripper - Fisting (νέο κομμάτι streaming)

Μια unmastered version του "Fisting" των Bongripper παίζει παρακάτω. Το νέο κομμάτι προορίζεται για μελλοντικές split κυκλοφορίες της μπάντας.

Bongripper - Sex Tape / Snuff Film (2011)

2 νέα κομμάτια από το instrumental κτήνος των Bongripper ένα χρόνο μετά το φανταστικό "Satan Worshipping Doom". Αμφότερα φανταστικά με τρομερά riffs και πολλές εναλλαγές, έμπαιναν άνετα στο δίσκο πέρσι. Η μπάντα είναι από τα πιο "ζεστά" ονόματα του underground αυτή τη στιγμή, οι roadburn-άδες έχουν βάλει στόχο να τους κλείσουν, γενικότερα:

Grails - "Deep Politics" (2011)

Αυτό το δίσκο τον περίμενα με ανυπομονησία. Τους Grails τους έχω ψηλά και μαζί με τους Shora ειναι οι αγαπημένες μου instrumental μπάντες για τα 00ς. Ειδικά η τριάδα δίσκων "Burning off impurities", "Take Refuge" και "Doomsayers holiday" είναι ασύλληπτη. Το περσινό ΕΡ "Black Tar Prophecies IV" φανέρωνε μια διαφορετική κατεύθυνση, αλλά δεν έδωσα ιδιαίτερη βάση, μιας και επρόκειτο για ένα limited picture EP με μόλις δυο ολοκληρωμένα κομμάτια, αλλά δυστυχώς σηματοδοτούσε την τρίτη περίοδο των Grails κατά πως φαίνεται στο νέο άλμπουμ.
Η μουσική τους πλέον είναι πιο loungey, πιο περιβλητική και λιγότερο περιπετειώδης, δυστυχώς και λιγότερο ενδιαφέρουσα. Όπως πάντα υπάρχουν επιρροές από διάφορες μουσικές του κόσμου, αλλά δεν υπάρχουν πια τα διονυσιακά jammings, και ο δίσκος κυλάει υπερβολικά ομαλά, στα όρια της βαρεμάρας.
Φωτεινή εξαίρεση το δεκάλεπτο "I led three lives" και κάποια διάσπαρτα σημεία στο ομώνυμο και στο "Almost grew my hair", γενικά το δεύτερο μισό του δίσκου διασώζεται κάπως. Εντύπωση μου προκάλεσε το πώς ένας τόσο σπουδαίος ντράμερ σαν τον Emil Amos (αφού έκανε άνω-κάτω τους μονολιθικούς ΟΜ με το φινετσάτο παίξιμό του) εδώ ακούγεται ως επί το πλείστον άνευρος και ακίνδυνος.
Δυστυχώς αυτή είναι η πρώτη μεγάλη πατάτα της χρονιάς.

Tarantula Hawk

Οι καλιφορνέζοι Tarantula Hawk είναι μια μάλλον ξεχασμένη cult μπάντα σήμερα, παρότι είχαν κάνει αρκετά αισθητή παρουσία στις αρχές των 00ς. Από τα ισχυρά χαρτιά της Neurot recordings όταν δεν ξέραμε τι είναι το post-metal και πώς γίνεται να θεωρούνται sludge οι Isis, οι Tarantula Hawk διέγραψαν μια σύντομη, αλλά ιδιαίτερη πορεία στα μουσικά δρώμενα της underground μουσικής των αρχών των 00ς.

Bongripper - Satan Worshipping Doom (2010)

Tους είχα ξαναπετύχει παλιότερα αυτούς εδώ, αλλά δε μου'χαν κάνει εντύπωση. Διασκεδαστικοί, αλλά ως εκεί.
Αυτό εδώ το κατέβασα αφού άκουσα το "Satan" ονλάιν και μου'πεσε το σαγόνι.
Μεγάλο άλμπουμ (γίνεται να μην είναι μεγάλο άλμπουμ με τέτοιο όνομα;) που όσο το ακούς σε τυλίγει περισσότερο, και σπάνια σκαλώνω με instrumental πράματα. Εδώ καλά-καλά τους Karma to Burn τους ψιλοβαριέμαι.