Goat - World Music (2012)

Σίγουρα το παρόν blog δεν είναι το ιδανικό μέρος για να βρει κανείς psych και kraut προτάσεις. Όχι ότι δεν ακούω τέτοια πράγματα (το αντίθετο), αλλά οι γνώσεις μου πάνω στο αντικείμενο είναι μάλλον επιφανειακές.
Οι συγκεκριμένοι Goat έρχονται από το Korpolombolo της Σουηδίας, πραγματικά απ'του διαόλου τη μάνα, και τους συνοδεύει μια γαραγαλιστική hyped ιστορια γεμάτη voodoo παραδόσεις και σατανισμούς. Το άλμπουμ -απ'ό,τι κατάλαβα- προκάλεσε ένα μίνι-πάταγο στους ψαγμένους κύκλους, κάτι που ανάγκασε τους διοργανωτές του Roadburn να τους κλείσουν για το επερχόμενο φεστιβάλ τον Aπρίλιο.
Προς τι ο θόρυβος λοιπόν; Κατ'αρχήν οι Goat πατάνε πάνω σε μια απίστευτα στιβαρή tribal ρυθμική βάση, ένα συνεχές voodoo σφυροκόπημα που είναι αδύνατον να σε αφήσει ασυγκίνητο. Προσοχή, δε μιλάμε για βιρτουοζιτέ τύμπανα με αλεπάλληλα γυρίσματα και τεχνικό παίξιμο που ενσωματώνουν αλλόκοτους ρυθμούς, αλλά αφοπλιστικά απλά -πλην ξεσηκωτικά- afro beats, που σε συνδυασμό με τα γυναικεία φωνητικά, δίνουν την ατμόσφαιρα μιας φρενήρους voodoo βραδιάς. Ναι, οι Goat κατέχουν την αφρικάνικη κουλτούρα και την ενσωματώνουν τέλεια μέσα στον kraut rock κορμό τους.
Ο δίσκος ξεκινάει με μια αναπάντεχη διασκεύη του "Diarabi" (του Boubacar Traore, καλλιτέχνη από το Μάλι), η οποία είναι κομβικής σημασίας για τη ροή του δίσκου, μιας και επανεμφανίζεται αισθητά διαφοροποιημένη στο τέλος του τελευταίου "Det som aldrig forandras" κλείνοντας τον κύκλο επιστρέφοντας στην αρχή. Μέχρι να φτάσουμε εκεί όμως, έχει προηγηθεί το σεισμικό groove του "Disco Fever", ένα καταπληκτικό "Golden Dawn" (παρακάμπτουμε συνειρμούς με εγχώρια σιχάματα), ένα "Let it Bleed", ένα "Run to your Mama" που σιγοτραγουδάω εδώ και μέρες και γενικά μόνο κομματάρες.
Δεν ξέρω αν κατάφερα να πείσω κανέναν να ασχοληθεί με τους Goat με αυτό το κείμενο, ίσως κάποιοι κάφροι που βρίσκουν την διέξοδό τους σε ακούσματα τύπου Grails ή Sylvester Anfang να σηκώσουν φρύδι, για μένα πάντως, είναι -μάλλον- ο τελευταίος μεγάλος δίσκος για φέτος που μπαίνει σφήνα στην top list μου.

Ufomammut - Oro: Opus Alter (2012)

Πέντε μήνες μετά την κυκλοφορία του υπέροχου "Opus Primum", οι Ufomammut ολοκληρώνουν την "Oro" διλογία. Προφανώς η συνταγή εδώ είναι ίδια με το προηγούμενο μέρος (λογικά θα συνετέθησαν ταυτόχρονα), αλλά εδώ αρχίζουν και τα μειονεκτήματα. Ενώ το "Opus Primum" έστεκε και αυτόνομα, αυτό εδώ είναι καταδικασμένο να δρα συμπληρωματικά του προκατόχου του, σχηματίζοντας μια ενενηντάλεπτη concept-ική οντότητα με θέματα του πρώτου μέρους να επαναλαμβάνονται κι εδώ, ως μια εναλλακτική μορφή ηχητικής αφήγησης.
Ναι, η διλογία στο σύνολό της αποδεικνύεται ένα εντυπωσιακά επιβλητικό έργο, αλλά ακούγοντας το "...Alter" αυτόνομα δημιουργούνται κενά, παρόμοια με αυτά που θα συναντήσεις παρακολουθώντας ένα κινηματογραφικό sequel αγνοώντας το πρώτο μέρος.
Δε θέλω να είμαι άδικος όμως, "Ufomammut" και "κακό" δε γίνεται να συνυπάρξουν στην ίδια πρόταση, ο δίσκος ακόμα και μόνος του είναι καλός, απλά είναι δημιουργημένος για να συντηρήσει το κλίμα του προκατόχου του και όχι για να το απογειώσει. Όσοι βίωσαν το  "...Primum" εδώ θα βρουν το συμπλήρωμά του, όσοι όχι, ας εστιάσουν πρώτα εκεί, ή σε κάποια από τις παλαιότερες κυκλοφορίες των τρομερών Ιταλών.

Bong - Mana-Yood-Sushai (2012)

Μετά από το απερίγραπτο "Beyond Ancient Space", οι υπερκατεστραμένοι Bong επιστρέφουν με νέα full-length κυκλοφορία και ένα ολοκαίνουριο πανέμορφο logo. Τα συστατικά του προηγούμενου δίσκου είναι εδώ και πάλι. Κατανυκτική ατμόσφαιρα και απλωτές διαθέσεις (εικοσάλεπτο και βάλε), εδώ ο θόρυβος του background δείχνει να συμμαζεύεται κάπως από τα νεφελώδη feedbacks, οι ανατολίτικες νότες (ε δεν τα λες "μελωδίες" αυτά τα μισαδάκια-αρπίσματα) σε συνδυασμό με τα αραιά φωνητικά-αμανέδες συμβάλλουν στον πλήρη αφανισμό των εγκεφαλικών κυτάρρων, η διάθεση παραμένει συμπαντική κι εξώκοσμη, και εν ολίγοις, οι Bong κερνάνε άλλο ένα ηχητικό μπουρί. Απλά μόλις κάτσει το ντουμάνι καταλαβαίνεις πως στο "Beyond Ancient Space" είχαν βρει καλύτερο ντηλέρι. Streams στο Obelisk.

Sun Eater - s/t EP (2012)

Συχνά νέες μπάντες στέλνουν για review το υλικό τους. Όταν αυτό το υλικό δεν ανήκει στα μουσικά genres που ακούω πολύ (και κατά συνέπεια είναι γενικά εκτός του φάσματος που καλύπτει το συγκεκριμένο blog), κάνω μια διερευνητική ακράση και αν με εντυπωσιάσει αυτό που ακούω ακολουθεί review, αλλιώς ένα ευγενικό mail "λυπάμαι, δεν ακούω τέτοια". Εδώ έχουμε την πρώτη περίπτωση.
Oι Sun Eater από την Tacoma είναι μια νέα κολλεγιακή μπάντα και επιδίδονται σε ένα τζαμαριστό, αυτοσχεδιαστικό ψυχεδελικό rock με κάποια stoner riffs. Οι συνθέσεις τους είναι απλωτές και instrumental (παρά τα λίγα φωνητικά στο πρώτο κομμάτι που θα μπορούσαν έτσι κι αλλιώς να λείπουν) και μου φέρανε στο μυαλό Colour Haze ή μια λιγότερο freaked-out εκδοχή των Sylvester Anfang II (κυρίως λόγω της χαλαρής jam διάθεσης). Το EP είναι διαθέσιμο για δωρεάν download από τους ίδιους.

Ufomammut - Oro: Opus Primum (2012)

Δεδομένο 1: Οι Ιταλοί Ufomammut είναι μία από τις πέντε (5) κορυφαίες sludge (με την πολύ-πολύ ευρεία έννοια του όρου) μπάντες της Ευρώπης.
Δεδομένο 2: Με μοναδική εξαίρεση το «Lucifer Songs” του 2005, για όλες τις υπόλοιπες κυκλοφορίες τους χρειάζεται να εξαντλήσεις την αυστηρότητά σου για να τις χαρακτηρίσεις απλά «δισκάρες».
Καλά ως εδώ; Πάμε παρακάτω.
Ντεμπούτο τους στη Neurot λοιπόν, το πρώτο μέρος της διλογίας «Oro» (το δεύτερο θα ακολουθήσει προς το τέλος του χρόνου), το οποίο συνεχίζει το δρόμο που τράβηξαν τα (καταπληκτικά) δύο προηγούμενά τους. Οι straightforward μέρες του «Snailking» (για μεγάλη μερίδα οπαδών το απόλυτο magnum opus τους) ανήκουν πια στο παρελθόν, τα όποια post metal παραστρατήματα εξαντλήθηκαν στο collaboration με τους Lant0, οι σημερινοί Ufomammut επιδίδονται σε ένα ψυχωτικό, κυκλώπειο, πνευματικό doom/sludge, instrumental ως προς την βασική προσέγγιση (παρά τα σποραδικά φωνητικά), η τοποθέτηση των θεμάτων δίνει ξανά την εντύπωση μιας ενιαίας ολότητας στα επιμέρους κομμάτια, ενώ η ηχητική τους αντίληψη παραμένει σεμιναριακή: Όγκος, βάθος και χώρος για ένα ατέλειωτο psych/sampling πανηγύρι στο background.
Τα όποια σύννεφα μπορεί να εμφανιστούν όταν το «Opus Primum» σταθεί δίπλα-δίπλα με τα «Eve» και «Idolum» δεν πρέπει να μας παραπλανούν. Ναι, το καινούριο στέκει μισό σκαλί πίσω από τους δύο προκατόχους του, αλλά επιστρέφουμε στην αρχή του κειμένου και διαβάζουμε το Δεδομένο 2, μετά ξανα-ακούμε το riff που δίνει το έναυσμα για το κλείσιμο του «Mindomine», μετά ξανακοιτάζουμε το –για άλλη μια φορά- αριστουργηματικό artwork των Malleus.
Με το χέρι στην καρδιά: Τρίτο σερί έπος, και απλά περιμένουμε το τέταρτο.

Minsk news

Πριν κάποιες βδομάδες ήταν μια ανάρτηση στο facebook που έδειχνε πως κάτι έχει αρχίσει να ξανακινείται στο στρατόπεδο του sludge/postmetal/psychedelic κτήνους Minsk. Η μπάντα είχε πέσει σε απραξία μετά την κυκλοφορία του split με Harvestman και US Christmas και κάπου τον προηγούμενο Απρίλιο είχε ανακοινώσει πως μπαίνει σε περίοδο παρατεταμένου hiatus.
H πιο πρόσφατη ανάρτηση έγραφε "The beast stirs".
Σήμερα, σε μια κατά τ'άλλα συνηθισμένη ανάρτηση ενάντια σε κάποιο καραγκιόζη που διαθέτει προς πώληση κάποιο live bootleg των Minsk, έσκασε η μπόμπα:

Σε μια πιο θετική νότα, οι Minsk γράφουν νέο υλικό, για το οποίο είμαστε ενθουσιασμένοι. Επίσης, σχεδιάζουμε να βάλουμε τις τελευταίες λεπτομέρειες του τέταρτου full-length μας μέσα στους επόμενους μήνες. Thank you all for listening.

 http://www.facebook.com/Minsk/posts/10150705499759127

Ufomammut - Empireum (νέο video streaming)

Το πρώτο δείγμα από το αναμενόμενο "Oro: Opus Primum" των Ufomammut είναι το φοβερό βίντεο για το εισαγωγικό "Empireum", δημιουργημένο -όπως ήταν αναμενόμενο- από την καλλιτεχνική ομάδα Malleus. Το βλέπουμε εδώ:

Ufomammut news

Λεπτομέρειες σχετικά με το "Oro: Opus Primum" των Ufomammut. Το πρώτο μέρος της διλογίας των Ιταλών λοιπόν θα κυκλοφορήςει στις 13 Απριλίου από τη Neurot, και θα περιέχει τα εξής κομμάτια:

01. Empireum
02. Aureum
03. Infearnatural
04. Magickon
05. Mindomine

Το δεύτερο μέρος, με τίτλο "Opus Alter" είναι προγραμματισμένο κάπου προς Σεπτέμβριο.
Εξώφυλλο για το "Opus Primum":

Samsara Blues Experiment, 45 Rats, 13.1.2012, Six D.O.G.S., Αθήνα

H ανακοίνωση του sold-out δύο ώρες πριν την πρώτη εμφάνιση των γερμανών Samsara Blues Experiment στην Αθήνα μ'έκανε να αισθανθώ τυχερός που μετά από πολύ καιρό αγόρασα εισιτήριο από την προπώληση και δεν περίμενα να πάρω από την είσοδο. Κάτι η χαμηλή τιμή του εισιτηρίου, κάτι ο θόρυβος που δημιούργησαν στο underground τα δύο άλμπουμ των γερμανών τα δύο τελευταία χρόνια, κάτι το ελληνικό stoner κοινό που ανταποκρίνεται μαζικά σε οποιοδήποτε stoner-related event έφεραν 250 πουλημένα εισιτήρια και κάπου 100 άτομα να περιμένουν ματαίως να μπουν στο Six D.O.G.S. που είναι ιδανικό για events 120-130 ατόμων. Αφού χαιρέτησα με χαρά το Μιχάλη των Lucky Funeral στην είσοδο (cheerz bro!), βρήκα μια καλή θέση κοντά στην κονσόλα και προετοιμάστηκα για μηδανική δυνατότητα κίνησης σε όλη την υπόλοιπη διάρκεια του event.