Bong - Idle Days of the Yann (2013)

Όσοι έχουν επαφή με τους υπερκατεστραμένους Bong από το Newcastle, ξέρουν πάνω-κάτω τι θα βρουν εδώ, και για να ξεμπερδεύουμε, το "Idle Days of the Yann" (πέμπτο τους full-length συνολικά, και μία από τις περίπου ...έντεκα κυκλοφορίες τους μόνο για για το 2013, αν μετράω σωστά!), μου ακούγεται περισσότερο λειτουργικό από το περσινό "Manna-Yood-Sushai", δε φτάνει όμως το προπέρσινο magnum opus τους "Beyond Ancient Space".
To θέμα είναι τι γίνεται με τους υπόλοιπους. Άντε να περιγράψεις σε κάποιον ανέπαφο την εξώκοσμη ναρκωδέλεια (sic) και τη μαζική καταστροφή εγκεφαλικών κυττάρων που προξενεί κάθε ακρόαση αυτού του πράγματος. Για το ηχητικό mantra που δημιουργείται σαδιστικά από ένα παραμορφωμένο μπάσο που βαράει drones της ίδιας νότας για κάνα μισάωρο, ενώ πάνω από τον καπνό αιωρούνται ανατολίτικα θέματα, αμανέδες, κοσμικά ντουμάνια... δε βοηθάω ε; Καλά, πάμε αλλιώς.
Φανταστείτε του εξώφυλλο του "Jerusalem" των Sleep με τερματισμένο το surface blur στο photoshop. Ή τον ετυμολογικό ορισμό του "stoner rock". Και ένα καταστροφικό jam session στο προβάδικο των ΟΜ να ξεφεύγει από κάθε έλεγχο. Και όλα τα παραπάνω να βγάζουν ένα κάποιο νόημα. Κάτι φυσικά που εξαρτάται από το πόσο δεκτικός είναι ο ακροατής στα πολύ άσχημα trips.

Bong - Mana-Yood-Sushai (2012)

Μετά από το απερίγραπτο "Beyond Ancient Space", οι υπερκατεστραμένοι Bong επιστρέφουν με νέα full-length κυκλοφορία και ένα ολοκαίνουριο πανέμορφο logo. Τα συστατικά του προηγούμενου δίσκου είναι εδώ και πάλι. Κατανυκτική ατμόσφαιρα και απλωτές διαθέσεις (εικοσάλεπτο και βάλε), εδώ ο θόρυβος του background δείχνει να συμμαζεύεται κάπως από τα νεφελώδη feedbacks, οι ανατολίτικες νότες (ε δεν τα λες "μελωδίες" αυτά τα μισαδάκια-αρπίσματα) σε συνδυασμό με τα αραιά φωνητικά-αμανέδες συμβάλλουν στον πλήρη αφανισμό των εγκεφαλικών κυτάρρων, η διάθεση παραμένει συμπαντική κι εξώκοσμη, και εν ολίγοις, οι Bong κερνάνε άλλο ένα ηχητικό μπουρί. Απλά μόλις κάτσει το ντουμάνι καταλαβαίνεις πως στο "Beyond Ancient Space" είχαν βρει καλύτερο ντηλέρι. Streams στο Obelisk.

Bong - Trees Grass and Stones (νέο κομμάτι streaming)

To νέο άλμπουμ των υπερκαμένων Bong "Mana-Yood-Sushai" πρέπει να έχει κυκλοφορήσει εδώ και μια-δυο μέρες (αύριο παίζουν στο Afterburner του Roadburn), και το cvltnation έχει βγάλει για stream ένα νέο κομμάτι με τίτλο "Trees Gress and Stones". Γειά μας! 

Bong - Beyond Ancient Space (2011)

Είπα να κάτσω να ψάξω λίγο τις κυκλοφορίες του 2011 που τυχόν μου ξέφυγαν. Και μία από αυτές ήταν το τρίτο full-length των Bong από το Newcastle. Παρότι έχουν ένα σκασμό από "μικρές" κυκλφορίες την τελευταία τετραετία και το όνομά τους παίζει πολύ στους Roadburn κύκλους (έχουν παίξει και στο φεστ αλλά δεν τους είχα δει), εγώ δεν είχα ασχοληθεί ως τώρα μαζί τους, ίσως λόγω του -ψιλοαφελούς- ονόματός τους που με παρέπεμπε σε weed metal χαβαλέδες τύπου Weedeater και Bongzilla.
Τα πράγματα όμως δεν είναι τόσο απλά. Αυτό που άκουσα στο "Beyond Ancient Space" είναι κάτι καθρά προσωπικό, οι Bong δε μοιάζουν με κάτι άλλο, και η καλύτερη δυνατή περιγραφή θα ήταν το εξώφυλλο του "Jerusalem". Xoντρικά να πούμε πως οι Bong είναι μια sludge μπάντα που παίζει με εικόνισμα τους Hawkwind. Ή τα χαμένα βρωμοπόδαρα ξαδερφάκια των Om. Ναι, ξέρω, "έλα; τι;" και τέτοια, κι όμως γίνεται. Τρεις συνθέσεις διάρκειας 25-28 λεπτών, σκαλωματική απόκοσμη ψυχεδέλεια, ανατολίτικες μελωδίες πάνω από θορυβώδες doom background, ελάχιστα φωνητικά-τεμενάδες, αρχαϊκή μονολιθικότητα, διαστρικά trips, και τελικά ο τίτλος "Beyond Ancient Space" να αποδεικνύεται πως ταιριάζει γάντι, και το τέλος της ακρόασης να σε αφήνει να κοιτάς τα άστρα με εκατομμύρια καμμένα εγκεφαλικά κύτταρα. Άσχημο τριπ. Πολύ άσχημο.