Το "ΙΙΙ" δεν αντέχει σε κριτική. Είναι εμφανές ότι η μπάντα ήθελε να συνεχίσει προς την κατεύθυνση που είχε πάρει από το καταπληκτικό "The Thousandfold Epicentre", δηλαδή πολύπλοκες prog συνθέσεις και μεγάλες διάρκειες. Αλλά ακόμα και αν δεχθούμε πως το άλμπουμ ήταν δομικά ολοκληρωμένο (δύσκολο, κάποια μέρη είναι εμφανώς άγαρμπα κολλημένα μεταξύ τους), τα εντελώς πρόχειρα και άχρωμα φωνητικά της Farida (κατά πάσα πιθανότητα, πρόκειται για πρώιμες ηχογραφήσεις-οδηγούς, ώστε να πάρουν κάποια σαφή μορφή οι συνθέσεις), και αυτό το θλιβερό drum-machine δεν βοηθούν την κατάσταση.
Δεν θέλω να είμαι άδικος, ο Selim Lemouchi συνθετικά λάμπει (τον ακούμε να αναλαμβάνει και τα lead φωνητικά σε σημεία), και ίσως αν η μπάντα συνέχιζε να δουλεύει πάνω σε αυτές τις συνθέσεις, το άλμπουμ να ήταν αριστούργημα, αλλά με τα "αν" δε γίνεται δουλειά. Πόσο μάλλον όταν η Van Records ζητάει ένα διόλου ευκαταφρόνητο αντίτιμο για τη συγκεκριμένη κυκλοφορία (θυμίζω ότι το πρώτο -ηχογραφημένο προχειρα- demo της μπάντας είναι ακόμα διαθέσιμο για δωρεάν κατέβασμα, μιας και ο Selim το έκρινε ανάξιο για εμπορική εκμετάλλευση).
Αν είστε φανατικοί οπαδοί των The Devil's Blood, ή αν είστε μελετητές του φαινομένου The Devil's Blood είτε σε μουσικό, είτε σε στιχουργικό επίπεδο, τότε θα βρείτε κάποια ενδιαφέροντα πράγματα εδώ. Οι υπόλοιποι μακριά.
