Anaal Nathrakh - Passion (2011)

Nέος δίσκος για τους βρετανούς Anaal Nathrakh, δυο χρόνια μετά το μέτριο "In the Constellation of the Blak Widow". Ο νέος δίσκος βαδίζει στα πατενταρισμένα blastbeat blackmetal χνάρια του προηγούμενου με υπερηχητικές ταχύτητες και εναλλαγή ουρλιαχτών/μελωδικών φωνητικών από τον Dave Hunt.

Whitehorse - "Progression" (2011)

Θυμάμαι τους Whitehorse ως ένα σχήμα που ακροβατούσε ανάμεσα στο noise και το ακραίο doom/sludge. 4 χρόνια μετά το τρομερό ντεμπούτο studio album τους, ο αυστραλοί επιστρέφουν με σαφώς πιο "μουσικές" διαθέσεις. Μην μπερδεύεστε, δεν το γύρισαν στo electro ή κάτι τέτοιο, απλά πλέον απουσιάζουν τα εφτάλεπτα μέρη αγνού θορύβου που βρίσκαμε σε σημεία του "Whitehorse" και στις εκατονσαράντα live ηχογραφήσεις τους, πλέον μπορούμε να πούμε ότι συνθέτουν μόνο "τραγούδια", ενώ έχουν κατεβάσει και τις διάρκειες των κομματιών περίπου στα 4-10 λεπτά.

Razor Magazine (2000)

Το περιοδικό Razor ήταν μια πρωτοποριακή κίνηση για τα ελληνικά δεδομένα της εποχής του. Πρόλαβε να βγάλει μόλις 3 τεύχη (συν ένα πιλοτικό), που ακόμα και σήμερα (11 χρόνια μετά) διαβάζω και ανακαλύπτω καινούριες απίστευτες μουσικές.
Δημιουργήθηκε από τον πρώην αρχισυντάκτη του Metal Hammer Γιώργο Δ. Φλωράκη σε συνεργασία με μερικούς ακόμα συντάκτες του εν λόγω εντύπου (Τόλης Γιοβανίτης, Πάνος Αγόρος) αλλά και συντάκτες εκτός "heavy metal" χώρου, τον Σπύρο "Set-'h" Αντωνίου (πριν γίνει "μαϊντανός") στο artwork, και -πρέπει να- ήταν η πρώτη προσπάθεια στον εγχώριο μουσικό τύπο για κάλυψη της σκληρής μουσικής μακριά από 'ταμπελικά' και 'δεινοσαυρικά' όρια.

the Berzerker

the Berzerker λοιπόν ήταν το όνομα του project που διατηρούσε από το 1995 ο Luke Kenny (πρώην μέλος σε διάφορες death metal μπάντες της σκηνής της Μελβούρνης), με χώρο δράσης το gabba/fastcore/power electronics και λοιπά ηλεκτρονικά πριόνια. Το χώσιμό του στο διεθνές death metal underground ήταν αυτό που έκανε τα remix του σε κομμάτια των Morbid Angel και Deicide να ακουστούν. Το συμβόλαιο με την Earache το 1999 ήταν το λογικό επόμενο βήμα.

Whitehorse - Whitehorse (2007)

Αυστραλοί. Εδώ παίζει ο ντράμερ των σημαντικών noise-rockers Grey Daturas (είχαν παίξει και Ρόντμπερν) και σχεδόν όλα τα μέλη των grinders Collapsed Toilet Vietnam (οκ, άχρηστη πληροφορία αλλά το όνομα είναι θεϊκό).
Αυτό το διπλό cd είναι η πιο ολοκληρωμένη και συνάμα μοναδική studio κυκλοφορία τους (υπάρχει και το "Fire to Light the Way / Everything Ablaze" picture EP του 2006 που συμπεριλαμβάνεται όμως εδώ και ανοίγει το άλμπουμ), καθώς όλες οι υπόλοιπες κυκλοφορίες τους είναι live ηχογραφήσεις του αυτοσχεδιαστικού drone jamming τους.

Φανταστείτε ένα υπόστρωμα από αλυσίδες/σφυρίχτρες/σιδεριές κλπ., πάνω στο οποίο απλώνονται (συνήθως σε διάρκειες πέρα από τα 20 λεπτά) drone χτύποι ή noise εξάρσεις, ενώ η διέξοδος/κάθαρση βρίσκεται σε αγαπημένες ακραίες μουσικές όπως το μαύρο sludge ή το funeral doom. Το τελικό αποτέλεσμα είναι 4 μακροσκελή κομμάτια (αγνοούμε την αδιάφορη noise εισαγωγή) αρκετά διαφορετικά μεταξύ τους, με το δεύτερο cd να απαρτίζεται από 2 κομμάτια από ένα live EP του 2005, όπου βρίσκουμε το "West of the Sun" σε μια καθηλωτική (νέα) live εκτέλεση, ενώ το "Oceans Turn to Black" βρίσκει τη studio εκδοχή του για πρώτη φορά.

Θυμάστε την headline εμφάνιση των Sun of Nothing στο Αν πριν κάτι χρόνια που βγήκαν κλασμένοι και απλά τζάμαραν με τις ώρες? Άμα τότε γουστάρατε, άμα δίπλα στην έννοια "πειραματισμός" βάζετε μπάντες σαν τους 5ive και άμα γουστάρετε πριόνια, δοκιμάστε το. Ανάλογα με τη διάθεση/ψυχοσύνθεσή σας, μπορεί να σας φανεί από ανυπόφορο ως μνημειώδες.

http://www.myspace.com/getonthehorse