Trap Them - Organic Infernal (streaming)

Νέο δείγμα από το "Blissfucker" των Trap Them, είναι το "Organic Infernal" που ακούμε παρακάτω.

Trap Them - Salted Crypts (νέο κομμάτι streaming)

ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ! Τρία χρόνια μετά το φοβερό και τρομερό "Darker Handcraft", οι Trap Them επιστρέφουν. Το "Blissfucker" κυκλοφορεί στις 10 Ιουνίου από την Prosthetic, και παρακάτω μαζεύουμε τα σαγόνια μας με το "Salted Crypts".

live video: Trap Them, 22.06.2013, Saint Vitus bar, New York

Δύο χρόνια έχουνε περάσει από το τρομερό "Darker Handcraft" και οι Trap Them δεν έχουν σταματήσει να δίνουν live. Παρακάτω βλέπουμε ολόκληρο το πρόσφατο set τους στο Saint Vitus της Νέας Υόρκης.

Roadburn Festival, 14-16.4.2011, 013 και Midi theatre, Τίλμπουρχ, Ολλανδία

Τρίτη σερί χρονιά Roadburn λοιπόν. Γειά μας!
(σημ. Με κλικ στις φωτό και άνοιγμα σε νέο tab παίζει και μεγέθυνση.)

Trap Them - Darker Handcraft (2011)

Επειδή κάποιοι μπορεί να μην τους γνωρίζετε, οι Trap Them δεν είναι τυχαία μπάντα, είναι το σχήμα του Brian Izzi από τους December Wolves, και αυτό είναι το τρίτο άλμπουμ τους. ενώ στα τύμπανα εδώ είναι ο Chris Maggio των Coliseum (στο προηγούμενο ήταν ο Mike Justian των Unearth), οπότε αυτόματα καταλαβαίνετε πως η μπάντα νιώθει έντονα. Live οι Trap Them είναι καταιγιστικοί όπως είχαμε διαπιστώσει το 2008 που είχαν έρθει με τους θεούς Grief.
To νέο άλμπουμ είναι μάλλον το καλύτερό τους. Αν και το ντεμπούτο το'χω ακούσει ελάχιστα, αυτό εδώ είναι σίγουρα ανώτερο από το (ήδη γαμάτο) "Seizures in Barren Praise" του '08 παρότι τα στοιχεία του ήχου τους είναι ίδια: Χυμαδιό hardcore με γενναίες επιρροές από 90ς ευρωπαϊκό death metal (κυρίως Entombed και Napalm Death μεσαίας περιόδου), με κάποια blastbeats, αλλά βασικά το κύριο προσόν τους είναι ότι παίζουν απόλυτα πορωτικά και αλήτικα. Aν υπάρχει μια μπάντα να τους παραλληλίσω, αυτοί είναι οι αδικοχαμένοι καναδοί θεοί Cursed.
Δεν χρειάζεται πολλές ακροάσεις ο δίσκος, σε γραπώνει με τη μία. Ειδικά από το Misfits-ικό"The Facts" και μετά απογειώνεται. Τα blastbeats ειδικά του "Sovereign Through The Pines" είναι απλά φονικά, όπως και όλη η riff-ολογία του δίσκου. Τα δυο τελευταία κομμάτια είναι πιο 'μελωδικά' αλλά με την Converge έννοια (παραγωγός ο Kurt Ballou κι εδώ παρεπιπτόντως), και κλείνουν ιδανικά το δίσκο.
Δισκάρα.