Cough - Ritual Abuse (2010)

Δεύτερο άλμπουμ για τους Cough από τη Virginia, 2 χρόνια μετά το ήδη cult ντεμπούτο "Sigillum Luciferi". Μινιμαλιστικό και ΒΑΡΥ doom/sludge το άθλημα που ειδικεύονται.

Στο μείγμα τους αυτή τη φορά κυριαρχεί περισσότερο η doom βάση και οι sludge σφυριές περιορίζονται σε διάσπαρτα σημεία και στο φοβερό ομώνυμο κομμάτι. Περισσότερο Electric Wizard/Ramesses παρά Burning Witch αυτή τη φορά δηλαδή, όχι κακέκτυπα όμως, με τις ακροάσεις ανακαλύπτεις κι άλλα στοιχεία, όπως π.χ. οι "El Mundo Frio" Corrupted-ικές μπλουζιές στο "Crooked Spine", και επίσης προς τιμήν τους έχουν αποφύγει τις ρετροβινταζίλες προς όφελος περισσότερης μαυρίλας. To "Crippled Wizard" είναι ένα από τα καλύτερα doom κομμάτια για φέτος πάντως.

Το περιτύλιγμα έρχεται από δοκιμασμένη συνταγή. Relapse records + Sanford Parker παραγωγή (ναι, πάλι!) + Glyn Scrawled στο artwork, όλα όπως και στο τελευταίο Unearthly Trance.

http://www.myspace.com/cough666

Circle of Animals - Destroy the light (2010)

Είμαι ο τελευταίος που θα επικροτούσε ένα ηλεκτρονικό project metal μουσικών, γιατί 9/10 φορές βρωμάει καθυστέρηση, εδώ όμως έχουμε κάτι διαφορετικό.
Project του θεούλη (αλλά και μαϊντανούλη) Sanford Parker (Minsk, Nachtmystium, Buried at Sea και ένα κάρο άλλοι) με τον έτερο θεούλη (αλλά όχι μαϊντανούλη) Bruce Lamont (Yakuza), αυτό εδώ είναι το ντεμπούτο άλμπουμ τους μετά το 12" "invisible war EP".

Ο δίσκος είναι ένα ΚΑΛΟ τρίμπιουτ στο ΚΑΛΟ παλιό industrial (οι ίδιοι ονομάζουν τη μουσική τους "chicago industrial" εξάλλου), ευπρόσδεκτα τα σαξ του Lamont, γενικότερα δεν έχει μέτριο κομμάτι και έχει όλα εκείνα τα στοιχεία που αγαπάμε στις μπάντες που τιμά. Tο άλμπουμ είναι πολύ καλό αλλά δεν είναι καινοτόμο, είναι περισσότερο σαν να βάζεις σε μια λίστα του winamp γαμάτα ακυκλοφόρητα κομμάτια εποχής '87-'94 από αυτές τις μπάντες. Επιρροές από Skinny Puppy εγώ πάντως δεν εντόπισα, παρότι και ο ίδιος ο Parker τους αναφέρει ως επιρροή. Το άλμπουμ είναι περισσότερο "οργανικό" industrial με κύριες αφετηρίες τους Ministry και Swans.
Αυτό που δεν έχει είναι εκείνο το απροσδιόριστο "κάτι" που είχαν οι ορίτζιναλ μπάντες και έμειναν στην ιστορία (τάιμινγκ? αύρα? όραμα? κάτι τελοσπάντων). Το άλμπουμ είναι tribute και φαίνεται.
Μεγάλο σκάλωμα όμως το ομώνυμο κομμάτι που διαφοροποιείται σε πιο 70ς prog/πρωτο-electronica φάσεις (δεν κάνω namedrop γιατί δεν πολυκατέχω), από τα καλύτερα κομμάτια που άκουσα φέτος.

Δυνατός δίσκος γενικά. Δεν ξέρω μέχρι πότε θα τον μνημονεύουμε αλλά είναι πολύ καλός.


http://www.myspace.com/circleofanimals

Garden of Worm - Garden of Worm (2010)

Το συγκεκριμένο έσκασε μύτη στα sludgeswamp κάπου το Μάιο και είχα συγκρατήσει το εξώφυλλο αλλά δεν έδωσα σημασία μιας και στο βάλτο ανεβαίνουν 10 άλμπουμ τη μέρα.
Μετά τους ξαναπέτυχα προτεινόμενους στο invisible oranges. Αρκετά πιο μετά έψαχνα στο doommantia και να'τοι κι εκεί. Μετά τους πρότεινε το mag του Roadburn. WTF, πρέπει να'ναι καλοί λέω.

Withered - Dualitas (2010)

Από την Ατλάντα αυτοί οι τύποι και αυτό είναι το 3ο άλμπουμ τους. Δεν έχω ιδέα τι έπαιζε με τα παλιότερά τους (στο ιντερνετ διάβασα για sludge/crust/οτιδήποτε παρελθόν), αυτό εδώ όμως είναι είναι ένα φανταστικό κάτι_σαν_death_metal άλμπουμ. Σε όσα reviews βρήκα στο νετ, όλα αποθεώνουν, αλλά κανείς δεν μπορεί να τους κατατάξει ακριβώς. death? black? doom? blackened death/doom? doomy black/death? whateva...
Η βάση τους είναι το ευρωπαϊκό death metal των μέσων των 90ς (Hypocrisy, Dissection, Necrophobic κλπ.) αλλά χωρίς τόσες πολλές μελωδίες, και από κει βγαίνουν κάθετες μπαλιές άλλοτε προς Deicide (στα αργά τους) ανιερότητες, άλλοτε προς black metal χιλιόμετρα κι άλλοτε προς doom metal καταδίκες. Όλα αυτά κάτω από μια progressive αντίληψη, και όταν λέω progressive δεν εννοώ πιου-πιου τεχνικούρες, αλλά μια τζούρα Neurosis πάνω σε blast εδώ, ένα ακουστικό πέρασμα λίγο πιο κάτω, μια επική Bathoryίλα εκεί πίσω, μια πινελιά Funeral Mist λίγο παραπέρα, κάνα εμπνευσμένο lead λίγο παρακάτω κλπ. και δυο noise σφηνάκια που κόβουν μαεστρικά το άλμπουμ στη μέση και παγώνουν το αίμα σαν outro. Συνολικά μου θυμίζει την συνθετική αντίληψη των Pestilence εποχής "testimony of the ancients".

Όλα αυτά θα κατέληγαν σε τεράστιο αχταρμά αν δεν υπήρχε μια απίστευτη ποσότητα έμπνευσης (δεν υπάρχει μέτριο κομμάτι στο δίσκο), και αν δεν είχε κάνει τρομερή δουλειά ο Philip Cope των Kylesa στην παραγωγή. Kυκλοφορεί από την prosthetic records με εξώφυλλο από τον θεό Paul Romano.

http://www.myspace.com/withered

Whitehorse - Whitehorse (2007)

Αυστραλοί. Εδώ παίζει ο ντράμερ των σημαντικών noise-rockers Grey Daturas (είχαν παίξει και Ρόντμπερν) και σχεδόν όλα τα μέλη των grinders Collapsed Toilet Vietnam (οκ, άχρηστη πληροφορία αλλά το όνομα είναι θεϊκό).
Αυτό το διπλό cd είναι η πιο ολοκληρωμένη και συνάμα μοναδική studio κυκλοφορία τους (υπάρχει και το "Fire to Light the Way / Everything Ablaze" picture EP του 2006 που συμπεριλαμβάνεται όμως εδώ και ανοίγει το άλμπουμ), καθώς όλες οι υπόλοιπες κυκλοφορίες τους είναι live ηχογραφήσεις του αυτοσχεδιαστικού drone jamming τους.

Φανταστείτε ένα υπόστρωμα από αλυσίδες/σφυρίχτρες/σιδεριές κλπ., πάνω στο οποίο απλώνονται (συνήθως σε διάρκειες πέρα από τα 20 λεπτά) drone χτύποι ή noise εξάρσεις, ενώ η διέξοδος/κάθαρση βρίσκεται σε αγαπημένες ακραίες μουσικές όπως το μαύρο sludge ή το funeral doom. Το τελικό αποτέλεσμα είναι 4 μακροσκελή κομμάτια (αγνοούμε την αδιάφορη noise εισαγωγή) αρκετά διαφορετικά μεταξύ τους, με το δεύτερο cd να απαρτίζεται από 2 κομμάτια από ένα live EP του 2005, όπου βρίσκουμε το "West of the Sun" σε μια καθηλωτική (νέα) live εκτέλεση, ενώ το "Oceans Turn to Black" βρίσκει τη studio εκδοχή του για πρώτη φορά.

Θυμάστε την headline εμφάνιση των Sun of Nothing στο Αν πριν κάτι χρόνια που βγήκαν κλασμένοι και απλά τζάμαραν με τις ώρες? Άμα τότε γουστάρατε, άμα δίπλα στην έννοια "πειραματισμός" βάζετε μπάντες σαν τους 5ive και άμα γουστάρετε πριόνια, δοκιμάστε το. Ανάλογα με τη διάθεση/ψυχοσύνθεσή σας, μπορεί να σας φανεί από ανυπόφορο ως μνημειώδες.

http://www.myspace.com/getonthehorse

Fudge Tunnel.

Πολλοί τους ξέρoυν απλά ως την μπάντα του Alex Newport, που έφτιαξε μαζί με τον Max Cavalera τους Nailbomb, πρόκειται όμως για μια ιστορική και προοδευτική μπάντα, και μάλλον την πρώτη ευρωπαϊκή που έπαιξε (κάτι σαν) sludge.

Culted - Below the Thunders of the Upper Deep (2009)

Καναδοί.
Στη Relapse.
Για κάποιους αυτό είναι αρκετό. Περσινό ντεμπούτο, έχουν κι ένα (χωρίς λόγο ύπαρξης)  ΕΡ φετινό. Δηλώνουν "Blackened Psychedelic Doom". Κατά βάση παίζουν ένα κατάμαυρο uber-doom σάπιο πράμα, κάπως κοντινό σε Aldebaran και -φυσικά- 00s Celtic Frost και έχουν μια σιχαμερή ξεραϊλα στον ήχο σαν να πατάς νεκρά τζιτζίκια πάνω σε ξερόχορτα. Τους λείπει η συμπαγής συμπαντικότητα, αλλά έχουν την κομματάρα "Gunburn"