Elizabeth - Where Vultures Land - Deluxe Edition (2013)

Από τα δυνατά χαρτιά της ελβετικής σκηνής, στους Elizabeth συναντάμε και ένα παλιό γνώριμο, τον Javier (φωνή) των Nostromo (για όσους τους θυμούνται, είχαν κάνει κάμποσο θόρυβο στο ευρωπαϊκό underground στις αρχές των 00s). Υπάρχουν από το 2009, και αυτή η βινυλιακή (επανα)κυκλοφορία συγκεντρώνει σε ένα δίσκο όλες τις ως τώρα ηχογραφήσεις τους, δηλαδή το demo τους του 2009 και το καταπληκτικό περσινό ΕΡ "Where Vultures Land".

Παρά το "crust" που συνοδεύει την περιγραφή τους, εγώ βρήκα περισσότερο ένα σκοτεινό μεταλλικό hardcore ύφος, περίπου σαν Converge χωρίς την πολυπλοκότητα. Βρήκα όμως και ατελείωτες riff-άρες και ζόρικες τσίτες, ενώ όταν η μπάντα κατεβάζει τις ταχύτητες βγάζοντας προς τα έξω ένα πιο μελωδικό/συναισθηματικό εαυτό, δεν ακούγεται γελοία όπως οι περισσότεροι του metalcore χώρου, αλλά αντίθετα αφοπλιστικά ειλικρινής. Κρίμα που δεν πρόσεξα το "When Vultures Land" (εξωφυλλάρα κιόλας!) πέρσι που βγήκε, πιθανότατα να έβρισκε το δρόμο για τη λίστα μου με τα καλύτερα της χρονιάς.

Στο demo του 2009 τα πράγματα είναι σαφώς πιο άγουρα, άμεσα και ακατέργαστα, αλλά δύο κομμάτια ("Dead Ends","Half Measure") δείχνουν ότι η μπάντα αυτή δεν είναι καθόλου, μα καθόλου τυχαία.
Όπως όλες οι κυκλοφορίες της Throatruiner, έτσι και αυτή είναι διαθέσιμη για δωρεάν κατέβασμα: http://store.throatruinerrecords.com/bands/elizabeth

Dukatalon - Saved By Fear (2009)

Ετούτο εδώ μου το πάσαρε ένα φιλαράκι και δεν υπήρχε περίπτωση να το προσέξω μόνος μου. Οι Dukatalon είναι από το Ισραήλ και αυτό είναι το ντεμπούτο τους από το 2009 που στα τέλη του 2010 ανακάλυψε και επανακυκλοφόρησε η Relapse. Παίζουν ένα ιδιαίτερα καλαίσθητο μίγμα Eyehategod/Sleep με καλό metalcore που λοξοκοιτάζει και προς ακραία progressive πράματα τύπου Meshuggah, στα συν τους η πολύ ισχυρή riff-ολογία και ο βαρύς ήχος τους. Το εξώφυλλο του "Mr. Relapse" Orion Landau κερδίζει αρχικά τις εντυπώσεις, οι οποίες χάνονται από την πιο lame φωτογραφία sludge μπάντας έβερ. Δε μου άλλαξε τη ζωή, αλλά πέρασα μερικά όμορφα απογεύματα μαζί του.

Alexander Hacke - Doomed (2009)

Δεν είμαι σίγουρος άν θεωρείται ΕΡ ή κανονικό άλμπουμ, πάντως είναι αυτό που λέει ο τίτλος του. ο Alexander Hacke των Einstürzende Neubauten το ρίχνει στις ντρονοντουμιές κανονικότατα. Το εναρκτήριο "Ascension Doom" είναι μια χασιματική εικοσάλεπτη ambient/doom καμματάρα που συνετέθη ως σάουντρακ του πίνακα που βλέπετε στο εξώφυλλο για τις ανάγκες μιας έκθεσης (α καλάαααα...), ενώ στη δεκαοχτάλεπτη λάιβ εκτέλεση του "A.D." στα drums εμφανίζεται ο F.M. Einheit (σημαντικο στέλεχος των πρώιμων Neubauten - έφυγε μετά το "Ende Neu").

Greymachine - Disconnected (2009)

Oκ, είναι η επιστροφή του Justin Broadrick στο ύφος των Godflesh εποχής '88-'91. Έχουν περάσει εφτά εκατομμύρια χρόνια όμως από τότε, οπότε αυτό γίνεται σήμερα μέσω της Halo noise οπτικής (O Broadrick ποτέ δεν αρνιόταν επιρροές από τα "παιδιά" του έτσι κι αλλιώς). Κοινώς, αν το "Godflesh" έβγαινε σήμερα, μάλλον κάπως έτσι θα ακουγόταν.
Τόνοι distortion και θορύβων, Swans ύφος (βεβαίως), Einsturzende Neubauten "αλυσιδιές" για να μην ξεχνιόμαστε, και κάπου στο βάθος φαίνεται και το σαρδόνια χαμόγελο του Aphex Twin. Φωνητικά κυρίως από τον Aaron Turner των Isis, αλλά δεν έχει σημασία, μιας και με τόσο distortion είναι αγνώριστα.

Thou / Salome - Our Enemy Civilization (Split 2009)

Αν σας θυμίζει κάτι το εξώφυλλο, αυτή είναι η Sophia Magdalena Scholl (1921–1943), σπουδαία Γερμανίδα Αντι-Ναζί αγωνίστρια, και κοσμούσε και το οπισθόφυλλο του έπους "whatever it may take" των Heaven Shall Burn.

Τους Thou τους έχω εκθειάσει στο παρελθόν, αλλά εδώ θα γκρινιάξω. Όχι επειδή αυτή είναι η 13η κυκλοφορία τους σε 3 χρόνια (και από το νοέμβριο που βγήκε ακολούθησαν μάνι-μάνι άλλες δυο), αλλά γιατί μου μυρίζει πως αυτή η μπάντα έχει εγκλωβιστεί στο post-metal κάτι που δε θα βγει σε καλό. Το 12λεπτο κομμάτι τριπάρει καλά αλλά όχι τέλεια, τα heavy riffs (σήμα κατατεθέν τους) είναι λίγο τζούφια, α υπάρχει και ένα blackmetal ξύσιμο έτσι για να μη ξεχνιόμαστε. Φέηλ.

Την παράσταση κλέβουν οι Salome που έχουν γκομενάρα τραγουδίστρια (παίζει επίσης στους Agoraphobic Nosebleed), είναι heavy as fuck, έχουν φήλινγκ και σαπίλα, όταν χρειάζεται γκρουβάρουν άψογα, γενικώς νιώθουν. Δεν ξέρω, γενικώς δε συγκινούμαι με ολντσκουλίλες αλλά εδώ γούσταρα. Ντάξει δυο κομμάτια όλα κι όλα είναι. Ειδικά το "Carving The Ether" σέρνει άσχημα. Το προπερσινο full-length τους δε με είχε εντυπωσιάσει, εδώ σηκώνω φρύδι και επιφυλάσσομαι για τη συνέχεια. Πριν λίγο καιρό κυκλοφόρησε και το νέο τους άλμπουμ "Terminal" για το οποίο θα τα πούμε εν καιρώ.

http://www.myspace.com/salomedoom

Tombs - Winterhours (2009), Fear Is The Weapon (2010)

Winterhours (2009)
Μας ισοπέδωσαν τα μυαλά στο περσινό λάιβ τους στην Αθήνα.
Οι Tombs από το Brooklyn είναι το νέο όχημα του Mike Hill, σπουδαία μορφή της νεοϋορκέζικης σκηνής και πάλαι ποτέ ηγέτης των τρομερών mathcorers Anodyne. Το νέο σχήμα όμως μικρή σχέση έχει με το παλιό.
Τι έχουμε εδώ λοιπόν? Κατά βάση ένα περίεργο μείγμα από παλιούς Isis με τα τελευταία Deathspell Omega. Περίεργο ναι αλλά η περιγραφή πάλι αποτυχημένη είναι. Τα φωνητικά θυμίζουν κυρίως Godflesh, όπως και κάποια μονολιθικά riffs. Τα post-metal στοιχεία δεν έχουν να κάνουν τόσο με την ενορχήστρωση (παγίδα που πέφτει πολύς κόσμος τελευταία με αποτέλεσμα να γεμίζουμε πουστάκια από παντού), όσο με την τεχνική στις κιθάρες. Φανταστείτε δηλαδή κιθαριστικά θέματα a-la Explosions in the sky πάνω από αρχιδάτο rhythm section. Οι High on Fire φαίνονται κι αυτοί που και που στο δίσκο, ανάμεσα σε καταιγιστικά blackmetal παγωμένα μέρη, όπως και οι Celtic Frost (σε αρκετά riffs). Τέζα σαπίλα δηλαδή.

Τελικώς, αρκετά πρωτότυπο το μείγμα τους, το μόνο που μπορώ να παραλληλίσω είναι οι δικοί μας θεοί Sun Of Nothing ως προς την αντίληψη περί ήχου.

Συγκλονιστικός δίσκος!

Fear Is The Weapon (2010)
Αυτό δεν είναι ακριβώς νέα κυκλοφορία, είναι μια συλλογή που μαζεύει τα κομμάτια από το σπλιτ με Planks καθώς και demo εκτελέσεις κομματιών του "Winter Hours". Στα παλιά κομμάτια φαίνεται η μεγάλη εξέλιξή τους, μιας και δε θυμίζουν τόσο το sludgepostblackdoom κτήνος του περσινού άλμπουμ, αλλά την προηγούμενη μπάντα του ηγέτη Mike Hill, τους death/mathcore θεούς Anodyne με τους "σπαστικούς" ρυθμούς και τη μουντίλα. CD περιορισμένο στα 1000 αντίτυπα από τη relapse.


http://www.myspace.com/tombsbklyn

Brutal Assault, 6-9.8.2009, Φρούριο Josefov, Τσεχία

BRUTAL ASSAULT 14, Φρούριο Josefov, Τσεχία


Μέρα 1η (6 Αυγούστου)

Είχε προηγηθεί μια επεισοδιακή βραδιά στην Πράγα, όπου το χόστελ που είχαμε κλείσει μας έπαιξε πουστιά (Athens deja-vu 1) με αποτέλεσμα να τρέχουμε βραδιάτικα φορτωμένοι διασχίζοντας με τα πόδια τη μισή Πράγα για να βρούμε άλλο την τελευταία στιγμή και καταλήξαμε νηστικοί (το να βρεις οτιδήποτε φτηνό στην Παλιά Πράγα είναι πιο απίθανο κι απ'το να βρεις βενζινάδικο στο βράχο της Ακρόπολης) σε πανάκριβο χόστελ μέσα στον πανικό από τουρίστες.
Έχουμε πει όμως πως ο Ελληνάρας επιβιώνει παντού αν πρόκειται για συναυλίες, οπότε κάτα το μεσημεράκι φτάνουμε με τρένο στο Χράντεκ Κράλοβε. Μια φοιτητούπολη στην ανατολική Τσεχία (130 χλμ από Πράγα), η οποία έχει αδειάσει για το καλοκαίρι και αυτές τις μέρες έχει κατακλυστεί από μαυροφορεμένους ταξιδιώτες για το Brutal Assault. Βρίσκουμε τον Άλκη και το Γιώργο, όλη η παρέα μπαίνει στο τρένο για το χωριουδάκι Γιάρομερ, και μετά από κάνα 20λεπτο περπάτημα φτάνουμε στο παλιό φρούριο Γιόζεφοβ, το χώρο του φεστιβάλ.
Σημειωτέον, όλη την εβδομάδα η Τσεχία χτυπήθηκε από πρωτοφανές κύμα καύσωνα, κάτι που έχει μετατρέψει το Γιόζεφοβ σε παραλία Βάρκιζας (Athens deja-vu 2), με τα μαγιό, της σαγιονάρες και τα συναφή να έχουν την τιμιτική τους. Όχι ότι μας χαλάει να βλέπουμε σχεδόν ημίγυμνες τσέχες βέβαια, αλλά αμα σκεφτούμε πως το rockwave ακυρώθηκε λόγω καταρρακτώδους βροχής, ε δεν πάμε καλά!

Roadburn Festival, 23-26.4.2009, 013, Τίλμπουρχ, Ολλανδία